مهسا فایل |
سایت دانلود فایل پاورپوینت کامل این سخن موسی (ع) خطاب به بنده صالح پروردگار که من عهد خود با تو را فراموش کرده بودم، آیا نمی تواند دلیلی بر معصوم نبودن ایشان باشد؟ ۱۳ اسلاید در PowerPoint
در حال بارگذاری
توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد
پاورپوینت کامل این سخن موسی (ع) خطاب به بنده صالح پروردگار که من عهد خود با تو را فراموش کرده بودم، آیا نمی تواند دلیلی بر معصوم نبودن ایشان باشد؟ ۱۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است
شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.
لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.
توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل این سخن موسی (ع) خطاب به بنده صالح پروردگار که من عهد خود با تو را فراموش کرده بودم، آیا نمی تواند دلیلی بر معصوم نبودن ایشان باشد؟ ۱۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد
بخشی از متن پاورپوینت کامل این سخن موسی (ع) خطاب به بنده صالح پروردگار که من عهد خود با تو را فراموش کرده بودم، آیا نمی تواند دلیلی بر معصوم نبودن ایشان باشد؟ ۱۳ اسلاید در PowerPoint :
پاسخ اجمالی
در ارتباط با لزوم عصمت پیامبران و محدوده چنین عصمتی از دیرباز گفتگوهای بسیاری میان اندیشمندان دینی وجود داشته است. برخی از پرسشهای موجود در این پایگاه نیز تا حدی به این موضوع می پردازد که به عنوان نمونه، می توان به سؤالات ۷۰۲۰ (سایت: ۷۲۵۷) اشاره کرد.
در مورد نسیان و فراموشی حضرت موسی(ع)، هنگام همراهی با بنده پرهیزگار خداوند که بسیاری از مفسران، او را حضرت خضر(ع) دانسته اند، نظرات مختلفی ارائه شده، از جمله:
۱. این اندازه از فراموشی از طبایع تمام انسانهاست و پیامبران نیز ممکن است در برخی موارد دچار آن شوند (نظری که شما آن را منتسب به شیخ صدوق دانسته اید). این نظریه خواه پذیرفته و خواه رد شود، منافاتی با عصمت پیامبران از گناهان نیست چون چنین نسیانی، یقینا گناه به شمار نمی آید.
۲. برخی اندیشمندان نیز نسیان را در این آیه، نه به معنای فراموشی، بلکه به معنای صرف نظر کردن تفسیر کردند.[۱] در این نظریه، موسی (ع) در واقع دچار فراموشی نشده بود، بلکه با حوادثی توجیه ناپذیر روبرو گشت که موضع گیری و یا توضیح خواستن در مورد آنها را مهم تر از وفای به شرط اولیه خود با عبد صالح می پنداشت و می دانیم که بر اساس آموزه های دینی هر گاه دو موضوع مهم و مهم تر در تعارض با هم قرار گیرند، اولویت با آن موضوعی خواهد بود که اهمیت بیشتری دارد.
شایان گفتن است که در تمام مراحل همراهی این دو مرد الاهی، اقدامی عملی از جانب موسی (ع) در مقابل رفتارهای به ظاهر ناشایست همراه خود به عمل نیامده و واکنش او تنها در حد توضیح خواستن باقی ماند، با آنکه می دانیم حضرت موسی (ع) در مقابل آنچه یقینا به ظالمانه بودن آن اعتقاد داشت، موضعی سرسختانه و عملی اتخاذ می کرد که کشتن مرد قبطی را می توان نمونه ای از آن به شمار آورد.
[۱] مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ۱۳، ص ۲۸۳، مؤسسه الوفاء، بیروت، ۱۴۰۴ هـ ق.
پرسش های مرتبط
