پاورپوینت کامل آداب اسلام در مورد مستراح رفتن چیست؟ ۲۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آداب اسلام در مورد مستراح رفتن چیست؟ ۲۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آداب اسلام در مورد مستراح رفتن چیست؟ ۲۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آداب اسلام در مورد مستراح رفتن چیست؟ ۲۴ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

دفع ادرار و مدفوع، براساس طبیعت ذاتی بدن بوده و هر بدن مادی، نیاز به آن دارد. اما علاوه بر این، می‌توان جنبه‌های دیگری را در نظر گرفت که ورای بحث مادی می‌باشد. از امام باقر(ع) در مورد پدید آمدن مدفوع در انسان و علت آن سؤال شد؟ آن‌حضرت فرمود: «به خاطر کوچک نمودن انسان بوده تا متوجه شود کسى که حامل این چیز خبیث و پست است، تکبر نکند».[۱] این مورد و مواردی از این دست، می‌تواند نوع نگاه ما را از جنبه مادی گسترش داده و به جنبه‌های دیگر نیز متوجه سازد.
به همین جهت آدابی برای تخلی ذکر شده که به تعدادی از آنها اشاره می‌کنیم:
۱. دعا از جمله مواردی است که انسان در هر حال می‌تواند آن‌را ابراز دارد؛ یکی از آنها، حالت تخلی است؛ امام صادق(ع) در این‌باره در روایاتی می‌فرماید:
«زمانی که وارد می‌شوی، بگو: “بسم الله اللهم إنی أعوذ بک من الخبیث المخبث الرجس النجس الشیطان الرجیم” و زمانی که خارج می‌شوی بگو: “بسم الله الحمد لله الذی عافانی من الخبیث المخبث و أماط عنی الأذى”».[۲] «اشکالی ندارد که انسان ذکر خداوند را بگوید حتی در حالت بول کردن. همانا ذکر خداوند نیکو است پس هرگز از ذکر خداوند ملول نشو».[۳]
«اگر اذان را شنیدى و در حال تخلى بودى پس مثل آنچه را که مؤذن مى‏گوید تو نیز بگو و نیز در این حال ذکر خداى عزوجل را ترک مکن؛ زیرا ذکر خدا در هر حال پسندیده و خوب مى‏باشد».[۴]
«چون یکى از شما بر سر خلاء عطسه زند خدا را در دلش حمد کند».[۵]
پیرامون دعا در حالت خاصی از تخلی ر.ک: دعا هنگام قضای حاجت
۲. آداب تخلی این است که انسان در آن حال صحبت نکند که بنابر روایات، صحبت کردن در حال تخلی مکروه است، امام رضا(ع) می‌فرماید: «رسول خدا(ص) نهى کرده از این‌که کسى در هنگام قضای حاجت جواب کسى را بدهد یا این‌که با کسى صحبت کند و این کراهت تا زمانی است که فارغ شود».[۶]
۳. ایستاده بول کردن از دیگر مکروهات تخلی است؛ پیامبر(ص) فرمود: «در حالت ایستاده بدون علت بول کردن از رفتارهاى نابجا و غیر انسانى است‏».[۷]
۴. یکی دیگر از آداب تخلی که البته برخلاف آداب دیگر، حکم حرمت دارد؛ رو به قبله و یا پشت به قبله بودن است؛ امام صادق(ع) می‌فرماید: «پیامبر(ص) از این‌که در حالت دفع ادرار یا مدفوع رو به قبله یا پشت به قبله باشد، نهی کرده است».[۸]
از امام رضا(ع) پرسیدند آداب دستشوئی رفتن و قضاى حاجت چیست؟ آن‌حضرت فرمود: «رو به قبله مکن و پشت به آن نیز منشین …».[۹] فقها نیز به پیروی از روایات چنین فتوا داده‌اند: «موقع تخلّى باید طرف جلوى بدن، یعنى شکم و سینه رو به قبله و پشت به قبله نباشد».[۱۰]
۵. زیاد نشستن در دستشوئی نیز از مکروهات است؛ امام باقر(ع) فرمود: «طول دادن و زیاد نشستن براى تخلى موجب پیدا شدن بواسیر می‏شود».[۱۱]
۶. برای ورود به دستشوئی و حتی در حال قضای حاجت، مستحب است که سر پوشانده شود.[۱۲] چنان‌که در روایتی آمده است: «امام صادق(ع) زمانی که وارد مستراح می‌شد، سر خود را می‌پوشاند».[۱۳]
۷. برخی منابع به صورت غیر روایت ذکر کرده‌اند که از آداب قضای حاجت، ورود با پای چپ و خروج با پای راست است. منابعی که این مطلب را بیان داشته‌اند، در ظاهر آن‌را به عنوان روایت نقل نکرده‌اند[۱۴] هر چند برخی از محققان احتمال داده‌اند که این مطلب روایت بوده باشد.[۱۵] به هر حال؛ اجماع و یا شهرت آن است که این عمل نیز از مستحبات تخلی است.[۱۶]

[۱]. «سألته عن الغائط فقال تصغیر لابن آدم لکی لا یتکبر و هو یحمل غائطه معه‏»؛ شیخ صدوق، علل الشرائع، ج ۱، ص ۲۷۵، قم، کتاب فروشی داوری، چاپ اول، ۱۳۸۵ش.

[۲]. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج ۳، ص ۱۶، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق؛ اصفهانی (مجلسی اول)، محمد تقی، لوامع صاحبقرانی، ج ۱، ص ۲۹۱، مؤسسه اسماعیلیان، قم، چاپ دوم، ۱۴۱۴ق.

[۳]. «لا بأس بذکر الله و أنت تبول فإن ذکر الله حسن على کل حال فلا تسأم من ذکر الله‏»؛ ابن فهد حلّی، جمال الدین احمد بن محمد، عده الداعی