پاورپوینت کامل آیا این درست است که میوه شیرین، دوستدار و محب اهل بیت(ع) است و میوه تلخ، دشمن اهل بیت؟ ۲۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیا این درست است که میوه شیرین، دوستدار و محب اهل بیت(ع) است و میوه تلخ، دشمن اهل بیت؟ ۲۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیا این درست است که میوه شیرین، دوستدار و محب اهل بیت(ع) است و میوه تلخ، دشمن اهل بیت؟ ۲۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیا این درست است که میوه شیرین، دوستدار و محب اهل بیت(ع) است و میوه تلخ، دشمن اهل بیت؟ ۲۲ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

متن عربی روایت به نقل از شیخ صدوق(ره) چنین است:
«حَدَّثَنَا حَمْزَهُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَلَوِیُّ قَالَ أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْهَمْدَانِیُّ قَال ‏حَدَّثَنَا الْمُنْذِرُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْحُسَیْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَیْمَانُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنِ الرِّضَا(ع) قَالَ أَخْبَرَنِی أَبِی عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ(ع) أَخَذَ بِطِّیخَهً لِیَأْکُلَهَا فَوَجَدَهَا مُرَّهً فَرَمَى بِهَا فَقَالَ بُعْداً وَ سُحْقاً فَقِیلَ لَهُ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ وَ مَا هَذِهِ الْبِطِّیخَهُ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى أَخَذَ عَقْدَ مَوَدَّتِنَا عَلَى کُلِّ حَیَوَانٍ وَ نَبْتٍ فَمَا قَبِلَ الْمِیثَاقَ کَانَ عَذْباً طَیِّباً وَ مَا لَمْ یَقْبَلِ الْمِیثَاقَ کَانَ مِلْحاً زُعَاقا»؛[۱] على(ع) خربزه‌اى را گرفتند تا بخورند ولی تلخ بود، حضرت علی آن‌را به زمین انداخته و فرمود: «از چشم دور شوى و نابود گردى!» پرسیدند: یا امیر المؤمنین! این خربزه چه نقصى دارد؟ آن‌حضرت فرمود: «رسول خدا(ص) فرمودند: خدای تبارک و تعالى، مودّت و دوستى ما را به هر حیوان و نباتى عرضه کرد آنچه از آنها پذیرفتند شیرین و پاکیزه گشته و آنچه نپذیرفتند شور و تلخ گردیدند».
سند این روایت و روایات دیگر – که علامه مجلسی(ره) در «بحار الانوار» تحت عنوان «ما أقر من الجمادات و النباتات بولایتهم(ع)» آورده است – به جهت مجهول بودن برخی از راویان آن، ضعیف است. اما درباره متن روایت باید به چند نکته توجه نمود:
۱. علامه مجلسی(ره) درباره این دسته از روایات می‌گوید: «این قبیل اخبار، از متشابهاتى است که تأویل آنها را جز خدا و راسخین در علم نمی‌داند. تأویل آنها را باید برگردانیم به خود ائمه(ع)». سپس احتمالاتی را درباره این دسته از روایات بیان می‌کند:
«ممکن است گفته شود شاید خداوند به عقیق، شعور عنایت کرده و بعد تکلیف به ولایت نموده سپس شعور را از او گرفته است. ممکن است استعاره تمثیلى باشد براى اشاره نمودن به خوبى و زشتی بعضی از چیزها و ارزش و زشتی آنها؛ زیرا چیزهای خوب و با ارزش از هر نوع و جنس، یک نوع مناسبتى براى حسن خود باید داشته باشند و چیزهای بد و بی‌ارزش نیز مناسبتى براى بی‌ارزشى و بدى خود دارند پس هر چیزى که داراى شرافت و ارزش است نسبت دارد به شریف‌ترین شرافتمندان، محمّد و اهل بیت او(ص) گویا پیمان ولایت از آنها گرفته شده و آنها پذیرفته‌اند.
یا منظور این است که اگر اینها درک داشتند ولایت را می‌پذیرفتند.
همچنین هر چیزى که در او یک رذالت و پستى است تمام آنها نسبتى با خبیث‌ترین خبائث دارند، دشمنان اهل بیت(ع) و جداى از اهل بیت هستند؛ مثل این‌که پیمان ولایت از آنها گرفته شده نپذیرفته‌اند و پیمان دشمنان که گرفته شده قبول کرده‌اند یا این است که اگر داراى شعور بودند از پذیرفتن ولایت امتناع داشتند و ارتباط با دشمنان آنها را می‌پذیرفتند».[۲]
۲. برخی از محققان حدیث‌شناسی؛ این دسته از روایات را جزو نوادر می‌دانند.[۳]
۳. شاید بتوان متن این‌گونه از روایات را به بیان زیر توجیه نمود؛
خداوند در قرآن از میوه پاکیزه و میوه خبیثه نام برده است: «سرزمین پاکیزه، گیاهش به فرمان پروردگار می‌روید؛ امّا سرزمین‌هاى بدطینت (و شوره‌زار)، جز گیاه ناچیز و بی‌ارزش، از آن نمی‌روید؛ این‌گونه آیات [خود] را براى آنها که شکرگزارند، بیان می‌کنیم!».[۴]
همچنین از درخت پاکیزه و درخت نفرین شده و لعنت شده نام برده: «…همچنین شجره ملعونه ‏(درخت نفرین شده‏) را که در قرآن ذکر کرده‌ایم».[۵]
«آیا ندیدى چگونه خداوند “کلمه طیّبه” (گفتار پاکیزه) را به درخت پاکیزه‌اى تشبیه کرده که ریشه آن [در زمین] ثابت، و شاخه آن در آسمان است؟».[۶]
«[همچنین] “کلمه خبیثه” (سخن آلوده) را به درخت ناپاکى تشبیه کرده که از روى زمین برکنده شده، و قرار و ثباتى