پاورپوینت کامل ولایت فقیه در کجای قرآن ذکر شده است؟ ۷۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ولایت فقیه در کجای قرآن ذکر شده است؟ ۷۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ولایت فقیه در کجای قرآن ذکر شده است؟ ۷۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ولایت فقیه در کجای قرآن ذکر شده است؟ ۷۰ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

در راستای اثبات ولایت فقیه برخی به تعدادی از آیات قرآن استناد کرده اند و از عمومات این آیات ولایت فقیه را استنباط نموده اند همانند این آیه که:
فَاحْکُمْ بَیْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ عَمَّا جاءَکَ مِنَ الْحَقِّ لِکُلٍّ جَعَلْنا مِنْکُمْ شِرْعَهً وَ مِنْهاجاً وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَعَلَکُمْ أُمَّهً واحِدَهً وَ لکِنْ لِیَبْلُوَکُمْ فی‏ ما آتاکُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُکُمْ جَمیعاً فَیُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ فیهِ تَخْتَلِفُونَ *وَ أَنِ احْکُمْ بَیْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ وَ احْذَرْهُمْ أَنْ یَفْتِنُوکَ عَنْ بَعْضِ ما أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَیْکَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ أَنَّما یُریدُ اللَّهُ أَنْ یُصیبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ وَ إِنَّ کَثیراً مِنَ النَّاسِ لَفاسِقُونَ *أَ فَحُکْمَ الْجاهِلِیَّهِ یَبْغُونَ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُکْماً لِقَوْمٍ یُوقِنُونَ…
اما باید توجه داشت که
برای اثبات این مساله مهم دلایل عقلی و

نقلی محکمی از روایات ائمه (ع) که مفسران واقعی قرآن هستند در

دست داریم که از جمله آنها این است که
:

أ) دلیل عقلى:

عقل حکم مى‏کند که در رأس یک حکومت اعتقادى و آرمانى، باید شخصى قرار بگیرد که از آرمان آگاهى دارد و در شریعت اسلام، که آیین، احکام و قوانین الهى است، مصداق چنین شخصى فقیهان هستند.

ب) دلیل نقلى:

براى اثبات ولایت فقیه به روایات فراوانى استناد شده است که برخى از آنها عبارتند از:

۱. مرحوم صدوق از امیرالمؤمنین (ع)نقل مى کند که رسول الله ‏(ص)فرمودند: “اللهم ارحم خلفایى” (خدایا! جانشینان مرا مورد رحمت خویش قرار ده ) از آن حضرت‏ (ص)سؤال شد: جانشینان شما چه کسانى هستند؟ حضرت فرمود: “الّذین یأتون من بعدى یروون حدیثى و سنّتى” (آنان که بعد از من مى‏آیند و حدیث و سنّت مرا نقل مى کنند).

[i]

۲. توقیع شریفى که مرحوم صدوق در کتاب اکمال الدین از اسحاق بن یعقوب نقل مى کند که حضرت ولى عصر (عج) در پاسخ به پرسش‏هاى او به خط مبارکشان مرقوم فرمودند:

أمّا الحوادث الواقعه فارجعوا فیها إلى رواه حدیثنا، فإنّهم حجّتى علیکم و أنا حجّه الله علیهم” (در رویدادهایى که اتّفاق مى افتد، به راویان حدیث ما مراجعه کنید؛ زیرا آنان حجّت من بر شمایند و من حجّت خدا بر آنان هستم.

---

[i]

استفاده از پاسخ ۲۵ (سایت: ۲۵۸).

پاسخ تفصیلی

مساله ولایت فقیه یکی از مسائل مهم شرع مقدس اسلام است و فقها برای اثبات آن دلایل مختلف عقلی و

نقلی بیان کرده اند

بیش از هزار سال است که علماى شیعه به طرح مسأله‏ى ولایت فقیه و حدود و اختیارات آن پرداخته‏اند. برخی چون ابو الصلاح حلبی و ابن ادریس حلى در فصلى جداگانه به شرح شرایط نایب امام معصوم (ع)پرداخته و برخی دیگر به گوشه‏اى از وظایف او در لابلاى بحث‏ها اشاره کرده‏اند. عده‏اى چون صاحب مفتاح الکرامه دلایل بحث ولایت فقیه را ذکر نموده و عده‏اى دیگر مثل ملا احمد نراقى محدوده‏ى وظایف ولى فقیه را توضیح داده‏اند. گروهى چون صاحب جواهر مفصلاً به این بحث پرداخته و گروهى دیگر بطور مجمل و مختصر به آن اشاره کرده‏اند. اما در نظر همه‏ى آنها اصل ولایت فقیه امرى مسلم و قطعى بوده است.

[۱]

از طرفی در روایات منقول از ائمه اطهار (ع)که مفسران واقعی قرآن می باشند روایاتی در اثبات این امر مهم بیان شده است که در ذیل دلایل عقلی ونقلی مساله را

ذکر می کنیم
:

أ.) دلیل عقلى:

بدون شک از یک سو جامعه به زمامدار و رهبر نیاز دارد. از سوى دیگر مسایل حکومتى امورى نیست که از حوزه‏ى دین خارج باشد: بلکه عناصر جهان شمول دین در این زمینه به صورت یک نظام کامل در دین خاتم ارایه شده است و عقل نه تنها در دخالت دین در زمینه زمامدارى منعى نمى‏بیند، بلکه به مقتضاى حکمت بر ضرورت آن اصرار دارد. حال اگر حکومت را از منظر دین نگاه کنیم و وظیفه‏ى اصلى آن را صیانت از ارزش‏هاى الهى و آرمان‏هاى اسلامى و احکام شرعى بدانیم، عقل حکم مى‏کند، بر قله‏ى چنین حکومتى مى‏بایست کسى قرار بگیرد که به احکام الهى و وظایف دینى آگاهى دارد و مى‏تواند زمامدار مردم باشد. اگر معصوم در میان مردم بود، عقل او را سزاوار این منصب مى‏شمرد، ولى اکنون که او نیست، فقیهان عادل قادر بر اداره‏ى جامعه را لایق این مقام معرفى مى‏کند.

به دیگر سخن، عقل حکم مى‏کند که در رأس یک حکومت اعتقادى و آرمانى، باید شخصى قرار بگیرد که از آرمان آگاهى دارد و در شریعت اسلام، که آیین احکام و قوانین الهى است، مصداق چنین شخصى فقیهان هستند.

ب) دلیل نقلى:

براى اثبات ولایت فقیه به روایات فراوانى استناد شده است که برخى از آنها عبارتند از:

۱. مرحوم صدوق از امیرالمؤمنین(ع)نقل مى کند که رسول الله‏(ص)فرمودند:

“اللهم ارحم خلفایى”(خدایا! جانشینان مرا مورد رحمت خویش قرار ده )از آن حضرت‏(ص)سؤال شد: جانشینان شما چه کسانى هستند؟ حضرت فرمود: “الّذین یأتون من بعدى یروون حدیثى و سنّتى”(آنان که بعد از من مى‏آیند و حدیث و سنّت مرا نقل مى کنند.)

در هر روایت دو بحث ضرورت دارد:

بحث سندى تا اعتبار آن احراز شود.

بحث دلالى تا نحوه‏ى دلالت آن بر مطلوب ارزیابى گردد.

از آنجا که روایت مزبور به سندهاى مختلف و در کتب گوناگون نقل شده
]
به صدور آن اطمینان داریم و شکى در اعتبار آن راه ندارد.

براى توضیح چگونگى دلالت این روایت بر “ولایت فقیه” باید به دو نکته توجّه کرد:

أ.) نبى اکرم‏(ص)از سه شأن عمده برخوردار بودند:

رسالت: تبلیغ آیات‏ الهى و رساندن احکام شرعى و راهنمایى مردم.

قضاوت: داورى در موارد اختلاف و رفع خصومت.

ولایت: زمامدارى جامعه‏ى اسلامى و تدبیر آن.

ب. مراد از “کسانى که بعد از حضرت ‏(ص)مى آیند و حدیث و سنّت او را نقل مى کنند” فقیهان است، نه راویان و محدّثان، زیرا یک راوى که تنها نقل حدیث مى کند، نمى تواند تشخیص دهد که آیا آنچه نقل مى نماید، حدیث و سنت خود آن حضرت ‏(ص)است یا نه؟ او تنها الفاظى که شنیده، یا عملى را که دیده، حکایت مى کند، بدون آنکه وجه صدور این الفاظ یا اعمال را بداند و معارض یا مخصّص یا مقیّد آن را بشناسد و نحوه‏ى جمع آن را با چنین معارض هایى بداند. کسى که از این امور آگاه است، فردى است که به مقام اجتهاد و افتاء رسیده و به درجه شامخ فقاهت نائل شده باشد.

حال با توجّه به این دو نکته، حاصل مفاد این حدیث چنین خواهد بود: “فقیهان جانشینان نبى اکرم ‏(ص)مى باشند” و چون آن حضرت ‏(ص)شئون مختلفى داشته و در اینجا شأن خاصّى براى جانشین ذکر نشده، پس فقیهان در تمامى آن شئون، جانشین آن حضرت‏ (ص)مى باشند

برخى در استدلال به این روایت و امثال آن که در آن واژه “خلیفه” وارد شده، مناقشه و ادّعا کرده اند:
]

“خلیفه داراى دو معنا مى باشد:

۱. مفهوم لغوى و اصلى، که در قرآن همین معنا مورد نظر بوده است، مانند: “إنّى جاعل فى الأرض خلیفه من در زمین جانشینى قرار مى دهم.( یا آیه‏ى “یا داود إنّا جعلناک خلیفه فى الأرض فاحکم بین الناس بالحقّ”) اى داود! ما تو را جانشین

(خود) بر روى زمین قرار دادیم. پس میان مردم به حقّ حکم کن.[ در آیه‏ى اوّل خلافت یک امر تکوینى و غیر قابل وضع و تشریع است و در دومى هر چند یک امر تشریعى است، ولى فقط مربوط به مسئله‏ى داورى و قضاوت مى باشد.

۲. مفهوم سیاسى و تاریخى، که در اسلام پس از رحلت رسول اکرم ‏(ص)ظهور کرد. این مفهوم یک مفهوم یا پدیده‏ى دنیایى و غیر الهى است که از سوى مردم به حقّ یا ناحقّ به شخصى ارزانى مى شود و این به کلّى از مقام رفیع امامت یا رسالت که یک مقام و منصب الهى است، جدا مى باشد”.

اگر در معناى لغوى “خلیفه” که همان “جانشین” است، دقّت شود، آشکار خواهد شد که در تمام کاربردهاى قرآنى، روایى، و حتّى تاریخى، همین مفهوم مورد نظر بوده است و اگر تفاوتى هست، تنها در موارد جانشینى مى باشد. گاه این خلافت و جانشینى در امور تکوینى و مقامات عینى و واقعى است و زمانى در امور تشریعى و مناصب قانونى. حتّى در تاریخ اسلام، اگر اصطلاح “خلیفه” بعد از رحلت رسول اکرم ‏(ص)پیدا شد، این مفهوم مورد نظر بود که شخص خلیفه، جانشین حضرت ‏(ص)در زمامدارى و اداره‏ى جامعه است. بنابر این “خلیفه” مفاهیم و معانى مختلفى ندارد، بلکه در تمام کاربردها به یک معناست، هر چند موارد جانشینى داراى تفاوت است. در روایت مزبور نیز خلیفه به معناى جانشین آمده و چون در آن مورد خاصّى براى جانشینى ذکر نشده، اطلاق، اقتضاى شمول مى کند و از آن استفاده مى شود که فقها در تمام شئون نبى اکرم ‏(ص)جانشین آن حضرت هستند.

۲. توقیع شریفى که مرحوم صدوق در کتاب اکمال الدین از اسحاق بن یعقوب نقل مى کند که حضرت ولى عصر(عج) در پاسخ به پرسش‏هاى او به خط مبارکشان مرقوم فرمودند:

أمّا الحوادث الواقعه فارجعوا فیها إلى رواه حدیثنا، فإنّهم حجّتى علیکم و أنا حجّه الله علیهم”]در رویدادهایى که اتّفاق مى افتد، به راویان حدیث ما مراجعه کنید؛ زیرا آنان حجّت من بر شمایند و من حجّت خدا بر آنان هستم.

همین روایت را مرحوم شیخ طوسى در کتاب الغیبه نقل مى‏کند، با این تفاوت که در انتهاى آن به جاى “أنا حجّه الله علیهم” آمده است: “أنا حجّه الله علیکم” (من حجّت خدا بر شما هستم.

در نقل مرحوم طبرسى در کتاب “الاحتجاج” تنها “أنا حجّه الله”: ]من حجت خدا هستم، [آمده است. البته این تفاوت در نقل، هیچ تأثیرى در دلالت این روایت، به توضیحى که خواهد آمد، ندارد.

از حیث سند، این روایت تا “اسحاق بن یعقوب” تقریباً قطعى است؛ زیرا آن را گروهى از راویان از گروه دیگرى از مرحوم کلینى از اسحاق بن یعقوب نقل کرده اند. نسبت به شخص “اسحاق بن یعقوب” توثیق

خاصّى در کتاب‏هاى رجال وارد نشده است و برخى کوشیده اند او را برادر مرحوم کلینى معرفى کنند
]
ولى این تلاشِ نه‏چندان کامیاب، مفید نیست. راه صحیح آن است که بگوییم با توجّه به وضعیت امام زمان(عج) در دوران غیبت صغرا و فشار و خفقان موجود در آن روزگار – که باعث شده بود حضرت (ع)از انظار عموم پنهان شود و تنها از طریق نوّاب خاصّ با مردم ارتباط برقرار کند – صدور توقیعات، که یک سند رسمى بر حیات امام‏ علیه السلام و زمامدارى او بود، جز نسبت به افراد بسیار قابل اعتماد صورت نمى گرفت. پس خود ارسال نامه از سوى حضرت (ع)براى شخصى در آن دوران، دلیل وثاقت آن شخص مى باشد.

اگر پرسیده شود: از کجا معلوم که اسحاق بن یعقوب توقیعى دریافت کرده است، شاید او در این ادعا دروغ گفته باشد؟

در پاسخ خواهیم گفت: کلینى که این توقیع را از او نقل مى کند – با توجّه به آنچه گذشت – حتماً او را مورد اعتماد مى‏دانسته و الاّ هرگز اقدام به این عمل نمى کرده است. با این وصف، جاى تردیدى در سند این روایت باقى نمى ماند.
]

بهترین شیوه‏ى استدلال به این روایت – که در سخنان برخى از فقهاى پیشین نیز شاهد آن بودیم – این است:

حضرت(ع)دو جمله‏ى: “فإنّهم حجّتى علیکم” و “أنا حجّه الله” را به گونه اى آورده که بوضوح مى رساند حجّی