پاورپوینت کامل آیا آیه «لا تَسْئَلُوا عَنْ أَشْیاءَ إِنْ تُبْدَ لَکُمْ تَسُؤْکُمْ»، بیانگر آن نیست که باید دایره دانش فقه را تا حد امکان کوچک‌تر کنیم؟! ۳۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیا آیه «لا تَسْئَلُوا عَنْ أَشْیاءَ إِنْ تُبْدَ لَکُمْ تَسُؤْکُمْ»، بیانگر آن نیست که باید دایره دانش فقه را تا حد امکان کوچک‌تر کنیم؟! ۳۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیا آیه «لا تَسْئَلُوا عَنْ أَشْیاءَ إِنْ تُبْدَ لَکُمْ تَسُؤْکُمْ»، بیانگر آن نیست که باید دایره دانش فقه را تا حد امکان کوچک‌تر کنیم؟! ۳۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیا آیه «لا تَسْئَلُوا عَنْ أَشْیاءَ إِنْ تُبْدَ لَکُمْ تَسُؤْکُمْ»، بیانگر آن نیست که باید دایره دانش فقه را تا حد امکان کوچک‌تر کنیم؟! ۳۳ اسلاید در PowerPoint :

پاسخ اجمالی

خدای متعال در سوره مائده می‌فرماید: «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَسْئَلُوا عَنْ أَشْیاءَ إِنْ تُبْدَ لَکُمْ تَسُؤْکُمْ…»؛[۱]

اى افراد باایمان! از چیزهایی نپرسید که اگر برایتان آشکار شود، ناراحت خواهید شد، و اگر هنگام نزول قرآن از آن چیزها بپرسید، به پاسختان دست خواهید یافت. خداوند آنها را بخشیده (و از آن صرف‌نظر کرده) است و خداوند آمرزنده و بردبار است.

شأن نزول

نخست باید گفت؛ در منابع حدیثی و تفسیری، شأن نزول‌‌های مختلفى برای این آیه نقل شده است.

زهرى و قتاده نقل کرده‌اند که مردم پرسش‌های بسیارى از پیامبر(ص) می‌کردند، تا این‌که روزی حضرتشان به تنگ آمد و برخاست و ضمن سخنانى کوتاه، فرمود: از من بپرسید. به خدا، هرچه بپرسید، پاسخ مى‏دهم.

مردى به نام «عبدالله بن حذافه» که مردم در باره نسبش تردید داشتند، برخاست و گفت: یا نبی اللَّه، پدرم کیست؟!

فرمود: حذافه بن قیس!

دیگری برخاست و گفت: پدرم کجا است؟ فرمود: در آتش!

عمر بن خطاب، برخاست و پاى پیامبر را بوسید و گفت: یا رسول اللَّه! ما تازه از دوران شرک و جاهلیت بیرون آمدیم. از ما درگذر، تا خداوند از تو درگذرد!

در این هنگام، خشم پیامبر(ص) فرو نشست و فرمود: به خدایى که جانم به دست او است، بهشت و جهنم، در عرض این دیوار برایم به تصویر درآمد، ولى روزى مثل امروز ندیده بودم!

در نقلی مشابه، ابن عباس می‌گوید: گروهی برای تمسخر و یا امتحان، پرسش‌های فراوانی را نزد پیامبر(ص) مطرح می‏کردند، یکى می‏گفت: پدرم کیست؟! دیگرى می‌‌گفت: پدرم کجا است؟! دیگرى که شترش را گم کرده بود، می‏گفت: شترم کو؟! از این‌رو خداوند متعال، این آیه را نازل کرد.[۲]

شأن نزولى نیز از امام علی(ع) نقل شده است که برخی بر این باورند با تعبیرات موجود در آیات یادشده سازگارتر است:

«روزى پیامبر(ص) خطبه‏اى خواند و دستور خدا را در مورد حج بیان کرد. شخصى به نام عکاشه -و یا سراقه- گفت: آیا بر اساس این دستور، هر سال باید حج انجام دهیم؟!

پیامبر(ص) پاسخی ندادند، ولى او با لجاجت، دو یا سه بار، پرسش خود را تکرار کرد.

پیامبر(ص) فرمود: واى بر تو! دلیل این همه اصرار چیست؟! اگر به پرسشت پاسخ مثبت دهم، حج در هر سال بر تمامتان واجب می‌شود، و آن‌گاه توانایى انجامش را نخواهید داشت، و اگر مخالفت کنید نیز گنه‌کار خواهید بود. بنابر این، تا زمانی که چیزى به شما نگفتم، اصراری در مورد آن نداشته باشید؛ زیرا یکى از چیزهایی که باعث نابودی برخی گذشتگان شد، لجاجت و پرحرفى‌شان بود و این‌که از پیامبرشان زیاد می‌پرسیدند.

پس اگر دستوری به شما دادم، به اندازه توانایى خود، انجامش دهید، و اگر شما را از چیزى بازداشتم از انجام آن خوددارى کنید؛ این‌جا بود که آیات فوق نازل شد».[۳]

 توضیح

یکی از اصول اساسی در زندگی انسان، اصل تعلیم و تربیت است که پرسش در آن نقش کلیدی دارد. با این وجود اما پرسش نیز شرایط و ضوابطی دارد؛ و گاهى براى حفظ نظام اجتماع و تأمین مصالح افراد، بهتر است بعضی از مسائل پنهان بماند.

در چنین شرایطی، پرسش‌هاى پىاپی براى کشف واقعیت، نه تنها فضیلتی به حساب نمی‌آید؛ بلکه امری ناپسند است، مثلا بیشتر پزشکان ترجیح می‌دهند که بیماری‌های خطرناک را از خود بیمار مخفی نگه‌دارند؛ زیرا معتقدند که بیشتر بیماران اگر از عمق بیمارى خود آگاه شوند، گرفتار ترسی می‏گردند که موجب مرگ زودرسشان شده و یا بهبودى آنان را به تأخیر خواهد انداخت.

همچنین مردم در زندگی اجتماعی خود نیاز به خوش‏بینى دارند؛ از این‌رو بهتر است که از تمام جزئیات حال یکدیگر آگاه نباشند؛ زیرا هر کس نقطه ضعفى دارد که فاش‌شدن آن، روابط اجتماعی را دچار مشکل می‏کند، مثلا اگر فرد توانمند و مؤثری؛ اما متعلق به خانواده‌ای پست و پائین در پستی مدیریتی وجود داشته باشد، فاش‌شدن نقطه ضعف‌اش، می‌تواند منجر به تضعیف جایگاه و قدرت نفوذ او در جامعه شود؛ لذا در این‌گونه موارد نباید به جست‌وجوی بیش از اندازه پرداخت.

همچنین بهتر است برخی طرح‌‌هاى حکومت برای پیشرفت جامعه تا زمان به نتیجه رسیدن آنها پنهان باشد و نباید مسئولان را در فشار قرار داد تا جزئیات آن‌را به صورت کامل افشا کنند و … .[۴]

امام علی(ع) در همین زمینه می‌فرماید:

«خداوند واجباتى مقرر کرد که آنها را ضایع نکنید، و مرزهایى تعیین کرد که از آنها تجاوز ننمایید و از امورى نهى کرد که با انجام آن پرده‏درى نکنید، و نسبت به امورى سکوت اختیار کرد که این سکوت از روی فراموشی نبود؛ بلکه مصلحت را در پنهان نگه‌داشتن آنها دیده است که نباید اصرار به افشای آنها داشته باشید».[۵]

به عنوان نمونه، وقت دقیق ظهور امام مهدی(عج) نباید افشا شود.

با توجه به آنچه گفته شد، روشن است که قرآن به دنبال آن نیست که راه توسعه دانش اسلامی و فراگیرى مطالب را کاملا ببندد؛ بلکه توصیه می‌کند تا از پرسش‌های نابجا، بهانه‏گیری‌ها، لجاجت‌ها و … خودداری شود؛ زیرا غالبا سبب تشویش اذهان مردم، و موجب مزاحمت گوینده، و پراکندگى رشته سخن و برنامه او می‏گردد.[۶]

در تأیید آنچه گفته شد