پاورپوینت کامل زندگی‌نامه نافع بن هلال جملی را که روز عاشورا در رکاب امام حسین(ع) به شهادت رسید، بیان نمایید. ۲۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل زندگی‌نامه نافع بن هلال جملی را که روز عاشورا در رکاب امام حسین(ع) به شهادت رسید، بیان نمایید. ۲۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل زندگی‌نامه نافع بن هلال جملی را که روز عاشورا در رکاب امام حسین(ع) به شهادت رسید، بیان نمایید. ۲۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل زندگی‌نامه نافع بن هلال جملی را که روز عاشورا در رکاب امام حسین(ع) به شهادت رسید، بیان نمایید. ۲۹ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

نافع بن هلال که در زمره یاران امام علی(ع) نیز به شمار می‌آمد^[۱] یکی از شهدای برجسته در میان شهدای کربلا است که در روز عاشورا در راه مکتب و هدف امام حسین(ع) به فیض شهادت رسید. جملی،^[۲] بجلی^[۳] و مرادی^[۴] به عنوان ادامه نام این شهید در منابع ذکر شده است. برخی نیز نام وی را هلال بن رافع ذکر کرده‌اند[۵] که گویا سهو قلمی بود.

در برخی از منابع متأخر گزارش شده است که نافع در سه جنگ امام علی(ع) نیز شرکت داشت[۶] که باید با مراجعه به منابع کهن مورد بررسی قرار گیرد.

به هر حال در جریان قیام حسینی، نافع به همراه چند تن دیگر از کوفه حرکت کرد و در منزل‌گاه «عذیب الهجانات»^[۷] به کاروان حسینی رسیدند،[۸] اما حر بن یزید ریاحی مانع از پیوستن آنان به امام(ع) شد و گفت: این چند نفر کوفى جزو کسانى نیستند که با شما آمده‏‌اند؛ لذا من باید آنها را دستگیر کرده و یا بازگردانم. امام(ع) قبول نکرد و فرمود: همان‌گونه که از خودم دفاع می‌‏کنم از ایشان نیز دفاع خواهم کرد، ایشان از یاران من هستند و تو قول دادى تا زمانى که نامه(ابن زیاد) به تو نرسید، هیچ تعرّضى به من نکنى و اگر به پیمانی که بین من و تو است پایبند نمانی، با تو خواهم جنگید! حرّ نیز آنها را رها کرد.^[۹]

قبل از عاشورا

قبل از روز عاشورا که تشنگى بر امام حسین(ع) و یارانش فشار آورد، حضرتشان برادرش عباس(ع) را فراخواند و سى سوار و بیست پیاده با بیست مشک فرستاد تا شبانه آب بیاورند. نافع بن هلال جملى با پرچم پیشاپیش آنها بود. (در کنار رودخانه) عمرو بن حجاج زبیدى (از فرماندهان سپاه عمر بن سعد) از او پرسید: کیستى و براى چه آمده‌‏اى؟ نافع گفت: «آمده‌‏ایم از این آب بنوشیم.» عمرو بن حجاج گفت بنوش، نوش جانت! نافع گفت: نه! تا حسین و این گروه از یارانش که می‌بینى تشنه باشند، من یک قطره نخواهم نوشید. اما عمرو مانع شد و گفت به خدا قسم، راهى براى رساندن آب به آنان نیست و ما را این‌جا گذاشته‌‏اند تا از دسترسی آنان به آب جلوگیری کنیم. وقتی یاران نافع نزدیک شدند نافع به پیادگان گفت مشک‌‌ها را پر کنید و آنها نیز مشک‌‌ها را پر کردند. عمرو بن حجاج و یارانش خواستند مانع شوند. ابوالفضل(ع) و نافع بن هلال به آنها حمله بردند و درگیرى اندکى رخ داد. یکى از یاران عمرو بن حجاج، که از طایفه صداء بود بر اثر ضربه نافع بن هلال زخمی شد و پس از مدتی بر اثر همان زخم از دنیا رفت.[۱۰]

سخنرانی در حمایت از امام حسین(ع)

بعد از سخنرانی امام حسین(ع)، نافع بیعت خود را به آن‌حضرت(ع) اعلام نمود: «یا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ أَنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ جَدَّک رَسُولَ اللَّهِ لَمْ یقْدِرْ أَنْ یشْرِبَ النَّاسَ مَحَبَّتَه‏ …»؛ ای پسر رسول خدا، شما می‌دانى که جد شما پیامبر خدا(ص) نتوانست محبت خود را در دل مردم جاى دهد و نتوانست عموم مردم را به آنچه که دوست داشت باز گرداند. بعضى از آنان افراد منافقى بودند که ظاهرا آن‌حضرت(ص) را یارى کردند، ولى در باطن در حق او مکر می‌کردند، به نحوى با رسول خدا(ص) ملاقات می‌کردند که از عسل شیرین‌‏تر بود، ولى پشت سر، با آن بزرگوار رفتارهایى انجام می‌دادند که از حنظل تلخ‏تر بود. تا این‌که خدا آن‌حضرت را قبض روح نمود. پدرتان حضرت امیر(ع) نیز در چنین وضعیتی گرفتار بود، اما گروهى براى یارى کردن او قیام نمودند و در رکابش با ناکثین و قاسطین و مارقین کارزار نمودند، تا این‌که مرگ آن بزرگوار فرا رسید و به رحمت و رضوان خدا پیوست. تو امروز نزد ما همان حالت را داری. پس کسى که پیمان‌‏شکنى نماید و بیعت خود را بردارد، ضررى جز بر خود نمی‌زند، خدا از او بی‌نیاز است، تو ما را در حالى راهنمایى کن که هدایت و آزاد باشیم. اگر صلاح می‌‌دانى ما را به مشرق بفرست و اگر صلاح می‌دانی به مغرب! به خدا قسم که ما از قضا و قدر پروردگار خود باکى نداریم و از ملاقات خداى خود بیزار نیستیم. ما طبق نیت و بصیرت خود دوست تو را دوست و دشمن تو را دشمن می‌داریم.[۱۱]

چگونگی شهادت نافع

در روز عاشورا نافع بعد از زهیر بن قین و قبل از جناده بن حارث انصاری به میدان رفت.[۱۲] او نام خود را بر تیرهایی که داشت نگاشته بود و آن تیرهای نشان‌دار را به سمت دشمن پرتاب می‌کرد و همزمان این رجز را می‌خواند:

«انا الجملی، انا على دین على» نام من جملی است و بر دین امام علی هستم.[۱۳]

وی با این‌گونه اشعار حماسی به سمت میدان رفت:

«أَنَا الْغُلَامُ الْیمَنِی الْبَجَلِی                      دِینِی عَلَى دِینِ حُسَینِ بْنِ عَلِی