پاورپوینت کامل معنای سخن امام علی(ع) که فرمود: «کسی را که نزدیکانش واگذارند، بی‌گانه او را پذیرا می‌گردد»، چیست؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل معنای سخن امام علی(ع) که فرمود: «کسی را که نزدیکانش واگذارند، بی‌گانه او را پذیرا می‌گردد»، چیست؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل معنای سخن امام علی(ع) که فرمود: «کسی را که نزدیکانش واگذارند، بی‌گانه او را پذیرا می‌گردد»، چیست؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل معنای سخن امام علی(ع) که فرمود: «کسی را که نزدیکانش واگذارند، بی‌گانه او را پذیرا می‌گردد»، چیست؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

ظاهرا مقصود از این سخن امام علی(ع): «کسى را که نزدیکانش واگذارند، بی‌گانه او را پذیرا می‌گردد؛[۱] یا بی‌گانه او را در می‌یابد؛[۲] یا یارى دور را به دست آرد»،[۳] این است که کسی ‌را که خویشان بسیار نزدیک (مانند برادر و عمو و دایى) رها کنند، بی‌گانه بسیار دور براى (یارى و کمک) او خواهد رسید. (خداوند کسانى را می‌‏گمارد که او را تنها نگذارند).[۴]
به بیان دیگر، هرگاه خویش و نزدیک کسى را واگذارد و رعایت و احسان نکند حق تعالى تقدیر کند از براى او دورترى را که رعایت و احسان او بکند.
توضیح این‌که: گاهی اقوام و خویشان که انسان امید به حمایت و یاری آنان دارد انسان را رها می‌کنند و کسانی به یاری انسان می‌آیند که هیچ‌‌گونه امیدی به کمک آنها نداشته است. چنان‌که قریش که از اقوام و قبیله پیامبر(ص) بودند به ایشان ایمان نیاوردند و نه تنها ایشان را یاری نکردند، بلکه به آزار و اذیت ایشان نیز پرداختند، اما مردم مدینه (اوس و خزرج) با این‌که از نظر خویشاوندی از ایشان دور بودند – چون پیامبر از اعراب عدنان بوده‌اند و مردم مدینه -اوس و خزرج- از اعراب قحطان‌اند و این دو قبیله بسیار از هم دور هستند- به یاری آن‌حضرت شتافتند.[۵]

[۱]. «وَ قَالَ ع‏ مَنْ ضَیَّعَهُ الْأَقْرَبُ أُتِیحَ لَهُ الْأَبْعَد». سید رضی، محمد بن حسین، نهج البلاغه، محقق، صبحی صالح، ص ۴۷۱، قم، هجرت، چاپ اول، ۱۴۱۴ق؛ شریف الرضی، محمد بن حسین، نهج البلاغه، ترجمه، دشتی، محمد، ص ۶۲۷، قم، مشهور، چاپ اول، ۱۳۷۹ش.

[۲]. نهج البلاغه، ترجمه، انصاریان.

[۳]. همان، ترجمه، شهیدی.

[۴]. ترجمه فیض الاسلام.

[۵]. ابن أبی الحدید، عبد الحمید بن هبه الله، شرح نهج البلاغ