پاورپوینت کامل آیا گذاشتن عقیق زیر لب میت قبل از دفن مستحب است؟ دلیل آن چیست؟ ۱۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیا گذاشتن عقیق زیر لب میت قبل از دفن مستحب است؟ دلیل آن چیست؟ ۱۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیا گذاشتن عقیق زیر لب میت قبل از دفن مستحب است؟ دلیل آن چیست؟ ۱۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیا گذاشتن عقیق زیر لب میت قبل از دفن مستحب است؟ دلیل آن چیست؟ ۱۹ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

روایتی در این خصوص وجود ندارد، با این حال عده‌ای از فقها با توجه به داستانی که سید ابن طاووس نقل کرده است؛ چنین کاری را مستحب می‌دانند، اما در مقابل گروهی هم، چنین عملی را جایز ندانسته و آن‌را اتلاف مال می‌دانند.

پاسخ تفصیلی

مسئله استحباب گذاشتن عقیقی که ذکر شهادتین و اسماء آل البیت(ع) در آن حک و نقاشی شده باشد، در زیر لب میت، با داستانی که سید بن طاووس (م ۶۶۴ق) نقل نموده، آغاز و به مرور ایام مبدل به یک مسئله فقهی مشهور شده است. او می‌گوید:
جد من «ورّام بن ابی فارس» – وی از کسانی است که باید به او اقتدا نمود – وصیت می‌کند که بعد از وفاتش در دهانش نگینی از عقیق گذاشته شود که بر روی آن نام امامان(ع) باشد. پس من هم عقیقی برداشتم و این نام‌ها را بر آن نوشتم «اللهُ رَبِّی، وَ مُحَمَّدٌ نَبِیِّی، وَ عَلِی ‏إمامى‏» و پس از نوشتن نام ائمّه(ع) تا آخر، نوشتم: «أَئِمَّتِی وَ وَسِیلَتِی»‏ و وصیّت نمودم که آن‌را بعد از مرگ در دهانم بگذارند، تا هنگام سؤال قبر، پاسخ دو فرشته‌اى گردد که در قبر از انسان سؤال می‌کنند. ان شاء الله.[۱]
همچنین زمخشرى در کتاب «ربیع الابرار» در باب «اللّباس و الحلى» از بعضى نقل کرده که کلمه شهادت «أشهد أن لا إله إلا الله» را بر نگینى نوشته و وصیّت کرده بود که بعد از مرگ در دهانش بگذارند.[۲]
برخی از فقها؛ داستان سید بن طاووس را به عنوان یکی از ادله استحباب این عمل آورده‌اند.[۳] ظاهراً این بزرگان؛ به این مسئله به عنوان یک سیره مسلّم بین بزرگان و صلحا نگریسته و آن‌را به عنوان یک دلیل تلقی نموده‌اند؛ لذا درباره ردّ یا اثبات آن سخنی به میان نمی‌آورده‌اند.
از این‌رو؛ برخی از فقها در مستحبات دفن نوشته‌اند: نگین عقیقى در دهان میت گذارند که بر آن نقش «لا اله الّا الله ربّى، محمّد نبیّی، علىّ و الحسن و الحسین و … ائمتى» باشد.[۴]
در مقابل؛ برخی از فقها چنین چیزی را جایز ندانسته و آن‌را اتلاف مال می‌دانند:
محمد بن مکى‌ عاملی معروف به شهید اول(م ۷۸۶ق): «اگر وصیت شود به دفن انگشتر با میت یا هر چیزی شبیه به آن، از چیزهایی که بدان تبرّک می‌جویند، در اجابت وصیت او دو وجه ممکن است: الف. چنین وصیتی، وصیت به اتلاف مال است که از آن نهی شده است، ب. او مسلط بر مال خود است پس چنین وصیتی جاری مجرای وصیت در حق دیگری است، در این صورت، اجرای وصیت او منوط به آن است که وصیت او بیشتر از ثلث مال میت نباشد و یا از ورّاث اجازه بگیرند. امّا اگر در چنین کاری غرضی نباشد به‌طور قطع چنین کاری جایز نیست؛ چون چنین کاری چیزی جز اتلاف مال نیست».[۵]
ابن فهد حلی(م۸۴۱ق): «اگر وصیت کند که در قبر با او انگشتری از عقیق گذاشته شود آیا چنین چیزی جایز است و یا این‌که این مسئله چیزی جز اتلاف مال نیست؟ جواب: وصیت به چنین چیزی باطل است و امتثال آن نیز جایز نیست».[۶]
علامه مجلسی(ره)(م ۱۱۱۰ق‏) بعد از ذکر سخن