پاورپوینت کامل اشعث بن قیس که بود؟ و چه تأثیری در حوادث پس از رحلت پیامبر(ص) تا شهادت امام علی(ع) داشت؟ ۲۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اشعث بن قیس که بود؟ و چه تأثیری در حوادث پس از رحلت پیامبر(ص) تا شهادت امام علی(ع) داشت؟ ۲۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اشعث بن قیس که بود؟ و چه تأثیری در حوادث پس از رحلت پیامبر(ص) تا شهادت امام علی(ع) داشت؟ ۲۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اشعث بن قیس که بود؟ و چه تأثیری در حوادث پس از رحلت پیامبر(ص) تا شهادت امام علی(ع) داشت؟ ۲۷ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

أشعث بن قیس سال دهم هجری نزد پیامبر(ص) مسلمان شد. اما پس از رحلت پیامبر(ص) مرتد شده و در نبردی اسیر مسلمانان شد. خلیفه اول توبه‌اش را پذیرفت و او پس از آن در جنگ‌های بسیاری؛ مانند یرموک و قادسیه شرکت کرد. اشعث در زمان حکومت امام علی(ع) به کوفه بازگشت و با ایشان بیعت کرد و در جنگ صفین حاضر شد. حضور او و قبیله‌اش در صفین بسیار مهم و یکی از عوامل پیروزی نظامی سپاه کوفه بود، اما جهالت او و همفکرانش، حیله عمرو عاص را کارساز کرد. اشعث از کسانی بود که امام را – همان‌گونه که شامیان خواسته بودند- به حکمیت قرآن مجبور کرد.
دختر اشعث همسر امام حسن(ع) بود که حضرتشان توسط او مسموم و شهید شد. پسرش محمد نیز مسلم بن عقیل را تحویل ابن زیاد داد و در سپاه کوفه، مقابل امام حسین(ع) ایستاد.

پاسخ تفصیلی

أشعث بن قیس بن معدیکرب بن معاویه[۱] با کنیه أبو محمد[۲] از اصحاب پیامبر اسلام(ص) محسوب می‌شود. او در زمان جاهلیت، بزرگ قبیله کِنده در یمن بود.[۳] در اواخر عمر پیامبر اسلام، در سال دهم هجری اشعث به همراه تعدادی از قبیله خود، نزد پیامبر آمده و مسلمان شدند.[۴]
پس از رحلت پیامبر خدا(ص) بسیاری از طوائف و قبائل، به مخالفت پرداخته و هر یک به سمتی رفتند؛ در این میان، برخی ‌مانند اشعث، اصل اسلام را انکار نکردند اما گفتند: ما نماز می‌خوانیم اما زکات را نخواهیم پرداخت.[۵]
خلیفه اول در همان ابتدای کار با یاری و همکاری مسلمانان به نابودی این گروه‌ها همت گماشت. اشعث نیز اسیر شده و او را به مدینه نزد خلیفه آوردند.[۶] او نزد خلیفه ابراز ندامت کرده، گفت می‌تواند در جنگ‌های آتی جبران کند.
ابوبکر نیز خواسته‌اش را پذیرفت و او را بخشید و خواهرش را به درخواست اشعث، به او تزویج کرد.[۷]
اشعث در جنگ یرموک حاضر بود و آن‌جا یک چشم خود را از دست داد. سپس به عراق آمد؛ در نبردهای مختلفی؛ مانند نبرد قادسیه، فتح مدائن، نهاوند و… حضور داشت. و سپس ‌مانند بسیاری از فاتحان مسلمان ایران، در کوفه ساکن گردید.[۸]
بعدها عثمان؛ او را والی آذربایجان کرد[۹] و او آن‌جا سوء استفاده‌هایی از بیت‌المال داشت.[۱۰] اشعث تا زمان امام علی(ع) بر حکومت آذربایجان باقی بود تا این‌که حضرتشان او را از حکومت آن‌جا برکنار کرد.
اشعث پس از اطلاع از عزل خود، به خانه‌اش بازگشت و افراد مورد اعتمادش را فرا خواند و گفت: نامه على به دستم رسیده و مرا وحشت‌زده کرد، او اموال آذربایجان را از من خواسته حال که من می‌خواهم به معاویه بپیوندم!
اطرافیانش گفتند: مرگ براى تو بهتر از آن چیزی است که در صدد انجام آن هستى، آیا می‌خواهى شهر و قوم خود را رها کرده پیرو شامیان شوى؟![۱۱]
در نهایت اشعث به کوفه بازگشت و با امام علی(ع) بیعت کرد و در جنگ صفین حاضر شد. حضور او و قبیله‌اش در صفین بسیار مهم بود. اشعث ریاست دو قبیله کنده و ربیعه را بر عهده داشت که از مهم‌ترین قبائل حاضر در صفین بودند.
امام علی(ع) قبل از آغاز جنگ، اشعث را از ریاست این دو قبیله برکنار کرده و حسان بن محدوج را به‌جای او منصوب کرد.[۱۲] این عزل و نصب موجب اختلاف بسیار شد و درگیری‌هایی را به‌وجود آورد که البته اشعث در آن نقش مستقیمی نداشت.
به جهت این اختلاف‌ها، حسّان به اشعث گفت: پرچم (و فرماندهى) کِنده از آن تو و پرچم ربیعه از آن من باشد. اشعث گفت: پناه بر خدا، این هرگز امکان ندارد، آنچه تو را بوده از آن من و آنچه مرا بوده از آن تو؟![۱۳]
به دنبال این اختلافات، امام از اشعث درخواست کرد که همان مأموریت پیشین خود (فرماندهى هر دو قبیله) را باز گیرد ولى او خوددارى کرد و گفت: اى امیر مؤمنان! اگر در ابتدای آن مأموریت، به من شرافت و فضیلتى بود در پایان آن ننگ و عارى نیست.
حضرت على(ع) فرمود: من تو را در فرماندهى کلّ سپاه شرکت می‌دهم!
اشعث گفت: این در اختیار تو است.
پس امام او را به سردارى جناح راست لشکر عراق، گماشت.[۱۴]
اشعث و قبیله‌اش در صفین، رشادت بسیاری به خرج دادند. حال این دلاوری‌های جهت ایمان و اعتقاد بوده یا تعصب قومی و قبیله‌ای، خدا از آن آگاه است.
در هر صورت، همان‌گونه که رشادتشان، در پیشرفت نبرد نظامی به نفع سپاهیان کوفه نقش مهمی داشت،