پاورپوینت کامل آیا فرعون غذای بنی اسرائیل را مسموم کرد، اما زهرش کارساز نشد؟ اگر آری، پس چرا امامان ما با زهر دشمنانشان مسموم می‌شدند و نیز چرا آنان آگاهانه سم را مصرف می‌کردند؟! ۲۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیا فرعون غذای بنی اسرائیل را مسموم کرد، اما زهرش کارساز نشد؟ اگر آری، پس چرا امامان ما با زهر دشمنانشان مسموم می‌شدند و نیز چرا آنان آگاهانه سم را مصرف می‌کردند؟! ۲۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیا فرعون غذای بنی اسرائیل را مسموم کرد، اما زهرش کارساز نشد؟ اگر آری، پس چرا امامان ما با زهر دشمنانشان مسموم می‌شدند و نیز چرا آنان آگاهانه سم را مصرف می‌کردند؟! ۲۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیا فرعون غذای بنی اسرائیل را مسموم کرد، اما زهرش کارساز نشد؟ اگر آری، پس چرا امامان ما با زهر دشمنانشان مسموم می‌شدند و نیز چرا آنان آگاهانه سم را مصرف می‌کردند؟! ۲۱ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

در مورد بخش اول پرسش باید گفت که گزارشی در برخی منابع روایی وجود دارد که بر اساس آن، فرعون تصمیم به مسموم کردن بنی اسرائیل گرفت، اما در این کار موفق نشد که صرف نظر از سند ضعیف و محتوای قابل نقد این گزارش، تنها به نقل آن می‌پردازیم:
فرعون یکشنبه روزی، مهمانی بزرگی برای بنی اسرائیل برپاکرده و انواع غذاهایی را که مسموم کرده بود به فراوانی در سفره ها چید. حضرت موسی(ع) به همراه ۶۰۰ هزار نفر از بنی اسرائیل به سمت محل مهمانی حرکت کردند، اما موسی(ع) بر در مهمانسرا ایستاده و زنان و کودکان را از آنجا دور کرد و به سایرین نیز توصیه کرد که تا من برنگشتم از آن غذاها و نوشیدنی‌ها نخورند، اما می‌دانست که آنها حرفش را گوش نخواهند کرد. از این رو برگشت و به هرکدامشان به مقدار سر سوزن از دارویی داد که جبرئیل برای او آورده بود و سپس به همراه آنها حرکت کرد. بنی اسرائیل با دیدن آن همه غذا با سرعت مشول خوردن شدند. از طرفی فرعون؛ موسى، هارون و یوشع بن نون و جمعی از بزرگان بنی‌اسرائیل را به یک سفره خصوصى دعوت کرد و گفت که سوگند خوردم که جز خودم و بزرگان کشور هیچ فرد دیگری عهده‌دار پذیرایی شما نباشد. هنگامی که آنان مشغول غذاخوردن بودند، فرعون پیوسته در حال اضافه کردن سم به غذاها بود. وقتی غذاخوردن موسی(ع) تمام شده و در حال برگشت بود، به فرعون گفت که ما زنان و کودکان را نیاورده بودیم و منتظرشان هستیم! فرعون گفت: آنها را نیز مانند شما به خوبی پذیرایی خواهیم کرد و آنان نیز آمده و در مهمانی شرکت کردند و سپس همه با هم برگشتند.
فرعون(چون آثار مسموم‌شدن را در آنان ندید) گفت که گویا موسی و هارون ما را سحر و جادو کردند و بدون آنکه غذایی خورده باشند وانمود کردند که غذا خورده‌اند! سپس فرعون غذایی که زهرآلودش نکرده بود برای یارانش آورد که برخی از آنان غذا خورده و برخی نیز نخوردند، اما هرکه از آن غذایی که به زهر مسموم نبود تناول کرد، شکمش باد کرده و به هلاکت رسید. آن روز هفتادهزار مرد و صد و شصت هزار زن از فرعونیان و تعداد زیادی از حیواناتشان به هلاکت رسیدند! موسی(ع) و یارانش، آن دارویی را که خورده بوده و بر اثر آن از مسمومیت نجات یافتند را (شفادهنده) نام گذاشتند و جبرئیل همان دارو را برای پیامبر(ص) نیز آورد.[۱]
صرف نظر از صحت روایت، این امکان همواره وجود دارد که خدا با روشی اعجازآمیز از ورود ضرر به برخی بندگانش جلوگیری نماید، اما این‌گونه نیست که در تمام موارد، خداوند مانع آسیب رسیدن به دوستانش شود.
پروردگار با معجزه‌ای عیسی(ع) را از خطر اعدام رهایی بخشید، ولی در همان ایام، کافران حضرت زکریای پیامبر(ع) که در وسط درختی پنهان شده بود را به همراه درخت ارّه کرده و ایشان را به شهادت رساندند.[۲] و نیز سر فرزندش حضرت یحیى (ع) را به عنوان هدیه براى زن زناکارى از زنان بنی‌اسرائیل بردند!
روایت است که بنی ‌اسرائیل از طلوع فجر تا برآمدن آفتاب هفتاد پیامبر را شهید کردند و پس از این جنایات، گویا مرتکب هیچ جنایتى نشده بودند و وارد بازار شده و به خرید و فروش پرداختند.[۳]
خداوند در این موارد دوستان خاص خود را از مرگ حتمی نجات ندادند.
اما چرا در این‌گونه موارد، پیامبران و امامان از علم غیب خود بهره نمی‌جستند و آیا این سم‌خوردن آگاهانه‌شان خودکشی نبود؟
در یک نگاه کلی می‌توان اینگونه پاسخ داد:
به دلایل عقل