پاورپوینت کامل در برخی روایات توصیه شده تا در «وادی شقره» نماز خوانده نشود. «وادی شقره» کجا است؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل در برخی روایات توصیه شده تا در «وادی شقره» نماز خوانده نشود. «وادی شقره» کجا است؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل در برخی روایات توصیه شده تا در «وادی شقره» نماز خوانده نشود. «وادی شقره» کجا است؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل در برخی روایات توصیه شده تا در «وادی شقره» نماز خوانده نشود. «وادی شقره» کجا است؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

بنابر روایات و دیدگاه فقیهان؛ نماز خواندن در «وادی الشُقره»، مکروه است:[۱]
از امام صادق(ع) نقل شده است:
«لَا یُصَلَّى فِی وَادِی الشُّقْرَه فَإِنَّ فِیهِ مَنَازِلَ الْجِنِّ»؛[۲] در بیابان شقره نماز خوانده نشود؛ زیرا در آن‌جا منازل جنّ است.
«لَا یُصَلَّى فِی وَادِی الشُّقْرَه».[۳]
همچنین روایت شده است: «لَا یُصَلَّى فِی الْبَیْدَاءِ وَ لَا ذَاتِ الصَّلَاصِلِ وَ لَا فِی وادی الشُّقْرَهِ وَ لَا فِی وَادِی ضَجْنَان»؛[۴] ‏در این مکان‌ها نماز خوانده نشود: بیداء، ذات الصّلاصل (زمینی که گِل سرخ‌رنگ آمیخته با ریگ است)، وادى الشّقره و وادى ضجنان.‏
درباره این‌که مقصود از «وادی شقره» چیست، احتمالاتی در کتاب‌های شرح حدیث و فقهی داده شده است:
۱. مراد، گیاه «شقائق نعمان» است؛[۵] یعنی هر جایی که در آن، چنین گیاهى بروید، نماز در آن مکروه است. این گیاه، شقایقی به رنگ زیباى سرخ است.[۶]
۲. «وادی شقره»، نام مکان مشخصی در میان راه مدینه به مکّه است[۷] که روایات بالا ناظر به آن است و در این صورت، تفاوتی نمی‌کند که در آن مکان، گیاه شقایق نعمان روییده باشد یا خیر.[۸]

[۱]. حر عاملى، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج ‏۵، ص ۱۵۷ – ۱۵۸، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، چاپ اول، ۱۴۰۹ق؛ حلّى، حسن بن یوسف، نهایه الإحکام فی معرفه الأحکام، ج ‌۱، ص ۳۴۷، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، چاپ اول، ۱۴۱۹ق؛ نجفى، محمد حسن، مجمع الرسائل (محشّى صاحب جواهر)، ص ۲۰۳، مشهد، مؤسسه صاحب الزمان(ع)، چاپ اول، ۱۴۱۵ق.

[۲]. برقى، احمد بن محمد، المحاسن، ج ‏۲، ص ۳۶۶، قم، دا