پاورپوینت کامل عبارت «من ذا الذی» که در قرآن و کلمات عربی کاربرد فراوانی دارد، معنایش چیست و از لحاظ ادبیات عرب چه وضعیتی دارد؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عبارت «من ذا الذی» که در قرآن و کلمات عربی کاربرد فراوانی دارد، معنایش چیست و از لحاظ ادبیات عرب چه وضعیتی دارد؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عبارت «من ذا الذی» که در قرآن و کلمات عربی کاربرد فراوانی دارد، معنایش چیست و از لحاظ ادبیات عرب چه وضعیتی دارد؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عبارت «من ذا الذی» که در قرآن و کلمات عربی کاربرد فراوانی دارد، معنایش چیست و از لحاظ ادبیات عرب چه وضعیتی دارد؟ ۱۲ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

عبارت «مَنْ ذَا الَّذی…‏»،[۱] در آیات مختلف قرآن به کار گرفته شده است. «مَنْ» در این عبارت، اسمی است که نقش نحوی مبتدا را داشته  و محلا! مرفوع است. «ذَا» نیز اسم اشاره‌ و نقش نحوی آن «خبر» بوده و آن نیز محلاً مرفوع است.[۲]

«الَّذی» هم می‌تواند دارای یکی از دو نقش نحوی باشد، بدین ترتیب که نقش «بدل» و یا «نعت» را برای اسم اشاره «ذا» داشته باشد، و در هر دو حالت، محلاً مرفوع خواهد بود.[۳] در نتیجه، معنای این عبارت چنین خواهد بود: «کیست آن شخصی که … ».

موضوع دیگری که باید به آن اشاره کرد آن است که حذف «ذا» از جمله، تغییر چندانی در اصل معنا ایجاد نمی‌کند و به عبارتی «مَن ذا الّذی» با «مَن الّذی» تفاوت معنایی چندانی ندارد، بر این اساس برخی برای «ذا» نقشی در نظر نگرفته و و «الّذی» را مستقیماً خبر «مَنْ» می‌دانند.

هم‌چنین نظر دیگری نیز وجود دارد که «ذا» را «اسم اشاره» در نظر نگرفته، بلکه آن‌را «اسم موصول» می‌دانند که در این فرض نیز خبر برای «مَنْ» بوده و «الذی» تأکیدی برای آن خواهد بود.[۴]

و نیز این احتمال مطرح شده است که «من‌ ذا» یک کلمه ترکیبی در نظر گرفته شود که روی هم «اسم استفهام» باشد.[۵]

در هر حال و صرف نظر از آن‌که هر کدام از این حالت‌های اعرابی و ترکیبی را بپذیریم، تفاوتی در معنا ایجاد نخواهد شد و در همه صورت‌ها به معنای «چه کسی» خواهد بود.

[۱]. بقره، ۲۴۵ و ۲۵۵؛ آل عمران ۱۶۰؛ احزاب ۱۷؛ حدید ۱۱.

[۲]. صافی، محمود بن عبد الرحیم، الجدول فی اعراب القرآن، ج ۲، ص ۵۱۹، دمشق‏، بیروت، دار الرشید، مؤسسه الإیمان، چاپ چهارم، ۱۴۱۸ق؛ دعاس، حمیدان، قاسم، اعراب القرآن الکریم، ج ۱، ص ۱۰۲، دمشق، دارالمنیر و دارالفارابی، چاپ اول، ۱۴۲۵ق.

[۳]. درویش، محیی الدین، اعراب