پاورپوینت کامل آیا آه یکی از اسامی خداوند است؟ اگر هست درباره خداوند چه معنایی دارد؟ ۱۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیا آه یکی از اسامی خداوند است؟ اگر هست درباره خداوند چه معنایی دارد؟ ۱۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیا آه یکی از اسامی خداوند است؟ اگر هست درباره خداوند چه معنایی دارد؟ ۱۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیا آه یکی از اسامی خداوند است؟ اگر هست درباره خداوند چه معنایی دارد؟ ۱۷ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

در مورد این حدیث که شیخ صدوق علاوه بر کتاب معانی الاخبار،[۱] در کتاب توحید[۲] نیز از امام صادق(ع) نقل کرده است، چند تفسیر بیان شده است:

1. بسیاری از عرفا در تفسیر این حدیث می‌گویند: همه موجودات در تمام لحظات محتاج خداوند هستند و این احساس نیاز هر چند به زبان ظاهری بیان نشود، ولی همه موجودات از عمق وجودشان در تمام لحظات به درگاه خداوند دست طلب و نیاز دارند؛ هنگامی که انسان دچار مشکل و دشواری شد زبان ظاهری با زبان نیاز درونی هماهنگ می‌شود و با گفتن آه که حکایت از اضطرار و بی‌چاره‌گی خود می‌کند و با گفتن «آه»در حقیقت خدا را که اجابت کننده مضطر و پناه هر بی‌پناه است می‌خواند.[۳]

این شیفتگان که در صراطند همه *** جوینده چشمه حیاتند همه

حق می­طلبند و خود ندانند آن را *** در آب به دنبال فراتند همه[۴]

۲. برخی بر این باورند «آه» از دو حرف«الف» و «ه» ترکیب یافته است، این دو حرف هر کدام به ذات خداوند اشاره دارند؛ البته هر کدام به لحاظ صفتی از صفات خداوند بر ذات خداوند دلالت دارند؛ بنابر این جمع این دو، اشاره به دو اسم خداوند است. توضیح این‌که «الف» برذات احدیت خداوند از آن جهت که هیچ‌گونه انتساب و نسبتی با دیگری ندارد دلالت دارد. «آه» نیز بر ذات خداوند از آن حیث که مبدأ موجودات و فیض دهنده است، دلالت می‌کند.[۵]

[۱]. ابن بابویه، محمد بن على، معانی الأخبار، ص ۳۵۴، ، قم، چاپ اول، ۱۴۰۳ق.

[۲]. ابن بابویه، محمد بن على، التوحید، ص ۲۱۹، دفتر انتشارات اسلامى، قم، چاپ اول، ۱۳۹۸ق.

[۳]. فیض کاشانى، أنوار الحکمه، ص ۸۶، انتشارات بیدار، قم، چاپ اول، ۱۴۲۵ق. «کلّ من الموجودات یطلب من اللّه- سبحانه- بلسان استعداده الکمال‏ الذی یستعدّ له؛ و استعداده لذلک الکمال- أیضا- من نعمه سبحانه، و إلیه اشیر فی الأدعیه المأثوره بقولهم‏: «یا مبتدئا بالنعم قبل استحقاقها».و إعطاؤه- سبحانه- الاستعداد دعاء منه إلى الطلب، فالطلب بهذا الاعتبار إجابه لدعوه الحقّ‏ أَجِیبُوا داعِیَ اللَّهِ‏ [۴۶/ ۳۱]. و هو باعتبار آخر سؤال منه سبحانه: یَسْئَلُهُ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‏ [۵۵/ ۲۹].و هذا السؤال إنّما هو بلسان الحاجه و الافتقار، و على وجه الذلّ و الاضطرار، و إنّما هو باسم من أسمائه- جلّ جلاله- مناسب لحاجه السائل، فالفقیر- مثلا- إنّما یدعوه بالاسم «المغنی»، و المریض بالاسم «الشافی»، و المظلوم بالاسم «المنتقم»- و على هذا القیاس- فکلّ ذرّه من ذرّات العالم تدعو اللّه بلسان حالها اضطرارا باسم من أسمائه تعالى، و هو سبحانه یجیب دعوتها فی حضره ذلک الاسم الذی دعاه به، کما قال: أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ‏