پاورپوینت کامل آیا آیه‌ی ۷۸ سوره‌ی نحل که در مورد علم و دانش انسان در بدو تولد است، نظریه‌ی تذکر افلاطون را به اثبات نمی‌رساند؟ ۱۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیا آیه‌ی ۷۸ سوره‌ی نحل که در مورد علم و دانش انسان در بدو تولد است، نظریه‌ی تذکر افلاطون را به اثبات نمی‌رساند؟ ۱۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیا آیه‌ی ۷۸ سوره‌ی نحل که در مورد علم و دانش انسان در بدو تولد است، نظریه‌ی تذکر افلاطون را به اثبات نمی‌رساند؟ ۱۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیا آیه‌ی ۷۸ سوره‌ی نحل که در مورد علم و دانش انسان در بدو تولد است، نظریه‌ی تذکر افلاطون را به اثبات نمی‌رساند؟ ۱۴ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

در مورد نظریه‌ی افلاطون در باب معرفت، چند نکته را باید مد نظر داشت:

1. شرایط تحقق معرفت: در نظر افلاطون معرفت با دو شرط محقق می‌شود:

اوّل؛ خطاناپذیری و مطابقت با متعلق؛ لذا اگر کسی به گمان خود چیزی را بداند، ولی در عین حال، چنین علمی با معلوم، مطابق نباشد، نمی‏توان گفت وی «عالم» است.
دوّم؛ آن‌که معرفت باید درباره «آنچه هست» باشد؛ یعنی معرفت به «نیست» و به «آنچه در حال شدن است» تعلق نمی‌گیرد؛ چون عدم که وجود ندارد و چیز در حال شدن هم واقعیت موهوم است. پس هر حالتی از ذهن که نتواند واجد این هر دو خصیصه باشد، نمی‏تواند معرفت حقیقی باشد.[۱]
افلاطون با در دست داشتن دو شرط مذکور می‌گوید: نه ادراک حسی را می‌توان معرفت حقیقی دانست و نه عقیده درست را؛ چون متعلق ادراک حسی، محسوسات است که دائماً در حال شدن و صیرورت‌اند و عقیده درست هم که همان حکم حقیقی و صحیح است، ممکن است تحقق داشته باشد بدون آن‌که کسی که آن ‌حکم را می‌کند به حقیقت آن معرفت داشته باشد.[۲]
۲. نکته‌ی دیگر این‌که در نگاه افلاطون دو عالم وجود دارد: عالم محسوس و عالم معقول.

عالم محسوس، خود بر دو قسم است: خود اشیاء محسوس و عکس و تصویر و سایه آنها.

عالم معقول نیز دو قسم است: معقول اعلی یا صور علوی و مبادی اوّلیه؛ و معقول ادنی یا وجودهای ریاضی.
حالت ذهنی انسان اگر به تصاویر و سایه‏‌ها تعلق گیرد در حالت پندار و خیال است، و اگر به خود اشیاء محسوس تعلق گیرد، در حالت عقیده یا ظن صادق است و هیچ‌کدام معرفت نیستند، بلکه دو مرحله از گمان و ظن‌‏اند.
امّا اگر به ریاضیات تعلق گیرد، در حالت تعقل و استدلال عقلی است، چنان‌که اگر به مثل و مبادی تعلق گیرد در حالت علم است. این دو حالت اگر چه غیر از هم هستند، امّا دو مرحله‌ی معرفت به شمار می‌آیند.[۳] پس در عالم ذهن چهار ساحت وجود دارد که چهار حالت معرفت شناختی‌اند.
علم به مثل و صور کلی بالفطره در عقل یا ذهن انسان به حال کمون موجود است؛ یعنی روح انسان پیش از حلول در بدن و ورود به دنیای مجازی، در عالم مجردات و معقولات بود و مُثُل یعنی حقایق را درک نمود؛ چون به عالم کون و فساد آمد، آن حقایق را فراموش کرد، امّا به کلّی محو و نابود نگردید؛ لذا چون انسان سایه و اشباح را می‌بیند به اندک توج