پاورپوینت کامل آیا نیازی به بررسی سندی احادیث اعتقادی هست؟ ۳۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیا نیازی به بررسی سندی احادیث اعتقادی هست؟ ۳۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیا نیازی به بررسی سندی احادیث اعتقادی هست؟ ۳۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیا نیازی به بررسی سندی احادیث اعتقادی هست؟ ۳۷ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

به سؤالات شما به طور اجمال و به ترتیب پاسخ داده می شود و توضیح بیشتر را می توانید در جواب تفصیلی ببینید.

الف. بررسی و اطمینان از صحت سند و صحت محتوای احادیث در تمام ابواب و موضوعات، امری پسندیده و مورد قبول است. بله! در مسائل فقهی، اموری که فقط مفید احتمال اند مانند خبر واحد حجت اند، ولی در برخی مسائل اعتقادی که شخص باید به محتوای آن یقین پیدا کند، نمی توان از احادیثی که یقین آور نیستند استفاده کرد. همان طور که قطعا در برخی از مستحبات و مکروهات نیز نمی توان به اخبار ضعیف استناد کرد.

ب. نظریه مورد قبول محققان علمای شیعه این است که: جهت استفاده از روایات کتب اربعه باید از نظر سندی و محتوایی آنها را مورد بررسی قرار داد.

ج. اگر یکی از راویان حدیث مهمل باشد، به آن روایت صحیح گفته نمی شود. در علم حدیث به  شخص راوی که مدح یا ذمی برایش نرسیده باشد مهمل گفته می شود، بنابراین اگر یکی از راویان حدیث، شاگرد امام صادق (ع) باشد، چون این عنوان مدح و ذمی برای راویان به حساب نمی آید، او را از عنوان “مهمل” در علم حدیث خارج نمی کند.

پاسخ تفصیلی

دین هدیه ای آسمانی است که جهت هدایت مردم به آنان داده شده است. رسیدن مردم به دستورات هر دینی از راه پیامبران و اولیای الاهی است، و در ادیان جهان شمول و زمان شمول که برای زمانی غیر از زمان نزول و مکانی غیر از مکان نزول نیز کاربرد دارند، دستورات دین توسط افرادی به نسل های بعدی و به مکان های دیگر رسیده است. در دیگر ادیان آسمانی غیر از اسلام، اهمیت چندانی به حفظ سند روایات و احادیث داده نشده است به طوری که امروز، معارف دینی مقطوع السند به دست آنان رسیده است. از ویژگی های برتر اسلام این است که برای احادیث و روایات آن سلسله سند وجود دارد.

آوردن سلسله سند در تمام ابواب و موضوعات مختلف احادیث بین مسلمانان امر مرسومی شد و آنان فرقی بین روایات فقهی با اعتقادی و یا غیر آن نمی گذاشتند، به طوری که این مستند سازی حتی در اخبار تاریخی که مسلمانان نوشتند نیز به کار گرفته شد.

[۱]

اصل اولی

برای به دست آوردن نظر اسلام در زمینه های مختلف عقائدی، اخلاقی، فقهی، اجتماعی و غیره (بدون فرق بین موضوعات مختلف)، باید توانایی انتساب قطعی آن نظریه، به اسلام را داشته باشیم و لازمه مطلب این است که با منابع اسلامی مانند کتاب های حدیثی، برخوردی کاملاً علمی داشته باشیم؛ یعنی در بررسی روایات در تمام زمینه های ذکر شده، بررسی سند و محتوای احادیث امر لازمی است، به طوری که استفاده معارف اسلامی، باید از احادیث مورد قبولی باشد که دارای شرایط مقبولیت بوده و انسان به صدور آنان اطمینان حاصل کند.

علت این امر هم واضح است؛ زیرا برای انتساب یک نظریه به اسلام باید دلائل کافی و محکمی داشته باشیم و از طرفی در آیات قرآن نیز از پیروی کردن ظن و احتمال و غیر علم نیز نهی شده ایم.

[۲]

عدول از اصل:

در مواردی از این اصل به عللی که می آید عدول شده است؛ از جمله این موارد در احکام و مسائل فقهی است که در صدد بیان واجبات و محرمات اند. در این مورد، عمل به خبر محتمل که از طرف شارع معتبر شمرده شده باشد (مانند خبر واحد) را حجت و دلیل شرعی شمرده اند. در این گونه فروعات با این که، خبر واحد و برخی دیگر از ظنون، علم آور و یقین آور نیستند، ولی گفته شده، محتوای آن حجت است و می توان بر طبق آن  عمل کرد.

[۳]

مورد دیگر از احکام فقهی در جایی است که روایتی در صدد بیان استحباب و کراهت باشد که گفته شده است، اگر روایت و خبر ضعیفی بر استحباب یا کراهتی دلالت کند، با آن که خبر ضعیف است به دلیل قاعده تسامح در ادله سنن، می شود حکم به استحباب یا کراهت داد.

[۴]

بنابراین قاعده؛ در اموری مانند استحباب یا کراهت، لازم نیست که حتی خبر ظن (احتمال) آور باشد، بلکه همین مقدار که احتمال ثواب یا عقاب داده شود، می توان بر اساس آن حکم به استحباب یا کراهت داد.

[۵]

البته این مطلب جای بررسی بیشتر و دقیق تری دارد؛ چرا که احیاناً یک عمل مستحب یا مکروه، اثرات جانبی فراوانی داشته باشد که برای اثبات آن نتوان به حدیث ضعیف اکتفا کرد.

[۶]

به عنوان نمونه اگر درباره استحباب یا جواز تکتف در نماز(دست بسته نماز خواندن) یا جواز گفتن کلمه «آمین» بعد از اتمام سوره حمد در نماز، یک روایت ضعیف داشته باشیم، آیا فقیه می تواند به خاطر چنین قاعده ای حکم به استحباب کند؟ مسلماً برخی از احکام فقهی که در صدد بیان برخی از مستحبات یا مکروهات است با روایت ضعیف ثابت نمی شود.

روایات اعتقادی:

در روایات اعتقادی آنچه مشهور شده این است که در این گونه روایات به علت مفهوم و محتوای آنان که مسائل اعتقادی است و انسان باید به محتوای آن یقین پیدا کند، ظن و احتمال (اگر چه احتمال قوی) فایده ای ندارد. علامه طباطبایی در این باره چنین می گوید: «دو دسته روایات مربوط به تصرفات ابلیس و کیفیت تصرف او در شعور آدمى وجود دارد، البته این روایات‏ طورى نیست که بتوان به یک یک آنها اعتماد نمود، زیرا اولا سند همه آنها صحیح نیست و ثانیا آن روایاتى هم که سندشان صحیح است روایاتى آحادند که نمى‏توان در مثل این مسئله که یک مسئله اعتقادى‏ و اصولى است به آن تمسک جست».

^[۷]

البته این نظریه را نیز نمی توان به طور کلی پذیرفت؛ زیرا چه بسا مسائل اعتقادی فراوانی داریم که هرگز یقین به آنها یا لازم نیست یا مقدور نمی باشد، مثلاً ثواب فلان عمل در بهشت چیست؟ یا عقاب فلان عمل در جهنم چگونه اجرا می شود؟ یا این که آیا