پاورپوینت کامل در آموزه‌های دینی گاه به نظافت و آراستگی توصیه شده و گاه به ژولیدگی! دلیل این تفاوت چیست؟! ۲۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل در آموزه‌های دینی گاه به نظافت و آراستگی توصیه شده و گاه به ژولیدگی! دلیل این تفاوت چیست؟! ۲۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل در آموزه‌های دینی گاه به نظافت و آراستگی توصیه شده و گاه به ژولیدگی! دلیل این تفاوت چیست؟! ۲۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل در آموزه‌های دینی گاه به نظافت و آراستگی توصیه شده و گاه به ژولیدگی! دلیل این تفاوت چیست؟! ۲۲ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

همان‌گونه که در پرسش آمده، روایات بسیار فراوانی وجود دارد که به مسواک‌زدن، شانه‌زدن، استفاده از عطر و لباس‌های تمیز، روغن‌زدن به مو، صورت و بدن، حمام مرتب و … توصیه می‌کند و نظافت و بهداشت را بخش‌ جدایی‌ناپذیر اسلام اعلام می‌کند.

علاوه بر این سفارش‌های مؤکد، در سیره‌ی عملی پیشوایان دین نیز می‌توان این آراستگی را مشاهده نمود.[۱]

 از سوی دیگر اما؛ گاه اندک روایاتی وجود دارد که در نگاه نخست از آنها برداشت می‌شود که با برخی آموزه‌های مسلم دینی و آداب ابتدایی اخلاقی ناهمخوان است، لکن اگر با دقت بیشتری به آنها بنگریم، درمی‌یابیم که دسته دوم از روایات نیز مخالف آراستگی و بهداشت نیست. با این مقدمه به ارزیابی برخی از این روایات می‌پردازیم:

«عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: صَلَّى أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع بِالنَّاسِ الصُّبْحَ بِالْعِرَاقِ فَلَمَّا انْصَرَفَ وَعَظَهُمْ فَبَکَى وَ أَبْکَاهُمْ مِنْ خَوْفِ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ أَمَا وَ اللَّهِ لَقَدْ عَهِدْتُ أَقْوَاماً عَلَى عَهْدِ خَلِیلِی رَسُولِ اللَّهِ ص وَ إِنَّهُمْ لَیُصْبِحُونَ وَ یُمْسُونَ شُعْثاً غُبْراً خُمْصاً…»؛[۲]

امام باقر(ع) فرمود: امیرالمؤمنین(ع) نماز صبح را در عراق به جماعت گزارد و بعد از پایان نماز، مردم را موعظه کرد و از خوف خدا گریست و مردم را نیز به گریه آورد. پس از آن فرمود: به خدا سوگند در زمان دوست صمیمی‌ام رسول خدا(ص)، مردمى را می‌شناختم که بامدادان و شام‌گاهان ژولیده و گردآلود و گرسنه بودند، پیشانى آنها – در اثر سجده – مانند زانوى بز بود. براى پروردگار خود با سجود و قیام، شب را می‌گذراندند. گاهى روى پا ایستاده و گاهى پیشانى بر زمین می‌گذاشتند؛ با پروردگار خود مناجات نموده و آزادى خویش را از آتش دوزخ طلب می‌کردند. با آن همه تلاشی که داشتند، به خدا آنها را می‌دیدم که باز هم ترسان و نگران از عاقبت خویش بودند.

آنچه در مورد این نوع روایات و دوگانگی موجود در آنها می‌توان گفت؛ آن است که ژولیدگی و چهره‌ای غبارآلود داشتن، گاه می‌تواند ناشی از بی‌مبالاتی نسبت به روابط اجتماعی و عدم توجه به نظافت و بهداشت باشد، و گاه ناشی از فعالیت‌های کاری، حضور در نبردها، عبادت و تهجد مستمر، فقر و … باشد؛ لذا این دو را نمی‌توان یکسان قضاوت کرد.

«شعث» و «غبر» هم دو واژه‌ای نیستند که همواره معنای یکسانی داشته باشند، بلکه باید با قرائن موجود در کلمات به معنای دقیق آنها پی برد. به عنوان نمونه لزومی ندارد که «شُعث» را به معنای افرادی بدانیم که مویشان را شانه نزده و به هم ریخته و ژولیده‌اند. و یا «غُبر» را تنها به معنای کسانی بودیم که گرد و غبار چهره‌شان را فرا گرفته است، بلکه «غُبر» چنان‌که لغت‌شناسان گفته‌اند؛ به معنای تغییر چهره بر اثر اندوه و غم نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. آن‌گونه که قرآن کریم می‌فرماید: «وَ وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ عَلَیْها غَبَرَهٌ»؛[۳] در این‌جا «غبره» کنایه از تغییر چهره و صورت بر اثر غم و اندوه است.[۴]و ظاهرا مراد از این آیه، گرفتگى و غمگینى چهره‌ها است، نه این‌که لزوما بر روی آنها غبار نشسته باشد.[۵]

به هر حال، اگر فردی با وجود تنگ‌دستی، همان‌گونه که از کار و کوشش دست برنمی‌دارد، به عبادت و شکرگزاری از پروردگار و تهجد نیز بپردازد، و آثار این کار و عبادت دشوار در سر و صورت او هوی