پاورپوینت کامل استغفار امامان معصوم ۲۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل استغفار امامان معصوم ۲۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل استغفار امامان معصوم ۲۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل استغفار امامان معصوم ۲۶ اسلاید در PowerPoint :

پاورپوینت کامل استغفار امامان معصوم ۲۶ اسلاید در PowerPoint

پرسش:آیا پاورپوینت کامل استغفار امامان معصوم ۲۶ اسلاید در PowerPoint (علیهم السلام) به عصمت آنان سازگارى دارد؟
نمایه ها:استغفار،امامان معصوم،عصمت
پاسخ:

فهرست مندرجات

۱ – اقرار به گناه توسط امامان
۱.۱ – توجیه اقرار به گناه امامان معصوم
۱.۲ – تببین پاسخ با مثال
۱.۳ – تناسب انتظارات و امکانات
۲ – موقعیت پیامبران و اعمال آن ها
۳ – دیدگاه خواجه نصیر الدین طوسی
۴ – دیدگاه صاحب کشف الغمه
۵ – پانویس
۶ – منبع

اقرار به گناه توسط امامان

با اینکه مى دانیم امامان (علیهم السلام) معصوم از گناه هستند وهیچ گاه از آنها گناه صادر نمى شود، در عین حال در برخى از دعاهایى که از آن بزرگواران رسیده است، دیده مى شود که آنان در ظاهر اقرار به گناه خود کرده و از پیشگاه پروردگار، خواستار آ مرزش گناهان خویش شده اند.
نمونه ها
مثلاً در دعاى معروف «کمیل» علی (علیه السلام) به پیشگاه خدا عرض مى کند:
«اَللّهُمَّ اغْفِر لیَ الذُّنُوبَ الَّتی تَهْتِکُ الْعِصَمَ… اَللّهُمَّ اغْفِر لِیَ الذُّنُوبَ الَّتی تَحْبِسُ الدُّعاءَ… اَللّهُمَّ اغْفِر لِی کُلَّ ذَنْب أَذْنَبْتُهُ وَ کُلَّ خَطِیئَه أَخْطَأْتُها».
«بار خدایا آن گناهان مرا که رابطه ام را از تو قطع مى کند ببخش بارالها هرگناه وخطایى که از من سرزده همه را بیامرز!…».

توجیه اقرار به گناه امامان معصوم

آیا منظور آنها از این تعبیرات، تنها مردم بوده که طرز مکالمه با خدا وطریق طلب آمرزش را یاد بگیرند ویا آنکه حقیقت دیگرى در این نوع تعبیرات نهفته است؟
پاسخ: دانشمندان اسلامى از قدیم به این ایراد، توجه داشته وپاسخهاى گوناگون به آن گفته اند که شاید روح همه ى آنها یک چیز باشد و آن این است که گناه ومعصیت، در این گونه موارد، همه جنبه ى نسبى دارد، نه این که از قبیل گناهان مطلق ومعمولى باشد.
توضیح اینکه: در تمام امور اجتماعى، اخلاقى، علمى، تربیتى ودینى انتظاراتى که از افراد مختلف مى رود همه یکسان نیست.

تببین پاسخ با مثال

ما از میان صدها مثالى که ممکن است براى روشن شدن این مطلب آورد، تنها به نمونه زیر اکتفا مى نماییم:
هنگامى که عدّه اى براى انجام یک خدمت اجتماعى پیشقدم مى شوند وتصمیم مى گیرند مثلاً یک بیمارستان براى مستمندان بسازند، اگر یک کارگر وفرد معمولى که درآمدش براى مخارج خودش کافى نیست، مبلغ مختصرى به این کار کمک کند، بسیار شایان تقدیر است، امّا اگر همین مبلغ را یک فرد بسیار ثروتمند وپولدار بدهد، نه تنها قابل تقدیر نیست، بلکه یک نوع نفرت وناراحتى وانزجار نیز ایجاد مى کند.
یعنى: همان چیزى که نسبت به یک فرد، خدمت قابل تحسینى محسوب مى شد، از یک فرد دیگر، کار ناپسندى شمرده مى شود با آنکه از نظر قانونى چنین شخصى به هیچوجه مرتکب حرام وخلافى نشده است.

تناسب انتظارات و امکانات

دلیل این موضوع، همان طورى که در بالا تذکر داده شد، این است که انتظاراتى که از هرکس مى رود، بسته به امکانات او است یعنى: عقل او، دانش او، ایمان او، وبالأخره قدرت و توانایى او است.اى بسا کارى که انجام آن از یک نفر، عین ادب، خدمت، محبت وعبادت، شمرده مى شود، امّا از فرد دیگرى عین بى ادبى، خیانت، خلاف صمیمیت، وکوتاهى در بندگى واطاعت محسوب مى گردد.

موقعیت پیامبران و اعمال آن ها

اکنون با توجه به این حقیقت، موقعیت پیامبران و امامان را در نظر بگیریم و اعمال آنها را با آن موقعیت فوق العاده عظیم مقایسه نماییم.
آنها مستقیماً با مبدأ جهان هستی مربوط مى باشند وشعاع علم ودانش بى پایان، بر دلهاى آنها مى تابد، حقایق بسیارى بر آنها آشکار است که از دیگران مخفى است، علم وایمان وتقواى آنها در عالیترین درجه قرار دارد، خلاصه آنها به اندازه اى به خدا نزدیکند که یک لحظه سلب توجه از خداوند براى آنها لغزش محسوب مى شود. بنابراین جاى تعجّب نیست که افعالى که براى دیگران مباح یا مکروه شمرده مى شود، براى آنها «گناه» به حساب آید.
گناهانى که در آیات وسخنان پیشوایان بزرگ دینى، به آنها نسبت داده شده، ویا خود در مقام طلب آمرزش از آنها برآمده اند، همه از این قبیل ا