پاورپوینت کامل ارتباط «فرم و محتوا» چگونه است؟ آیا مشابه همان ارتباط «ماهیت و وجود» است؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ارتباط «فرم و محتوا» چگونه است؟ آیا مشابه همان ارتباط «ماهیت و وجود» است؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ارتباط «فرم و محتوا» چگونه است؟ آیا مشابه همان ارتباط «ماهیت و وجود» است؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ارتباط «فرم و محتوا» چگونه است؟ آیا مشابه همان ارتباط «ماهیت و وجود» است؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

رابطه «فرم و محتوا» از نوع رابطه «حالّ و محلّ»، یا همان «ظرف و مظروف» است. در حقیقت، فرم به مثابه ظرفی است که با محتوا، پُر می‌شود. به همین جهت هر مقدار که محتوا بیشتر باشد، فضای بیشتری از فرم را اشغال نموده و فرم را بیشتر پُر می‌نماید. همچنین، افزایش مقدار محتوا سبب کاهش یا افزایش ظرفیت اصلی فرم (یعنی گنجایش فی حدّ نفسه آن)، نمی‌شود؛ از این‌رو، وحدت فرم و محتوا را باید از نوع «ترکیب انضمامی» به شمار آورد که در آن، دو چیزِ بالفعل (نظیر سفیدی و دیوار) با ماهیات متفاوت، یک‌جا جمع شده‌اند.
اما درباره رابطه وجود و ماهیت باید گفت؛ میان اندیشمندان در این زمینه اختلاف نظر جدّی وجود دارد و مباحث مفصّلی راجع به ویژگی‌های ماهیت و نوع تحقق آن و… مطرح گردیده است.
به طور کلی می‌توان گفت؛ اغلب فلاسفه مسلمان، رابطه «حالّ و محلّ» را در خصوص وجود و ماهیت نمی‌پذیرند. در نظر ایشان، فقط یکی از این‌دو (یعنی یا وجود و یا ماهیت) اصیل بوده و دیگری تنها یک اعتبار فرضی است؛ یعنی وحدتی که میان آنها لحاظ می‌گردد از نوع «ترکیب اتحادی» است نه «ترکیب انضمامی». پس در خارج و واقع، دو چیز اصیل نداریم که به یکدیگر ضمیمه شده باشند؛ بلکه یک شیء واحد است که از آن،‌ ‌دو معنا ادراک می‌شود: یکی ماهیت و یکی وجود.[۱]
برای تقریب ذهن به رابطه ماهیت و وجود می‌توان