پاورپوینت کامل چگونه یک شک و تردید سازنده می تواند در شکل گیری ایمان کمک کند؟ ۴۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل چگونه یک شک و تردید سازنده می تواند در شکل گیری ایمان کمک کند؟ ۴۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل چگونه یک شک و تردید سازنده می تواند در شکل گیری ایمان کمک کند؟ ۴۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل چگونه یک شک و تردید سازنده می تواند در شکل گیری ایمان کمک کند؟ ۴۳ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

این موضوع با چهار پیش فرض در ارتباط است:

اول. این که شک دو حالت دارد؛ یا سازنده است و یا غیر سازنده،

دوم. شک سازنده به طور حتم می تواند به شکل گیری ایمان کمک کند،

سوم. شک سازنده علت تامه ایمان نیست، بلکه یکی از عوامل مؤثر در به ثمر رسیدن ایمان است، چهارم. ایمان دفعتاً و ی کباره حاصل نمی شود، بلکه حصول ایمان تدریجی و بطئی است.

در فلسفه غرب دو تفکر فلسفی عمده از دو طریق متفاوت به مسئله چگونگی حصول ایمان از درون شک پرداخته اند:

۱. شک دستوری دکارت

۲.جهش ایمانی کی یرکگور یا ایمان به مثابه وضعیتی پارادوکسیکال

اختلاف این دو طریق فلسفی در معیار ارزشمندی ایمان است. طریق اول، ارزش ایمان را به یقین عقلانی آن می داند (ارزش بیرونی) و طریق دوم ارزش ایمان را به وضعیت پارادوکسیکال انسان شاک (ارزش درونی) تعریف می کند.

اما اگر از منظر دیگری به این مسئله بنگریم، دیدگاه این فلاسفه نیز پاسخ کامل مسئله نیست و بر آنها ایراداتی وارد است و اساساً پاسخ این سؤال صورتی دیگر می یابد. کسانی چون دکارت اسیر یک ذهن گرایی مفرط فلسفی هستند و افرادی همچون کی یرکگور به تقدیس تناقض پرداخته اند.

برای ادامه بحث به پاسخ تفصیلی مراجعه کنید.

پاسخ تفصیلی

پیش از ورود به پاسخ این سؤال، تذکر نکته ای ضروری می نماید و آن نکته این که مسئله “نسبت شک و ایمان” از بحث انگیزترین مباحث حوزه مطالعات دین شناسی در دو شاخه فلسفه دین و روان شناسی دین به شمار می آید. این سؤال براساس این فرض شکل گرفته است که شک سازنده می تواند به شکل گیری ایمان یاری رساند و خود این فرض، با چهار پیش فرض مبنایی در ارتباط می باشد:

اول: این که شک دو حالت دارد؛ یا سازنده است و یا غیر سازنده.

دوم: شک سازنده به طور حتم می تواند به شکل گیری ایمان کمک کند.

سوم: شک سازنده علت تامه ایمان نیست، بلکه یکی از عوامل مؤثر در به ثمر رسیدن ایمان است. چهارم: ایمان دفعتا و یک باره حاصل نمی شود، بلکه حصول ایمان تدریجی و بطئی است. البته همچنان که آشکار است از این چهار پیشفرض نمی توان نتیجه گرفت که فقط شک سازنده می تواند به شکل گیری ایمان یاری رساند؛ زیرا اولاً: حتمیّت وصول یک راه به هدف غیر از انحصار وصول به هدف در آن راه است. به عبارتی دیگر، حتی اگر مطمئن باشیم که از یک راه به هدف خواهیم رسید، اما آیا لزوما راه رسیدن به هدف منحصر در همان راهی است که پیمودیم؟ یقینا خیر. ثانیاً: ما نمی دانیم منظور دقیق سؤال کننده از عبارت «شک سازنده» و در مقابل آن «شک غیر سازنده» چیست؟ هرچند اگر بر اساس ظاهر، «شک سازنده» را شکی قرار دهیم که می تواند به شکل گیری ایمان یاری رساند و «شک غیر سازنده» را شکی عقیم بدانیم، می توان به این نتیجه رسید که فقط «شک سازنده» می تواند به شکل گیری ایمان یاری رساند.

دیدگاه های مختلف درباره پیش فرض ها:

ذکر این پیش فرض های چهارگانه به این علت بود که هم صورت مسئله واضح شود، هم مسئله از آن بداهت ظاهری خارج شود و روشن شود که در این مسئله اقوال و مبانی دیگری نیز وجود دارد که یا قائل دارند یا می توانستند قائلی داشته باشند.

چگونگی تأثیر شک سازنده در ایمان:

در فلسفه غرب دو تفکر فلسفی عمده به مسئله حصول ایمان از درون شک پرداخته اند. اختلاف این دو طریق فلسفی در معیار ارزشمندی ایمان است. طریق اول، ارزش ایمان را به یقین عقلانی آن می داند (ارزش بیرونی) و طریق دوم ارزش ایمان را به وضعیت پارادوکسیکال شاک (ارزش درونی) تعریف می کند:

۱.شک دستوری دکارت یا ایمان به مثابه معرفتی عقلی و یقینی:

رنه دکارت (۱۵۹۶-۱۶۵۰) ریاضی دان و فیلسوف فرانسوی، در پی این هدف بود که الاهیات و کلام مسیحی را، همچون ریاضیات بر پایه ای یقینی و علمی استوار سازد. او برای نیل به این مقصود، در کتاب «تأملات در فلسفه اولی»، روشی نو ابداع کرد که بعدها به شک دستوری یا شک دکارتی معروف شد. راهی که به نظر دکارت می‌رسید، این بود که به همه چیزشک کند. او می‌خواست همه چیز را از اول شروع کند و به همین دلیل لازم می‌دانست که در همه دانسته‌های خود(اعم از محسوسات و معقولات و شنیده‌ها) تجدید نظر نماید و سپس صدق آنها را با استدلال ثابت نماید. این روش دکارت واکنشی بود به موجی از شک گرایی افراطی که در عصر رنسانس، عرصه های فکری اروپا را فرا گرفته بود، همچنین این روش ریشه در این نگرش به ایمان داشت که ایمان عبارت است از معرفت عقلی و استدلالی.

پس روش دکارتی به عبارت ساده تر؛ یعنی این که انسان دانسته و به نحو دستوری در صدق تمام معتقداتش شک کند و سپس سعی کند بر اساس این اصل یقینی که «من در این که شک می کنم، شک ندارم» تمام معتقداتش را یک به یک اثبات عقلانی نماید.

۲. جهش ایمانی کی یر کگور یا ایمان به مثابه وضعیتی پارادوکسیکال:

سورن کی یر کگور(۱۸۱۳-۱۸۵۵) فیلسوف دین دانمارکی، که اصطلاح اگزیستانس (وجودی) را برای فلسفه اش برگزید، در کتاب «ترس و لرز» بر این فرمان خداوند که ابراهیم پسرش اسحاق- در روایات اسلامی اسماعیل- را قربانی کند تمرکز کرده، به تأمل در باب ماهیت ایمان ابراهیم می پردازد. عملی که ابراهیم به دستور الاهی مجبور به انجام آن است، اعتقادات اخلاقی او – حرمت قتل فرزند بی گناهش- را نقض می کند. ابراهیم بایستی میان انجام فرمان خداوند و التزام به حکم اخلاقی دست به انتخاب بزند و این جا است که او انتخاب ایمانی خویش را انجام می دهد و آن «تعلیق حکم اخلاقی» است.

این «تعلیق حکم اخلاقی»، چنانچه کی یرکگور اعلام می‌کند، به ابراهیم اجازه می‌دهد تا به یک سرسپردگی صحیح نسبت به خداوند نائل شود. برای اجتناب از نومیدی نهایی حاصل شک، فرد باید چیزی مانند «جهش ایمانی» را به یک زندگی دینی انجام دهد. ایمان در دیدگاه کی یرکگور یعنی خطر کردن. این فیلسوف دانمارکی در مقابل فلسفه دکارت و هگل که معتقد بودند به فهمی کاملا عقلانی از زندگی آدمی و تاریخ نائل شده اند، به طبیعت مبهم ومتناقض موقعیت آدمی اشاره می کرد. ایمان از نظر او به معنای یقین صد درصد، نیست و چنین ایمانی که صرفا حاصل تأملات عقلانی است ارزشی ندارد، بلکه ایمان واقعی در سرسپردگی به فرمان الاهی و انتخابی خطر آفرین، بدون هیچ تضمین عقلانی و حتی به ق