فایل کامل و عالی پاورپوینت پس کجاست ایران و ایرانی؟!

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 فایل کامل و عالی پاورپوینت پس کجاست ایران و ایرانی؟! دارای ۲۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی فایل کامل و عالی پاورپوینت پس کجاست ایران و ایرانی؟!،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت پس کجاست ایران و ایرانی؟! :

نکت درخور توجه آنکه در هیچ‌یک از این دو سرود، نامی از ایران در بین نیست؛ درحالی‌که امروزه، طنین این نام شور و شوقی میان ایرانیان و ایران‌دوستان برمی‌انگیزد و به ارزش اثر بسی می‌افزاید.

دربار سرودی که هشت‌دهه از سرایش و خوانشش می‌گذرد

در یکی، دو سال گذشته، دو سرود بسیار شهرت یافت؛ یکی رسمی، که مکرر در مساجد و مدارس و خیابان‌ها و رسانه‌ها به‌صورت گروهی و همراه با ساز و خوانندگان گوناگون از خردسال تا بزرگسال، اجرا می‌شد و دیگری که سراینده و آهنگساز و خوانند آن یکی بود؛ همان کسی که براساس حکم دادگاه محکوم به نوشتن چندباره از برخی آثار آقایان مطهری و جوادی آملی شد و البته، خانواد آن بزرگواران به شیو خود رأی صادره را زیرسؤال بردند.

نکت درخور توجه آنکه در هیچ‌یک از این دو سرود، نامی از ایران در بین نیست؛ درحالی‌که امروزه، طنین این نام شور و شوقی میان ایرانیان و ایران‌دوستان برمی‌انگیزد و به ارزش اثر بسی می‌افزاید. هرچند در آنها، یاد ایران و ایرانیان به‌نحوی جاری است؛ اما حیف است که از نام ایران غفلت کنیم. شاید از این روست که هردو آنها در همین مدت کوتاه، از ذهن و زبان مردم دور شده‌اند.

در گذر حوادث تلخ و شیرین روزگار، فرصت‌های بسیاری نهفته است که می‌توان آنها را دید و آموخت و با آن کارهای بزرگی را آغاز کرد. نواب صفا، نامی آشنا بین اهالی موسیقی، در کتاب قص شمع از قول دکتر حسین گل‌گلاب خاطره‌ای نقل می‌کند: بعدازظهر یکی از روزهای تابستان اوایل ده ۱۳۲۰، وقتی ایران در اشغال متفقین بود، در خیابان، شاهد حرکات دور از نزاکت بعضی از سربازان انگلیسی با مردم بودم. با ناراحتی، راه انجمن تازه‌تأسیس موسیقی را پیش گرفتم و با همراهی و همکاری روح الله خالقی و با همدلی دیگر هنرمندان و البته هنرآموزان هنرستان موسیقی آن روز، در نقش گروه کر، سرود “ای ایران” اجرا شد. این خاطره هرچند می‌تواند با آنچه روی داده تفاوت‌هایی داشته باشد؛ اما در عین حال، جنبه‌ای از حقیقت را در دل خود دارد و آن بی‌تابی ایرانیان برای بیان دردهای اشغال و دفاع از آرمان ملی خودشان است که در قالب ترانه‌ای آراسته و با نام بلند ایران ماندگار شده است؛ چنان‌که به گفته و نوشت شاهدان عینی، ازجمله منوچهر ملک‌قاسمی، از اعضای مرکزی جبه ملی ایران، در ۱۳۲۴ ش، هنگام استقرار نیروهای شوروی و طرف‌داران تجزیه‌طلب فرق پیشه‌‌‌وری در آذربایجان، برای نخستین‌بار، سرود «ای ایران»،از رادیو تهران پخش شد و مردم این خطه با شنیدن آن، خودآگاه و ناخودآگاه، آرمان‌هایشان را در این سرود یافتند؛ به‌طوری‌که جوانان و نوجوانان هرآنچه از ابیاتش را به یاد داشتند، یادداشت و زیرلب، ترنم می‌کردند و روز پایین کشیده‌شدن پرچم داس و چکش فرق دموکرات، مردم در گروه‌های چندنفره سرود «ای‌ ایران! ای مرز پر گهر!» را در کوی و برزن سردادند و کم‌کم، به گروهی چندصدنفره تبدیل شدند و در میدان ساعت (شهرداری) تجمع کردند و این به واقع واکنش و اعتراض آنها در برابر هواخواهان همسای اشغالگر شمالی بود.

زنده‌یاد دکتر عنایت‌الله رضا خاطره‌ای از دور سرایش این ترانه به یاد داشت که خواندنی است؛ در همان ایام ایشان سمتی نظامی داشت و به‌سبب ارتباط با حزب توده دستگیر شده بود. برخی از خانم‌ها، که برادر یا پسر یا همسرشان رابازداشت کرده بودند و از جمله همسر دکتر رضا در انتظار تعیین تکلیف بودند. آنها به دیدن