پاورپوینت کامل بعضی از مفسران بزرگ شیعی معتقدند که آیه‌ی هفتم سوره‌ی آل‌عمران، تأویل آیات متشابه را در انحصار خدا می‌داند. پس چگونه شما معتقدید که ائمه(ع) از تأویل آن آگاه‌اند؟ ۱۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بعضی از مفسران بزرگ شیعی معتقدند که آیه‌ی هفتم سوره‌ی آل‌عمران، تأویل آیات متشابه را در انحصار خدا می‌داند. پس چگونه شما معتقدید که ائمه(ع) از تأویل آن آگاه‌اند؟ ۱۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بعضی از مفسران بزرگ شیعی معتقدند که آیه‌ی هفتم سوره‌ی آل‌عمران، تأویل آیات متشابه را در انحصار خدا می‌داند. پس چگونه شما معتقدید که ائمه(ع) از تأویل آن آگاه‌اند؟ ۱۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بعضی از مفسران بزرگ شیعی معتقدند که آیه‌ی هفتم سوره‌ی آل‌عمران، تأویل آیات متشابه را در انحصار خدا می‌داند. پس چگونه شما معتقدید که ائمه(ع) از تأویل آن آگاه‌اند؟ ۱۷ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

1. آیه‌ی «وَ ما یعْلَمُ تَأْویلَهُ إِلاَّ اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِی الْعِلْمِ»؛[۱] که فقط خداوند را تأویل‌گر آیات متشابه قرآن می‌داند، معنایش آن است که تنها با مراجعه به آیات محکم می‌توانید معنا و تأویل آیات متشابه را به دست آورید.[۲]
2. در میان مفسران و دانشمندان اسلامی اختلاف است که آیا فراز «وَ الرَّاسِخُونَ فِی الْعِلْمِ»، آغاز جمله‌ی مستقل است، یا عطف بر فراز قبلی «إِلاَّ اللَّهُ» است. به عبارت دیگر، آیا معنای آیه این است که: «تأویل قرآن را جز خدا و راسخون در علم نمی‌دانند»، و یا معنایش آن است که «تأویل قرآن را فقط خدا می‌داند؛ اما راسخون در علم می‌گویند اگرچه تأویل آیات متشابه را نمی‌دانیم؛ اما در برابر همه آنها تسلیم هستیم و همه از طرف پروردگار ما است».[۳]

بسیاری از مفسران، «راسخون در علم» را عطف بر «الله» می‌دانند،[۴] که بر اساس این نظر، پرسش مطرح‌شده موردی نخواهد داشت.

3. علامه طباطبائی معتقد است که با توجه به فرازهای قبل و بعد، فراز «وَ الرَّاسِخُونَ فِی الْعِلْمِ…» را نمی‌توان معطوف به ماقبل دانست، بلکه این فراز، جمله مستأنفه‌ای است که عبارت مستقلی را بیان می‌کند؛ و نمی‌توان از خود این آیه (به تنهایی و بدون در نظر گرفتن روایات و تفاسیر پیرامونی) برداشت کرد که راسخون در علم هم تأویل متشابهات را می‌دانند؛ و روایتی از امام علی(ع) در این زمینه را نیز به عنوان شاهد مدعای خود می‌آورد:

«وَ اعْلَمْ أَنَّ الرَّاسِخِینَ فِی الْعِلْمِ هُمُ الَّذِینَ أَغْنَاهُمْ عَنِ اقْتِحَامِ السُّدَدِ الْمَضْرُوبَهِ دُونَ الْغُیوبِ الْإِقْرَارُ بِجُمْلَهِ مَا جَهِلُوا تَفْسِیرَهُ مِنَ الْغَیبِ الْمَحْجُوب‏»؛[۵] بدان که راسخان در علم، کسانی هستند که اعتراف به عجز در برابر اسرار غیبی و آنچه از تفسیر آن عاجزند، آنان را از کاوش در پیرامون آنها بی‌نیاز کرده است».

اما این را بدان معنا نمی‌داند که از آیات یا دلایل دیگر نتوان آگاهی راسخون علم از تأویل متشابهات را اثبات کرد،[۶] بلکه در ادامه، دلایلی را برای این آگاهی بیان می‌کند.[۷]

به عبارت ساده‌تر، علامه معتقد است که راسخون در علم به تأویل متشابهات آگاه‌اند؛ اما این آگاهی از آیه ۷ سوره آل عمران برداشت نمی‌شود، بلکه دلایل دیگری در این زمینه وجود دارد.

بر این اساس، حتی با پذیرفتن نظر علامه نیز اشکال موجود در پرسش، جایی پیدا نمی‌کند.

[۱]. آل‌ عمران، ۷.

[۲]. ر. ک: «شرایط فهم آیات قرآن»، ۱۹۳؛ «فلسفه‌ی وجود آیات متشابه در قرآن»، ۸۱۱۰۵.

[۳]. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ۲، ص ۴۴۰ – ۴۴۱، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ اول، ۱۳۷۴ش.

[۴]. همان، ج ۲، ص ۴۳۲. و این‌گونه معنا می‌کنند: آنها[راسخون در علم] هستند که بر اثر درک صحیح معنای محکمات و متشابهات، می‌گویند ما به همه‌ی آنها ایمان آورده‌‏ایم (چرا که) همه از سوی پروردگار ما است.