پاورپوینت کامل این‌که قرآن چندین بار خود را به ذکر بودن توصیف کرده، معنایش چیست؟ آیا با مفهوم تذکر و پند گرفتن که بارها در قرآن تکرار شده، ارتباطی دارد؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل این‌که قرآن چندین بار خود را به ذکر بودن توصیف کرده، معنایش چیست؟ آیا با مفهوم تذکر و پند گرفتن که بارها در قرآن تکرار شده، ارتباطی دارد؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل این‌که قرآن چندین بار خود را به ذکر بودن توصیف کرده، معنایش چیست؟ آیا با مفهوم تذکر و پند گرفتن که بارها در قرآن تکرار شده، ارتباطی دارد؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل این‌که قرآن چندین بار خود را به ذکر بودن توصیف کرده، معنایش چیست؟ آیا با مفهوم تذکر و پند گرفتن که بارها در قرآن تکرار شده، ارتباطی دارد؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

خدای متعال ده‌ها بار کتاب خود(قرآن) را به نام «ذکر» نامیده است. از جمله در آیه اول سوره صاد که می‌فرماید: «وَ الْقُرْآنِ ذِی الذِّکْرِ»؛[۱] سوگند به قرآنى که داراى ذکر است.
لغت شناسان می‌گویند؛ ذکر به معنای شرف و بزرگی است.^[۲] بر اساس این معنا قرآن دارای شرافت و بزرگی است؛ چرا که یکی از ثقلین است. و آن‌جا که می‌فرماید «الذِّکْر الحکیم» یعنی شرفی محکم که از هرگونه اختلافی مبرا است.[۳]
مفسران در بیان معنای ذکر بودن قرآن می‌گویند:
۱. «ذکر» یعنى قرآن صاحب بیان و گشاینده راه به سوى حق تعالى و نماینده راه سعادت و هدایت خواهد بود؛ زیرا که مشتمل بر ادله و براهینى است که اگر شخص عاقل در آن تأمل نماید، حقایق علمى و روش عقلایى معارف الهى و طریق سیر الى اللَّه بر وى مکشوف و واضح خواهد گردید.
۲. «ذکر» یعنی موجب تذکر و پند گرفتن خوانندگانش می‌شود. قرآن کریم بارها موضوع «تذکر» و «پند گرفتن» را به مخاطبانش گوشزد کرده است.
۳. «ذکر» یعنی کتابى است که در بردارنده تمام نیازهای بشر است؛ مانند ذکر خداوند و توحیدش، نام‌هاى نیکویش و صفات برترش، سرگذشت پیامبران، اخبار امت‌ها، ذکر احکام و دستورات و قوانین، یاد نعمت‌هاى او، یاد دادگاه بزرگ رستاخیز، و یاد هدف خلقت انسان.
به عبارت دیگر، قرآن صاحب تذکر است که در آن تمام آنچه انسان بدان نیاز دارد، به بهترین وجه ثبت و ضبط گردیده است.
مؤیّد این نظر قول خداوند است که می‌فرماید: «ما فَرَّطْنا فِی الْکِتابِ مِنْ شَیْ‏ءٍ»؛[۴] فرو نگذاردیم در کتاب چیزى را.[۵]

[۱]. ص، ۱.

[۲]. ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج ‏۴، ص ۳۱۱، بیروت، دار صادر، چاپ سوم، ۱۴۱۴ق.

[۳]. همان.

[۴]. انعام، ۳۸.