پاورپوینت کامل امام علی (ع) و پیروی از پیامبر(ص) ۳۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امام علی (ع) و پیروی از پیامبر(ص) ۳۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امام علی (ع) و پیروی از پیامبر(ص) ۳۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امام علی (ع) و پیروی از پیامبر(ص) ۳۹ اسلاید در PowerPoint :

>

زندگی امام علی(ع) را می توان به پنج بخش تقسیم کرد:

۱. ولادت تا بعثت.

۲. بعثت تا هجرت.

۳. هجرت تا رحلت پیامبر اکرم(ص).

۴. رحلت پیامبر تا خلافت.

۵. خلافت تا شهادت.[۱]

بی هیچ تردیدی راز «اطاعت» آن حضرت از مراد خویش و جلوه های آشکار و نهان عملی آن را، باید در این مراحل پنج گانه جست.

در آغوش پیامبر(ص)

آن گاه که «قریش» در فقر و تنگدستی به سر می برد و شومی قحطی و خشکسالی بر شهر «مکه» سایه افکنده بود، پیامبر مهربان بستگان خویش را فراخواند و پس از گفت و گویی کوتاه، به محضر «ابوطالب» شتافتند، تا شاید بتوانند باری از دوشش بردارند و اندکی از مسؤولیت سنگین وی بکاهند.

و این سان بود که فرزندان ابوطالب – جز عقیل – در میان خویشاوندانش تقسیم شدند و علی(ع) نیز به پیامبر(ص) سپرده شد.

گویی تقدیر چنین بود که علی(ع) از دوران کودکی به دامان پرمهر و محبت پیامبر(ص) پناه آورد، تا همواره به مهربانی های آن حضرت چنین ببالد:

«شما از موقعیت من با رسول خدا(ص) در خویشاوندی نزدیک و منزلت خاصی که با او دارم، با خبرید. مرا در کودکی در دامان خویش می نشاند؛ به سینه می چسباند و در بستر خویش در کنارش می نشاند… او هرگز دروغی از من نشنید و اشتباه و لغزشی در کارم ندید…».[۲]

شخصیت والای امام علی(ع) چنان بود که پیامبر اکرم(ص) در بین مسلمانان، همتایی جز او نداشت و حضرتش چنان به پیامبر(ص) نزدیک بود، که فرمود:

«بزرگان از اصحاب محمد(ص) – که حافظ قرآن و سنت او هستند و به اسرارش آگاهند – می دانند من هرگز ساعتی از فرمان خدا و رسول او دور نمانده ام».[۳]

و باز می فرماید:

«وَ لَقَدْ کُنْتُ أَتَّبِعُهُ اتِّبَاعَ الْفَصِیلِ أثر أُمِّهِ یَرْفَعُ لِی فِی کُلِّ یَوْمٍ مِنْ أَخْلاَقِهِ عَلَماً وَ یَأْمُرُنِی بِالْاِقْتِدَاءِ بِهِ؛ [۴]در پی او بودم، چنان که شتر بچه در پی مادر. هر روز برای من از اخلاق خود، نشانه ای بر پا می داشت و مرا به پیروی آن می گماشت».[۵]

علی(ع) و خلوتگاه حرا

مورّخان می نویسند:

«علی(ع) چنان با پیامبر(ص) همراه بود که هر گاه آن حضرت از شهر خارج می شد و به کوه و بیابان می رفت، او را همراه خود می برد».[۶]

آری، امام علی(ع) نور وحی را می دید و عطر رسالت و نبوت را می بویید.[۷]

پیامبر اکرم(ص) نیر در این باره می فرمود:

« إِنَّکَ تَسْمَعُ مَا أَسْمَعُ وَ تَرَی مَا أَرَی؛ إِلاَّ أَنَّکَ لَسْتَ بِنَبِیٍّ وَ لکِنَّکَ وَزِیرٌ…؛[۸] تو آنچه را من می شنوم و می بینم، می شنوی و می بینی؛ اما تو پیامبر نیستی، بلکه وزیر و یاور منی».

امام علی(ع) پس از بعثت

حضرت علی(ع) در این دوران سیزده ساله نیز پیوسته همزبان و همدل پیامبر اکرم(ص) بود.

آری، ایمان امام(ع) از ایمان مخلوقات برتر است. وی همواره پاک و موحد زیست و آن گاه که ستم پیشگان مکه در فضایی شرک آلود بر اهل ایمان می تاختند، در اسلام آوردن بر همگان پیشی گرفت. آن حضرت در این باره می فرماید:

«خداوندا! من نخستین کسی هستم که به سوی تو بازگشته، پیامت را شنیده و پاسخ گفته ام. هیچ کس – جز پیامبر – در نماز بر من سبقت نجست و من نخستین نمازگزار در اسلام، پس از او هستم».[۹]

این حقیقت در نامه ها و خطبه های آن حضرت فراوان دیده می شود؛ خصلتی که همواره بر زبان یاران و اصحابش جاری بود و بسیاری از محدثان و تاریخ نویسان نیز چنین نقل کرده اند:

«بُعِثَ النبِیُّ یَومَ الاثنین وَ اَسلَمَ علیٌّ یَومَ الثُّلثاء؛[۱۰] پیامبر اکرم(ص) روز دوشنبه به رسالت مبعوث شد و علی(ع) روز سه شنبه ایمان آورد».

نخستین یاور[۱۱]

پیامبر اکرم(ص) در آغاز اسلام، مردم را به صورت پنهانی به آیین الهی فرا می خواند.[۱۲] اما پس از چندی نخستین پیغام دوست در غار حرا، بر قلب پیامبر، فرو آمد:

(وَ أَنْذِرْ عَشیرَتَکَ اْلأَقْرَبینَ وَ اخْفِضْ جَناحَکَ لِمَنِ اتّبَعَکَ مِنَ الْمُؤْمِنینَ فَإِنْ عَصَوْکَ فَقُلْ إِنّی بَری ءٌ مِمّا تَعْمَلُونَ؛)[۱۳]

«بستگان نزدیک خویش را از عذاب الهی، بیم ده و پر و بال پُر مِهر و محبت خود را بر سر اهل ایمان بگشا؛ و اگر با تو مخالفت ورزیدند، بگو: من از کارهای بد شما بیزارم».

آن گاه پیامبر(ص) به علی(ع) گفت:

«خداوند، مرا فرموده است خویشاوندان نزدیکم را به پرستش او فراخوانم؛ گوسفندی بکش و صاعی نان و قدحی شیر، فراهم کن».

علی(ع) نیز چنان کرد. در آن روز، چهل – یا نزدیک به چهل – نفر از فرزندان عبدالمطلب گردآمدند… اما «ابولهب» همزمان با آغاز سخنان رسول اکرم(ص) فریاد برآورد:

«او، شما را جادو کرده است».

و مجلس به هم خورد. روز دیگر، پیامبر(ص) آنان را فراخواند و فرمود:

«ای فرزندان عبدالمطلب! گمان ندارم کسی از عرب برای مردم خود، بهتر از آنچه من برای شما آورده ام، آورده باشد. دنیا و آخرت را برای شما آورده ام».

سپس رسالت خویش را به خویشاوندانش رساند و فرمود:

«کدام یک از شما، مرا در این کار یاری می کند تا برادر، وصی و خلیفه من در میانتان باشد؟».

و فقط علی(ع) بود که سکوت سنگین مجلس را شکست:

«ای فرستاده خدا! او منم».

پیامبر(ص) فرمود:

«علی، وصی و خلیفه من در میان شماست. سخنش را بشنوید و از وی فرمان برید».

از آن پس، علی(ع) به جانشینی و وصایت رسول خدا(ص) گماشته شد.[۱۴]

اوج جانبازی

قریشیان که نمی توانستند وجود مقدس پیامبر اکرم(ص) و آیین الهی اش را تحمل کنند، به آزار و شکنجه مسلمانان پرداختند و آنان در دو گروه به «حبشه» و «یثرب» هجرت کردند. رسول خدا(ص) نیز در سال دهم بعثت، بزرگ ترین حامیان و یاران خویش (ابوطالب و خدیجه) را از دست داد و از آن پس، آزارهای قریش فزونی یافت.

سرانجام در سال ۱۳ بعثت، سران کفر، نقشه ای شوم را طرح ریزی کردند، که خداوند پیامبرش را چنین از آن، آگاه ساخت:

«به یاد آور هنگامی را که کافران بر ضد تو، حیله کردند و بر آن شدند تو را زندانی کنند، بکشند یا تبعید گردانند. آنان از در مکر وارد می شدند؛ خداوند نیز مکر آنان را به خودش