پاورپوینت کامل آیه ۹۵ سوره مائده، تنها برای صید عمدی در حال احرام، کفاره تعیین کرده است. بر این اساس، آیا روایاتی که برای صید سهوی نیز کفاره مشخص می‌کنند با آن آیه تعارض ندارند؟ ۲۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیه ۹۵ سوره مائده، تنها برای صید عمدی در حال احرام، کفاره تعیین کرده است. بر این اساس، آیا روایاتی که برای صید سهوی نیز کفاره مشخص می‌کنند با آن آیه تعارض ندارند؟ ۲۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیه ۹۵ سوره مائده، تنها برای صید عمدی در حال احرام، کفاره تعیین کرده است. بر این اساس، آیا روایاتی که برای صید سهوی نیز کفاره مشخص می‌کنند با آن آیه تعارض ندارند؟ ۲۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیه ۹۵ سوره مائده، تنها برای صید عمدی در حال احرام، کفاره تعیین کرده است. بر این اساس، آیا روایاتی که برای صید سهوی نیز کفاره مشخص می‌کنند با آن آیه تعارض ندارند؟ ۲۲ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

آیه مورد نظر کفاره صید را برای کسانی واجب کرده که از روی عمد، و در حال احرام، مرتکب قتل حیوانات شوند. اگر مُحرم در حال جهل و غفلت و یا فراموشی حالت احرام و یا حکم باشد، ولی عمداً (عمد در انجام صید) مرتکب قتل حیوان شود، مشمول آیه شده و کفاره بر او واجب است.

پاسخ تفصیلی

در آیه مورد پرسش می‌خوانیم: «اى کسانى که ایمان آورده‌اید! در حال احرام، شکار نکنید: «وَ مَنْ قَتَلَهُ مِنْکُمْ مُتَعَمِّداً»؛ و هر کس از شما عمداً آن‌را به قتل برساند، باید کفاره‌اى معادل آن از چهارپایان دهد کفاره‌اى که دو نفر عادل از شما، معادل بودن آن‌را تصدیق کنند …، ولى هر کس تکرار کند، خدا از او انتقام می‌گیرد و خداوند، توانا و صاحب انتقام است».[۱] در این آیه قید «متعمداً» به «قتل» بر می‌گردد؛ یعنی مُحرمی که از روی عمد حیوانی را به قتل رساند.[۲]
معنای قتل عمدی در حال احرام
ابتدا باید فرض‌های مختلف صید در حال احرام را بررسی کرده و سپس به بیان حکم آن بپردازیم. می‌دانیم که صید از روی عمد؛ یعنی آن‌که مکلف در ارتکاب عمل صید؛ عمد و اختیار داشته و این معنا در مقابل صید غیرعامدانه خطائی است.[۳]
در همین راستا برای صید عمدی شخص مُحرم، دو مصداق می‌توان فرض کرد:
۱. مُحرم؛ اگر چه به عمد صید کرده ولی حکم حرمت صید را یا نمی‌دانسته و یا فراموش کرده بود.
۲. شخص می‌داند که مُحرم است و صید بر او حرام است، ولی عمداً صید می‌کند.
در مقابل دو فرض صید عمدی فوق، می‌توان دو فرض برای صید غیر عمدی نیز داشت:
۳. مُحرم؛ حکم حرمت صید را نمی‌دانسته و یا فراموش کرده بود، اما با این وجود، صید او عمدی نبود.
۴. مُحرم می‌دانست که صید بر او حرام است، اما غیرعامدانه صیدی انجام داد.
با توجه به آنچه گفته شد، مراد از «عمدی بودن صید» در آیه موجود در پرسش، آن است که با کلمه «متعمّداً» که حال برای «من قتله» است و آن‌را تفسیر می‌کند، درمی‌یابیم که ظاهراً تعمّد مقابل قتل خطا است و معناى قتل خطایى این است که قتل را بدون قصد انجام دهد؛ مثلاً در یک تیراندازى تمرینی، اتفاقاً تیر پرتاب شده به حیوانی اصابت کرده و او ‌را از پاى در ‌آورد.[۴]
با توجه به آیه دیگری که کلمه «متعمّداً» در آن درباره قتل عمدی انسان مؤمن به کار برده شده[۵] می‌توان چنین نتیجه گرفت که؛ منظور از «متعمّداً» در این‌جا هم همان قتل عمدی به معنای عمد و اختیار در کشتن است.
با این برداشت، می‌توان دایره شمول آیه را مشخص کرد:
۱. مُحرمی که حکم حرمت صید را ندانسته و یا فراموش کرده و دست به شکاری عمدی بزند که در این مورد، اگرچه غفلت یا جهل به حکم داشته، ولی چون عامدانه و با اختیار خود، دست به شکار زده است، آیه شامل حال او شده و باید کفاره بدهد؛ زیرا آیه می‌فرماید: «هر کس از روی عمد حیوانی را بکشد…». [۶] و او نیز از روی عمد حیوانی را شکار کرده است.
۲. مُحرمی که با علم به حرمت صید؛ از روی عمد دست به شکار بزند که قطعاً آیه شامل او خواهد شد.
۳. مُحرمی که با توجه به حالت احرام و حرمت صید، ولی شکارش کاملاً غیر عامدانه باشد که چنین شخصی مشمول حکم آیه نیست.
۴. محرمی که توجه به حال احرام ندارد و جاهل یا فراموش کار نسبت به حکم احرام است؛ از روی خطا دست به شکار بزند که می‌توان گفت که آیه حکمی در مورد او صادر نکرده است.[۷]
حکم صید غیر عمدی مُحرم از نگاه روایات
امام صادق(ع) می‌فرماید: «بر تو فدیه و کفاره‌ای نیست در صورتی که از روی خطا [این امور را] انج