مهسا فایل |
سایت دانلود فایل پاورپوینت کامل آیا پیامبر اسلام(ص) روزه گرفتن در روز عاشورا را مستحب اعلام فرمود؟ ۴۶ اسلاید در PowerPoint
در حال بارگذاری
توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد
پاورپوینت کامل آیا پیامبر اسلام(ص) روزه گرفتن در روز عاشورا را مستحب اعلام فرمود؟ ۴۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است
شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.
لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.
توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیا پیامبر اسلام(ص) روزه گرفتن در روز عاشورا را مستحب اعلام فرمود؟ ۴۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد
بخشی از متن پاورپوینت کامل آیا پیامبر اسلام(ص) روزه گرفتن در روز عاشورا را مستحب اعلام فرمود؟ ۴۶ اسلاید در PowerPoint :
پاسخ اجمالی
در منابع روایی معتبر شیعه، حدیثی با این مضمون وجود ندارد که حضرت محمد(ص) فرموده باشد، روزه گرفتن در روز عاشورا مستحب است، ولی احادیثی در مورد سیر آنحضرت به چشم میخورد که اینروز را روزه میگرفت. مانند حدیثی که در آن امام رضا(ع) فرمود: «صَامَ رَسُولُ اللَّهِ(ص) یَوْمَ عَاشُورَاء». بدیهی است که بر اساس اینگونه روایات نمیتوان گفت پیامبر(ص) روزه گرفتن روز عاشورا را مستحب میداند؛ چرا که علاوه بر ضعف سند برخی از اینگونه روایات، بر فعل پیامبر دلالت دارند و در آن تصریحی به استحباب روزه نشده است.
البته، از برخی روایات نقل شده در منابع حدیثی سنی و شیعه، برمیآید که عاشورا از زمان حضرت موسی(ع) تا بعثت رسول خدا(ص) و از بعثت تا هنگام وجوب روزهی ماه رمضان، مورد تعظیم و از ایام الله بود، ولی پس از حادث عاشورا و سوء استفاده بنیامیّه از روایات مربوط به روزه و بزرگداشت عاشورا، روایات مختلفی در این مورد وارد شده است، برخی از این روایات بر استحباب و برخی دیگر کراهت، بلکه حرمت دلالت دارند.
از اینرو، نباید به عنوان شادی اینروز را برگزار کرد. تا خاطرهی عاشورای خونین از یاد برود، چنانچه شهادت امام علی(ع) نیز در شبهای قدر اتّفاق افتاد که روزهی آن واجب است. روزهی روز عاشورا نمیتواند به خودی خود اشکالی داشته باشد؛ امّا چون وسیلهی تبلیغاتی بنیامیّه است، از دیدگاه بیشتر فقها حکم به کراهت داده شده است؛ یعنی روزه داشتن در اینروز ناپسند است؛ چنانچه برخی دیگر از فقها گفتهاند: روزهی روز عاشورا بنابر احتیاط واجب جایز نیست.
پاسخ تفصیلی
پرسش مطرح شده از دو بخش تشکیل شده است که هر قسمت باید به طور جداگانه بحث شود:
الف) وجود حدیثی در مورد روزهی روز عاشورا از پیامبر اسلام(ص)
در متون روایی معتبر شیعی حدیثی با این مضمون وجود ندارد که پیامبر اسلام(ص) فرموده باشد، روزه گرفتن در روز عاشورا مستحب است، ولی احادیثی در مورد سیرهی آنحضرت به چشم میخورد که رسول خدا(ص) اینروز را روزه میگرفت؛ مانند حدیثی که در آن امام رضا(ع) فرمود: «صَامَ رَسُولُ اللَّهِ(ص) یَوْمَ عَاشُورَاء».[۱]
البته، بر اساس برخی از احادیث امام علی(ع) فرمود: «نهم و دهم محرم را روزه بگیرید که آن کفّاره گناهان یکسال است».[۲]
با این وجود باز نمیتوان گفت که در منابع معتبر شیعه روایاتی است که پیامبر(ص) روزه گرفتن روز عاشورا را مستحب میدانست؛ چرا که برخی از این روایات ذکر شده، از جهت سند ضعیفاند. علاوه بر این، بر فعل پیامبر دلالت دارند، و ما کلامی از پیامبر(ص) در این باره نیافتیم، تا بگوییم خود آنحضرت سخن صریحی در این باره دارند. این در حالی است که روایات اهلسنّت در این زمینه با وجود استناد آن به پیامبر(ص) بسیار زیاد است.[۳]
ب) روزهی روز عاشورا از دیدگاه فقهای شیعه
مستفاد از روایاتی که در کتابهای حدیثی سنّی و شیعه نقل شده،[۴] این است که عاشورا از زمان حضرت موسی(ع) تا بعثت رسول خدا(ص) و از بعثت تا هنگام وجوب روزهی ماه رمضان و همچنین پس از آن مورد تعظیم و از ایام الله بود.
امّا پس از قیام عاشورا، بنیامیه با سوء استفاده از روایات مربوط به روزه و بزرگداشت عاشورا مطلبی را مطرح و تبلیغ کردند که با اساس دین و مکتب منافات داشت، و آن اینکه چون در اینروز حسین بن على(ع) کشته شد و کشتن آنحضرت و اهل بیت و یاران او -نعوذ بالله- کار بسیار خوبی بود؛ پس اینروز، روز با برکتی شده و به این جهت باید اینروز را روزه گرفت.[۵] از اینرو روایات فراوانی را جعل نمودند تا ضمن تحریف قیام عاشورا اینروز را عید دانسته و به شکران آن روزه بگیرند. کراجکی(ره) از علمای قرن پنجم شیعه، در رسال التعجب من أغلاط العامه فی مسأله الإمامه به این نکته اشاره میکند که بعضی افراد در حالی که ادعای محبّت اهلبیت را دارند، اینروز را به بهانهی توبه حضرت آدم(ع) عید میدانند و به شادی میپردازند، در حالی که در غم پیامبر اکرم(ص) در از دست دادن فرزندش شریک نمیشوند.[۶]
بنابراین، استحباب روزهی روز عاشورا یک حکم صد در صد انحرافی است که میان گروهی از مسلمانان ظاهری نفوذ کرده است و این همان است که در زیارت عاشورا بدان اشاره شده است: «و هذا یوم تبرّکت به بنو امیّه».
از این تاریخ است که روزهی روز عاشورا به دو عنوان میتوانست انجام شود:
- به عنوان اینکه از ایام الله است، یا به عنوان واجب و یا مستحب.
- با این عنوان که چون یزید امام حسین(ع) را ظاهراً از بین برده، باید روزه گرفت و از همین تاریخ است که امامان معصوم(ع) با روشنگری، و نهی از روزهی عاشورا، با این فکر انحرافی مبارزه کردند. زراره از امام صادق(ع) و امام باقر(ع) نقل کرده است که به او فرمودند: «روز عاشورا، روزه نگیرید …».[۷]
به هر حال، ظاهر روایات در این باره مختلف است. برخی از روایات دلالت بر استحباب دارند، و میگویند روزهی تاسوعا و عاشورا کفّاره گناه یکسال است و رسول خدا اینروز را روزه گرفت. برخی دیگر از روایات دلالت بر کراهت، بلکه حرمت دارند؛ مانند روایتی که میگوید روزه اینروز سنّت آل زیاد و روزه ابن مرجانه است.[۸]
حال که روایات مختلف در این باره وجود دارد، راهی جز جمع کردن بین آنها نیست، و آن این است که:
- روزه بر دو قسم انجام میشود: یکى روزهای تبرّکى که به عنوان شادمانى است، و دیگری روزهای به نیّت تقرّب است. روایاتی که روزهی در روز عاشورا را نهی میکنند، بر قسم اول دلالت دارند و روایاتی که روزه در اینروز را مستحب میدانند، بر قسم دوم دلالت میکنند.
- احتمال دارد که روایات دال بر جواز روزه در اینروز نسخ شده باشند. این احتمال مؤید به بعضی اخباری است که میگویند روزهی روز عاشورا اول واجب بود و بعداً ترک شد، مانند آنکه روزهی روز عاشورا در سال اول هجرت واجب شد و در سال دوم با آمدن رمضان نسخ شد.[۹] نظیر اینکه، راوی میگوید: شنیدم امام باقر(ع) میفرمود: «خداى عزّ و جل پنج چیز را بر بندگان واجب نمود و آنها چهار چیزش را گرفتند و یکى را رها کردند، عرض کردم: قربانت گردم: آنها را براى من نام میبرى؟ فرمود:
نماز، و مردم نمیدانستند چگونه نماز گزارند تا جبرئیل(ع) فرود آمد و گفت: اى محمد! وقتهاى نماز را به مردم خبر ده. زکات پس از نماز نازل شد، جبرئیل گفت: اى محمد! راجع به زکات آنها را خبر ده، چنانکه دربارهی نماز خبر دادى. روزه بعد از زکات نازل شد؛ چون روز عاشورا مىآمد، پیامبر(ص) فردی را به روستاهای اطراف میفرستاد تا به آنان بگوید آنروز را روزه بگیرند، سپس روزهی ماه رمضان، میان ماه شعبان و شوال نازل شد [و روزه در روز عاشورا نسخ شد]….».[۱۰]
- روایاتی که دلالت بر فضیلت روزه در روز عاشورا دارند، حمل بر تقیّه میشود.[۱۱]
- آنچه را که ابوالفضل طهرانى(ره) در شفاء الصدور احتمال داده است که روایاتی که دلالت بر جواز روزه در اینروز میکنند، بر امساک ناقص حمل میشود، و از آن طرف، روایات ناهیهی روزه را بر امساک کامل در روزهداری حمل کنیم. در نتیجه حکم مسئله این است که روزهی روز عاشورا مردّد بین کفریت و حرمت و کراهت است و به هیچ وجه در مذهب اهلبیت و فقه آل محمد(ع) جاى احتمال استحباب در آن نیست.[۱۲]
در توضیح این عبارت گفته شده است که، اگر روزه گرفتن در اینروز به عنوان خصوصیّت باشد بدعت و حرام است، و اگر به عنوان تبرّک باشد کفر و خروج از دین است، و اگر به جهت فضیلت مطلق روزه باشد؛ چون تشبّه صوری به بنیامیه دارد، البته مکروه و ناقص الثواب است.[۱۳]
بنابراین، جنبهی حزن و اندوه روز عاشورا برتر از جنبهی مثبت آن است، در حالی که بنیامیّه سعی در نابود کردن خاطرهی عاشورا داشتند؛ از اینرو است که فقهای معاصر به کراه
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
