پاورپوینت کامل آیا خداوند دارای شخصیت و خودآگاهی است؟ ۲۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیا خداوند دارای شخصیت و خودآگاهی است؟ ۲۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیا خداوند دارای شخصیت و خودآگاهی است؟ ۲۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیا خداوند دارای شخصیت و خودآگاهی است؟ ۲۸ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

اسلام برخلاف آموزه‌های مسیحی که خدا را در قالب بشری مطرح کرده، برای خداوند وجود و شخصیت مستقلی قرار داده است و او را انسان‌وار نمی‌داند و موجودیت انسانی برای او قائل نیست؛ از این‌رو، ۱. با فرد انسانی مقایسه نمی‌شود، ۲. صفات مشابهی که در انسان وجود دارد و به خدا استناد داده می‌شود به همان مفهوم انسانی آن نیست؛ یعنی بعد از تجرید و دور کردن محدودیت‌ها و نقائص از آن صفات، این شایشتگی پیدا می‌شود که به خدا نیز نسبت داده شود. ۳. تشخص و خودآگاهی داشتن این چنین خداوندی که انسان‌وار نیست و عبادت و دعای انسان به درگاه او، مانند تشخص انسان نیست؛ از این‌رو ملازم با محدودیت ذات خداوند نیست و با نامتناهی بودن ذات حق تعالی، تنافی ندارند؛ چون تشخص وجودی خداوند، همان نامتناهی بودن وجود او است، و خودآگاهی خداوند نیز همان علم او به ذات نامتناهی خود است. دعا و عبادت انسان نیز ملازم با متناهی بودن وجود خداوند نیست؛ چون دعا و عبادت، با امکان شناخت اجمالی و به انداز وجود و نیاز ذاتی انسان، قابل تحقق است.

پاسخ تفصیلی

از پرسش مطرح شده این‌گونه فهمیده می‌شود که ایشان بر اساس آموزه‌های مسیحی خدا را در قالب بشری قرار داده است. فرهنگ مسیحی خدا(God) را انسان‌وار (Personal God) عرضه کرده است؛ یعنی در این فرهنگ به خدا در قالب انسانی و بشری نگاه شده است؛ و از این جهت کاربر تشخص را با محدود بودن خداوند ملازم گرفته و نتوانسته این مسئله را هضم کند که چگونه تشخص، ملازم با محدودیت ذات خداوند نیست و با نامتناهی بودن ذات حق تعالی، تنافی ندارد.

در حالی‌که از دیدگاه اسلام و بر طبق آموزه‌های اسلامی، خداوند وجود و شخصیت مستقلی دارد و در این نگاه خدای متعال انسان‌وار نیست و موجودیت انسانی ندارد، تا با فرد انسانی مقایسه شود و خصوصیات و صفات انسانی بر او منطبق گردد؛ از این‌رو صفات مشابهی که در انسان وجود دارد و به خدا استناد داده می‌شود به همان مفهوم انسانی آن نیست؛ یعنی بعد از تجرید و دور کردن محدودیت‌ها و نقائص از آن صفات، این شایستگی پیدا می‌شود که به خدا نیز نسبت داده شود.[۱]

بر این اساس؛ باید گفت: خداوند تشخص و شخصیت مستقل دارد، اما از آن‌رو که بسیط است و یک وجود سعی(گسترده) دارد، تشخص وجودی خداوند، همان نامتناهی بودن وجود او است.[۲] و خود آگاهی خداوند نیز همان علم او به ذات نامتناهی خود است.

دعا و عبادت انسان به درگاه خداوند هم، متناهی بودن خداوند را لازم ندارد. انسان هر چند توانایی معرفت کنه ذات خداوند را ندارد؛ چون ذاتش نامحدود است و محدود نمی‌تواند احاط علمی به نامحدود پیدا کند،[۳] ولی به انداز هستی خود توان شناخت او را دارد، بلکه هم موجودات بالفعل به او آگاه‌اند، اگرچه علم به علم نداشته باشند و یا در تطبیق خطا کنند،[۴] او “معروف عند کل جاهل”[۵] است.

از سوی دیگر؛ چون ذات تمام ممکنات و ما سوی الله(هر چیزی غیر از خدا)، عین ربط، وابستگی و نیاز به خداوند هستند،[۶] انسان با شناختی که از خدا و نیاز خود دارد، دست نیاز به سوی بی‌نیاز دراز می‌کند و این متوقف بر علم اکتناهی و شناخت کنه ذات خداوند نیست، تا اشکال شود که محال است ممکن الوجود به کنه ذات واجب الوجود معرفت پیدا کند.

بله، همان‌گونه که پیامبر اکرم(ص) فرمود: “(خدایا) من تو را آن‌گونه که سزاوار شناختن تو است نشناختم”،[۷] یا فرمود: “آن‌گونه که سزاوار عبادت تو است عبادت نکردم”؛[۸] عبادتی که لایق و سزاوار حضرت حق است، تحقق پیدا نمی‌کند؛ چون چنین عبادتی متوقف بر شناخت کنه حقیقت خداوند است و چنین چیزی امکان‌پذیر نیست، ولی در هر صورت هیچ‌کدام منافات با امکان شناخت و عبادت در حد توان و قدرت بشری ندارند.

به عبارت دیگر، ذات خدای متعال، هر چند در مرتبه غیب الغیوب و هویت مطلقه، اسم و رسم و نام و نشانی ندارد؛ چون در این مرتبه، خداوند احدیه الذات است. اما به لحاظ مرتب تجلی دارای ظهورات، اسما و صفات است،[۹] و هر موجودی به انداز ارتقا و ارتباط وجودی خود توان شناخت ذات حق و برقراری ارتباط فکری و روحی با خداوند را دارد و می‌تواند به درگاه او دعا و عبادت نماید.

در پایان لازم است مجددا متذکر گردیم که تشخص داشتن خداوند منافاتی با نامتناهی بودن او ندارد؛ از این‌رو می‌تواند مورد خطاب قرار گیرد و از او حاجتی خواسته شود، یا مورد پرستش قرار گیرد.

[۱]. «تقدم خداشناسی بر امام شناسی»، ۷۲۱۳۴؛ «راه‌های شناخت خدا»، ۴۷۹؛ «امکان شناخت خدا»، ۹۸؛ «فطرت و شناخت خدا»، ۱۰۴۱.

[۲]. ر. ک: مؤمن، محمد مهدی، شرح نهایه الحکمه، ج ۱، ص ۱۵۹، بنیاد معارف اسلامی.

[۳]. جوادی آملی، عبدالله، تحریر التمهید، ص ۱۸.

[۴]. تحریر التمهید