پاورپوینت کامل امویان پس از رحلت پیامبر(ص) چه انحرافاتی به وجود آوردند؟ ۲۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امویان پس از رحلت پیامبر(ص) چه انحرافاتی به وجود آوردند؟ ۲۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امویان پس از رحلت پیامبر(ص) چه انحرافاتی به وجود آوردند؟ ۲۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امویان پس از رحلت پیامبر(ص) چه انحرافاتی به وجود آوردند؟ ۲۷ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

نمونه‌هایی از تحریفات و انحرافات امویان پس از رحلت پیامبر(ص) عبارت‌اند از: ۱. خودداری از نقل احادیث صحیح پیامبر(ص) و جعل و نقل احادیث دروغین؛ ۲. الحاق «زیاد» به ابوسفیان؛ ۳. اتهام شورش و نقض عهد به امام حسین(ع)؛ ۴. ترویج مکتب جبرگرایی، ۵. لعن امام علی(ع)؛ ۶. ایجاد اختلاف طبقاتی.

پاسخ تفصیلی

پس از رحلت پیامبر گرامی اسلام(ص)، گروهی از امویان نظر شخصی خود را در برابر فرمان خدا و رسولش مقدم دانسته، با نادیده انگاشتن گفتار صریح خداوند (قرآن) و سخنان روشن پیامبر(ص) (احادیث) به تحریف و انحراف دین دست زدند. در این‌جا به نمونه‌هایی از این انحرافات و تحریفات اشاره می‌شود:
۱. خودداری از نقل احادیث صحیح پیامبر(ص) و جعل و نقل احادیث دروغین
یکی از بزرگ‌ترین تحریفات فرهنگی، پدیده جعل، دسّ و تحریف در احادیث بود که پس از رحلت رسول خدا(ص)، شروع شد و در عصر امویان به اوج خود رسید،[۱] و ضربات جبران‌ناپذیری را بر دین اسلام وارد ساخت.[۲] ممانعت از تدوین و جمع‌آوری احادیث، ماجرایی است که در زمان یکی از خلفا رخ داده و شیعه و سنی به گونه‌های مختلف به نقل چنین منعی پرداخته‌اند.[۳] این تصمیم غلط موجب شد در مسیر رشد، رواج و تقویت احادیث نبوی، مشکلات غیر قابل جبرانی به وجود آید و آسیب‌هایی نظیر تعارض اخبار، بی‌دقتی و بدفهمی در نقل و ضبط و نامشخص بودن منبع و مصدر بسیاری از احادیث از نتایج این تحریف بود.
۲. الحاق «زیاد» به ابوسفیان
یکی از انحرافاتی که در عصر امویان و توسط معاویه انجام شد، آن بود که او زیاد را به پدرش ابوسفیان منتسب کرده و برادر خود دانست.[۴] «زیاد بن عبید» فرزند کنیزی بود که پدر واقعی‌اش مشخص نبود و از همین‌رو به «زیاد بن ابیه» (زیاد فرزند پدرش) نیز شهرت داشت.[۵]
از آن‌جا که زیاد، سرداری توانمند و زیرک بود، معاویه برای بهره‌برداری سیاسی و جذب او به سوی خودش، وی را برادر خویش خواند. معاویه مدعی شد که پدرش ابوسفیان در زمان جاهلیت با سمیه مادر زیاد همبستر شد و زیاد از آن رابطه پدید آمد. معاویه برای اثبات ادعای زشت خود، دو نفر شراب‌فروش را نیز به عنوان شاهد آورد.[۶]
پیامبر(ص) صریحاً فرموده بود: «الْوَلَدُ لِلْفِرَاشِ وَ لِلْعَاهِرِ الْحَجَر»؛[۷] فرزند، از آن کسى است که خانم در رختخواب او می‌خوابد و آن کسى که با خطاکارى مدعى فرزند است، باید با سنگ رانده شود(یا سنگسار شود).
این تصمیم معاویه، نخستین عمل جاهلی بود که علناً در اسلام انجام گرفت. بسیاری از مردم نیز به وى اعتراض کردند، ولى معاویه اهمیتى به این اعتراض‌ها نداد.[۸]
۳. اتهام شورش و نقض عهد به امام حسین(ع)
انحراف امویان از لحاظ نظامی و سیاسی این بود که؛ جنگ با شخصیتی چون امام حسین(ع) را به عنوان وظیفه‌ای ضروری برای مردم جلوه دادند و به حضرتشان اتهام زدند که با ایجاد تشنج در جامعه، زمینه ایجاد تزلزل در جامعه اسلامی را فراهم ساخته است. همچنین نقض عهد و بیعت کار درستی نیست و لازم است که امام برای تأمین آرامش جامعه با حاکم وقت بیعت نماید:
وقتی امام حسین(ع) از مکه خارج شد، نمایندگان عمرو بن سعید العاص (حاکم مکه) به وی گفتند: «آیا از خدا نمی‌ترسی که از جماعت مسلمین خارج شده و بین امت تفرقه ایجاد می‌نمایی؟!».[۹]
عمرو بن حجاج خطاب به لشگر ابن زیاد اینگونه گفت: «طاعت و جماعت خود را رعایت کنید و در کشتن کسی که از دین خارج گشته و با امام (یزید) مخالفت نموده تردید نکنید».[۱۰]
ابن زیاد پس از دستگیری مسلم بن عقیل، خطاب به وی گفت: «ای طغیان‌گر! بر امام خود خروج کرده و اتحاد مسلمین را زائل ساختی!».[۱۱]
۴. ترویج مکتب جبرگرایی
معاویه در مورد بیعت یزید گفت: «موضوع [بیعت با] یزید قضائی از قضاهای الهی است و در این مورد کسی از خود اختیاری ندارد!».[۱۲]
از تحریفات فرهنگی و اعتقادی امویان، ترویج جبرگرایی بود. دستگاه ستم اموی برای ادامه حکومت و توجیه ظلم‌های انجام شده، مسائلی چون شهادت امام حسین(ع) و … را سرنوشتی جبری دانست و بدین‌گونه در باورهای جامعه انحراف به وجود آورد.
هنگامی که ابن زیاد در مسجد کوفه خطبه می‌خواند، گفت: خدا را