پاورپوینت کامل آیا خلیفه‌ی دوم با ام کلثوم ازدواج کرد؟ ۴۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیا خلیفه‌ی دوم با ام کلثوم ازدواج کرد؟ ۴۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیا خلیفه‌ی دوم با ام کلثوم ازدواج کرد؟ ۴۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیا خلیفه‌ی دوم با ام کلثوم ازدواج کرد؟ ۴۰ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

موضوع ازدواج عمر با ام کلثوم، اگرچه در ظاهر یک مسئله دینی و شرعی بوده، امّا در طول تاریخ ابزار و وسیله سیاسی برای بیان رضایت امام علی(ع) به خلافت عمر بن خطاب قرار گرفته است؛ از این‌رو، این قضیه مانند بسیاری از موارد تاریخی از دست‌خوش سیاست‌مداران در امان نبوده است.  

موضوع ازدواج عمر با ام کلثوم معرکه آرا است. برخی این مسئله را از اساس رد کرده‌اند، بعضی نیز اصل ازدواج را پذیرفته‌اند، امّا بر این باورند با توجه به این‌که در زمان ازدواج، ام کلثوم بچه بود، پیش از زفافشان عمر کشته شد. هم‌چنین اختلاف روایات مربوط به ازدواج عمر با ام کلثوم از جهت متن و سند به حدی است که انسان را به شک می‌اندازد و نمی‌توان به آن اعتماد کرد.

پاسخ تفصیلی

موضوع ازدواج عمر[۱] با امّ کلثوم[۲] گرچه در ظاهر یک مسئله دینی و شرعی است، امّا در طول تاریخ ابزار و وسیله سیاسی برای بیان رضایت امام علی(ع) به خلافت عمر بن خطاب، قرار گرفته است؛[۳] از این‌رو، این قضیه مانند بسیاری از موارد تاریخی از دستخوش سیاست‌مداران در امان نبوده است.  

پیرامون موضوع ازدواج عمر با امّ کلثوم اختلافاتی وجود دارد:

یک. برخی اصل این ازدواج را پذیرفته‌اند، امّا بر این باورند با توجه به این‌که در زمان ازدواج، امّ کلثوم سن کمی داشت و بچه بود، عمر پیش از سن بلوغ امّ کلثوم کشته شد و در نتیجه زفافی رخ نداد.[۴]

دو. تعدادی نیز بر این باورند که امّ کلثوم دو فرزند به نام‌های زید و رقیه، از عمر داشته است.[۵]

سه. برخی نیز این مسئله را از اساس ردّ کردند و معتقدند اصلاً چنین جریانی اتفاق نیفتاده است.[۶]

در این‌جا به نقل برخی از این دیدگاه‌ها بسنده می‌شود:

1. هشام بن سالم از امام صادق(ع) نقل می‌کند که آن‌حضرت فرمود: «زمانى که عمر بن خطاب از امّ ‌کلثوم خواستگارى کرد، امیرمؤمنان(ع) به او فرمود: امّ ‌کلثوم، خردسال است. سپس عمر با عباس ملاقات کرد و به او گفت: من چگونه‌ام، آیا مشکلى دارم؟ عباس گفت: تو را چه شده است؟ عمر گفت: از برادر زاده‌ات دخترش را خواستگارى کردم، دست رد بر سینه‌ام زد، قسم به خدا چشمه زمزم را پر خواهم کرد، هیچ کرامتى را براى شما نمی‌گذارم؛ مگر این‌که آن‌را از بین ببرم، دو شاهد بر می‌انگیزم که او سرقت کرده و دستش را قطع خواهم کرد. عباس به نزد امام علی(ع) آمد، او را از ماجرا با خبر ساخت و از او درخواست کرد که تصمیم در این‌باره را بر عهده او نهد، حضرت علی(ع) نیز مسئله ازدواج را به عهده عباس گذاشت».[۷] و بعد از مرگ عمر بن خطاب، حضرت علی(ع) او را به منزل خویش برگرداند.[۸] همچنین در برخی منابع اهل سنت آمده وقتی امام علی(ع) فرمود: «امّ ‌کلثوم، خردسال است»، عمر به او گفت: «به خدا سوگند بهانه و درد تو این نیست و خود می‌دانیم که چه دردى دارى»؛[۹] ‏عمر ضمن خواستگارى با گفتن این جمله، این گونه به امام علی(ع) بی‌احترامی و جسارت می‌کند و تعریض می‌زند.
2. علامه مجلسی گزارش می‌دهد: «نوبختی از علمای قدیمی شیعه(زمان غیبت صغرا) می‌گوید: ام کلثوم در موقع ازدواج با عمر، صغیره و بچه بود و قبل از این‌که به سن بلوغ برسد عمر از دنیا رفت».[۱۰]
3. ابن سعد در بیان فرزندان عمر از زید و رقیه خبر می‌دهد که مادرشان ام کلثوم دختر علی بن ابی طالب است.[۱۱]

از امام باقر (ع) نقل شده است: «امّ کلثوم دختر علی(ع) و فرزندش زید پسر عمر بن خطاب در زمانی از دنیا رفتند که روشن نشد کدام‌یک از آن ‌دو زودتر فوت کردند، هیچ‌کدام از آن ‌دو از هم‌دیگر ارث نبردند و بر هر دو با هم نماز گزاردند».[۱۲]

این خبر به جهت مخالفتش با برخی از اصول شیعه، ضعیف شمرده شده است.[۱۳]

4. قضیه ازدواج عمر با ام کلثوم؛ در صحیح بخاری، صحیح مسلم، مسند احمد بن حنبل، مسند بزاز و معاجم طبرانی (معجم کبیر، اوسط و صغیر ) نیامده است.
5. اختلاف روایات مربوط به ازدواج عمر با ام کلثوم به حدی است که انسان را به شک می‌اندازد؛ مثلاً برخی روایات می‌گوید: ام کلثوم برای عمر تنها زید را به ‌دنیا آورد[۱۴]و برخی رقیه را هم اضافه می‌کنند[۱۵] و برخی از فاطمه دختر عمر از ام کلثوم خبر می‌دهند.[۱۶] یا این‌که در برخی روایات آمده وقتی عمر از امام علی(ع)، امّ کلثوم را خواستگاری کرد، علی(ع) کوچکی او را بهانه کرد، در برخی دارد که علی بن ابی طالب فرمود: من او را برای فرزندان جعفر برادر خود گذاشته‌ام.[۱۷]
6. در متن برخی از این روایات آمده که عمر به مهاجران گفت: «رفئونی»؛ یعنی به من تبریک بگویید. این در حالی است که پیامبر اکرم(ص) از آن نهی کرده بود؛ در مسند احمد آمده است:  سالم بن عبدالله گفت:  عقیل بن ابی طالب با زنی ازدواج کرد و وقتی نزد ما آمد ما به او با کلمه «الرفاء و البنین» تبریک گفتیم. عقیل گفت: ساکت باشید. نگویید: «بالرفاء و البنین» که این از رسوم جاهلیت است و رسول خدا(ص) از آن نهی کرده است و گفت: به جای آن بگویید: «بارک الله فیک و بارک لک فیها».[۱۸]
7. در برخی روایات آمده که ام کلثوم با فرزندش زید در زمان معاویه در یک روز از دنیا رفت؟![۱۹] در حالی‌که در برخی از منابع تاریخی و مقاتل آمده است که؛ ام کلثوم فرزند حضرت علی(ع) در زمان یزید در واقعه کربلا حضور داشت، و جزو اسیران بود[۲۰] و خطبه‌‌ای هم بیان فرمود.[۲۱]
8. در برخی منابع از اهل سنت آمده: ام کلثوم بعد از عمر با عون بن جعفر بن أبی طالب‏ و بعد از مرگ او با محمد بن جعفر و بعد از مرگ او با عبدالله بن جعفر ازدواج کرد؟![۲۲] در حالی‌که در برخی منابع دیگر نقل شده: عون بن جعفر و محمد بن جعفر در تستر (شوشتر) در زمان عمر به شهادت رسیدند.[۲۳] البته اگر جنگ تستر، همان جنگی باشد که در زمان عمر رُخ داد.

بر این اساس، نمی توان به صورت قطعی ازدواج عمر با ام کلثوم را ثابت کرد؛ زیرا هم راویان آن متهم به کذب و ضعف  و جعل هستند و هم از نظر متنی دارای اشکالات زیادی است.[۲۴]

[۱]. «زندگی‌نامه و شخصیت عمر، خلیفه دوم»، ۴۱۹۱۱؛ « بدعت‌های خلیفه دوم»، ۵۳۸۹۳.

[۲]. «زندگی‌نامه ام‌کلثوم دختر امام علی(ع)»، ۶۹۲۰۱؛ «علت بیان نکردن فضایل ام کلثوم از رسانه ها»، ۱۶۵۹۸.

[۳]. ر.ک: آمدى‏، سیف الدین، أبکار الأفکار فی أصول الدین، تحقیق: محمد مهدى، احمد، ج ‏۵، ص ۷۲، دار الکتب، قاهره، ۱۴۲۳ق‏.

[۴]. ابن شهر آشوب مازندرانی، مناقب آل أبی طالب علیهم السلام، ج ۳، ص ۳۰۴، قم، علامه، چاپ اول، ۱۳۷۹ق؛  

[۵]. ر. ک: بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، تحقیق، زکار، سهیل، زرکلی، ریاض، ج ۲، ص ۱۹۰، بیروت، دار الفکر، چاپ اول، ۱۴۱۷ق؛ عبد الجبار، قاضی، تثبیت دلائل النبوه، ج ۱، ص ۲۴۶، قاهره، دار المصطفى‏، شبرا، بی‌تا؛ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، الاصابه فی تمییز الصحابه، تحقیق، عبد الموجود، عادل احمد، معوض، علی محمد، ج ۸، ص ۴۶۵، بیروت، دار الکتب العلمیه، چاپ اول، ۱۴۱۵ق.