پاورپوینت کامل آیا محمد بن ابی‌بکر از نزدیکان و پیروان امام علی(ع) بود؟ چگونه فرزند ابوبکر در دامان علی(ع) بزرگ شد؟ در صورت امکان زندگی‌نامه وی را بیان کنید؟ ۳۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیا محمد بن ابی‌بکر از نزدیکان و پیروان امام علی(ع) بود؟ چگونه فرزند ابوبکر در دامان علی(ع) بزرگ شد؟ در صورت امکان زندگی‌نامه وی را بیان کنید؟ ۳۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیا محمد بن ابی‌بکر از نزدیکان و پیروان امام علی(ع) بود؟ چگونه فرزند ابوبکر در دامان علی(ع) بزرگ شد؟ در صورت امکان زندگی‌نامه وی را بیان کنید؟ ۳۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیا محمد بن ابی‌بکر از نزدیکان و پیروان امام علی(ع) بود؟ چگونه فرزند ابوبکر در دامان علی(ع) بزرگ شد؟ در صورت امکان زندگی‌نامه وی را بیان کنید؟ ۳۷ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

محمد فرزند ابوبکر(خلیفه اول) در سال حجه الوداع در مسیر مدینه به مکه به دنیا آمد. مادرش اسماء بنت عمیس، ابتدا با جعفر بن ابی‌طالب ازدواج کرد. بعد از شهادت جعفر، به همسری ابوبکر در آمد. ثمره این ازدواج، تولد محمد بود. محمد در دوران کودکی پدرش را از دست داد. اسماء پس از مرگ ابوبکر به عقد امام علی(ع) در آمد و این‌گونه محمد به خانه علی(ع) راه یافت.
محمد بن ابی‌بکر در جنگ‌های جمل و صفین در رکاب آن‌حضرت جنگید. وی در نامه‌ای به معاویه در توصیف علی(ع) می‌گوید؛ اول کسى که دعوت پیامبر اسلام(ص) را اجابت کرد و اسلام آورد، برادر و پسر عمویش امیرالمؤمنین على(ع) بود. او با جان خویش آن‌حضرت را در مقابل تمام اذیت‌های قریش محافظت نمود. علی(ع) بود که در تمامى موقعیت‌های خطرناک در کنار پیامبر اسلام قرار داشت.

پاسخ تفصیلی

محمد فرزند ابوبکر(خلیفه اول) در سال حجه الوداع در مسیر مدینه به مکه متولّد شد.[۱] کنیه او ابو قاسم است.[۲] این کنیه را خواهرش عائشه، به او داد.[۳]
مادرش اسماء بنت عمیس، خواهر میمونه همسر پیامبر اسلام(ص) بود. اسماء بنت عمیس ابتدا با جعفر بن ابی‌طالب ازدواج کرد، سپس به همراه او به حبشه هجرت کرد و در آن‌جا ساکن شد و فرزندانی را به دنیا آورد. بعد از هجرت پیامبر(ص) به مدینه، او نیز به همراه دیگران به مدینه مهاجرت کرد. زندگی مشترک او با جعفر ادامه داشت تا این‌که جعفر به شهادت رسید. اسماء پس از شهادت جعفر به همسری ابوبکر درآمد. ثمره این ازدواج، تولّد محمد بود. محمد در دوران کودکی پدرش را از دست داد. وی پس از مرگ ابوبکر با امام علی(ع) ازدواج کرد و این‌گونه محمد به خانه علی(ع) راه یافت و تحت تربیت ایشان قرار گرفت.[۴]
از آن‌جا که تربیت محمد در دامان علی(ع) بود، افکار و عقاید محمد نیز به امام علی(ع) نزدیک‌تر شد. محمد در اعتقاد و عمل از علی(ع) پیروی می‌کرد و رابطه خوبی با آن‌حضرت داشت و در جنگ‌هایی؛ مانند جمل و صفین نیز در رکاب آن‌حضرت جنگید.[۵] محمد همچنین فرزندی به نام قاسم داشت که دخترش با امام باقر(ع) ازدواج کرد و امام صادق(ع) را به دنیا آورد.[۶]
نقش محمد بن ابی‌بکر در قتل عثمان
اولین حادثه تاریخی مهم که محمد در آن نقش داشت و تاریخ به صورت مشخص از او نام می‌برد، حادثه قتل عثمان است. تعدادی از اهالی و بزرگان مصر به نزد اصحاب پیامبر اکرم(ص) در مسجد النبی آمده و از عملکرد عثمان و والی او در مصر شکایت کردند. صحابه نیز حق را به ایشان داده و عثمان را سرزنش کردند. در گفت‌وگویی که میان آنها و عثمان سر می‌گیرد، عثمان از جماعت می‌خواهد فردی را برای ولایت مصر معرفی کنند. آنها محمد بن ابی‌بکر را پیشنهاد می‌دهند و عثمان ولایت او را مهر و امضا می‌کند. او به همراه تعدادی از مهاجر و انصار و اهالی مصر به سمت مصر حرکت می‌کند و در بین راه به غلام سیاه ‌پوستی رسیده و بعد از مشاجره‌ای، نامه عثمان به حاکم مصر را از او می‌گیرند. عثمان در این نامه نوشته بود که وقتی محمد بن ابی‌بکر و همراهانش از مهاجر و انصار به سمت تو آمدند، آنها را دستگیر و همگان را بکش. وقتی نامه خوانده شد، جماعت به مدینه برگشتند و در نزد بزرگان و اصحاب پیامبر(ص) نامه را خواندند و بر همگان، حقیقت امر آشکار شد و این‌گونه تصمیم بر محاصره خانه عثمان و بعد بستن آب بر ایشان گرفته شد.[۷]
محمد از سردمداران مخالفت با عثمان بود. او به همراه چند نفر به داخل خانه عثمان رفت. محمد عثمان را گرفت و وى را به پشت بر زمین زد و روى سینه‏اش نشست، ریش عثمان را گرفت و گفت: معاویه به کمک تو نیامد؟! ابن عامر و ابن ابی‌سرح نیز به یاری تو نشتافتند!. عثمان به محمد گفت: اگر پدرت مرا در این وضعیت می‏دید، بر من گریه مى‏کرد. محمد با شنیدن این سخنان، عثمان را رها کرد و از خانه وى بیرون رفت».[۸]
محمد در کنار علی(ع) و توصیفات علی(ع) از او
محمد از ملازمان علی(ع) بود. زمانی که علی(ع) آهنگ کوچ به کوفه و جنگ جمل را داشت، محمد را به همراه برخی از صحابه مانند عمار یاسر به آن‌جا فرستاد تا ابو موسی اشعری و مردم کوفه را به سوی خود فرا خوانده و آنها را برای جهاد در نزد خداوند آماده کند.[۹]
محمد در جنگ جمل که عائشه(خواهرش) از سردمداران جبهه مخالف بود، در رکاب علی(ع) جنگید و در جنگ صفین نیز ایشان را همراهی کرد.[۱۰] او در این جنگ نامه‌ای به معاویه نوشت و سابقه و فضیلت‌های علی(ع) را به او گوشزد کرد و با تندی و با بیان خیانت‌های آل سفیان، او را از اعمالی که انجام می‌داد بر حذر داشت. محمد در این نامه، علی(ع) را این‌گونه توصیف می‌کند: «… و اول کسى که دعوت پیامبر اسلام(ص) را اجابت کرد و اسلام آورد، برادر و پسر عمویش علىّ بن ابى‌طالب(ع) بود که سخنان آن‌حضرت را پنهانى تصدیق کرده و او را بر تمام خویشان و اقرباى خود برتری داد، و نقد جان خود را براى سلامتى و خوشى آن‌حضرت پیوسته به کف داشت. هنگام گرفتارى و سختى و اقدامات مخالفان و آزار دشمنان نسبت به رسول خدا در نهایت تلاش و محبّت و صمیمیّت مى‌‏کوشید. امروز تو را مى‌‏بینم که مى‌‏خواهى نسبت به على بن ابى‌طالب(ع) افتخار و برترى‏ جویى! حال این‌که تو تویى و او او است، همو که در تمام قسمت‌هاى خیر بارز و برجسته است و تو لعین پسر لعینى. تو و پدرت همواره مخالف و دشمن اسلام و پیامبر بوده و از هیچ توطئه‏‌اى فروگذار نکرده‌‏اید، و لحظه‌‏اى براى خاموش ساختن نور خدا از بذل مال و تحریک اشخاص و جمع و تهیّه نیرو و قوا مضایقه نکرده‌‏اید، و تا دم مرگ پدرت این‌گونه بود و بر این کار؛ تو جانشین او شده‏‌اى.
پس چگونه است که امروز خود را با على بن ابى‌طالب برابر مى‌‏دانى، حال این‌که او وارث علم رسول خدا و وصىّ او است، او نخستین پیرو و وفادارترین فرد به پیامبر است، و تو و پدرت(أبو سفیان) دشمنان اویید، پس تا مى‌‏توانى از این راه ناصواب و باطل خود بهره‌‏ببر، و در گمراهى خود از پسر عاص استعانت و کمک بگیر، پس به همین زودی‌ها زندگى تو به پایان رسیده و حیله‌‏ات سپرى گشته و آخر مى‌‏فهم