توضیحات:

این مطلب دارای ورد و ۳۰ صفحه پاورپوینت در یک فایل می باشد.

فایل ورد کامل جامعه شناسی ادبیات نیما یوشیج و بررسی سیاست و افکار و اندیشه های مدرن در شعر نیما ۲۴ صفحه در word
فهرست:
چکیده ۲
مقدمه ۲
تاریخچه جامعه‌شناسی ادبیات ۴
نظریه‌پردازان معروف حوزه‌ی جامعه‌شناسی ادبیات ۵
اولین مضامین جامعه‌شناسی ادبیات ایران ۵
اندیشه‌های مدرن نیما یوشیج ۸
افکار مدرن در شعر نیما یوشیج ۹
سیاست نیما در سرودن ۹
عشق مدرن نیما ۱۰
تصویر جامعه سیاسی در اشعار نیما ۱۱
دیدگاه‌‌های پس از پیروزی انقلاب اسلامی نسبت به نیما ۱۱
بررسی و ارزیابی داستان نیما ۱۱
طرح داستان نیما ۱۱
تأثیر فرهنگ مردم و مسایل تاریخی و اجتماعی بر شعر نیما ۱۲
زیبا شناسی اشعار نیما ۱۲
تأثیر طبیعت در صور خیال نیما ۱۳
اسطوره و اسطوره شناسی از نظر نیما ۱۳
نگاهی جامعه‌شناختی به افسانه‌ای نیما و زمانه‌ی او ۱۴
تفاوت های شعر نیمایی با دیگر شعرها ۱۵
آثار او ۱۶
پایان یک اسطوره ۱۶
سخن آخر درباره‌ی نیما (نتیجه‌گیری) ۱۷
منابع ۱۸

اندیشه‌های مدرن نیما یوشیج
اگر نیما نماینده‌ی مدرنیست در تاریخ شعر فارسی است این افتخار را مدیون فضل تقدم خویش نیست بلکه بیشر مدیون تقدم فضل است. بدین معنی که عمق و ریشه و پی تجدد در شعر او بیشتر و قوی‌تر است بسیاری از شاعران قبل و بعد از نیما به خوبی دریافته بودند که باید سقف فلک شعر فارسی را شکافت و طرح نوی در انداخت. اما آنکه در این راه گام نهاد تنها نیمه یوشیج بود. او با اعتقاد عمیقی که به کار خود داشت و اعتماد به نفس عجیبی که در زاتش نهفته بود و به را خود ادامه داد و از طعن طاعنان نهراسید؛ چرا که اعتقاد و اعتماد او نه از سر هوس بود و نه تفنن، بلکه شناخت عمیقی بود که جهان پیرامون خود داشت و همین معرفت ژرف نسبت به دنیای جدید او را در طریقی که پیش گرفته بود ثابت قدم می‌نمود (اما سوال اساسی این است که منشأ این دید و شناخت چه بود)
اگر بپذیریم که نماد و نمود تام تمام شعر مدرن فارسی نیماست و درباره‌ی شعر متجدد نیز از سوی بزرگان اهل تحقق این گونه داوری شده است که اولین و مهمترین مجرای ارتباط با هر فرهنگی و قومی زبان آن قوم و فرهنگ است نیما از این محل ارتباط به خوبی برخوردار بود او زبان فرانسه را در همان ابتدای جوانی آموخته در مدرسه سن لویی آموخته بود و به قول خودش این آشنایی با زبان و فرهنگ راه تازه‌ی در پیش‌ روی وی گذاشته و یکسر ذهنش را مشغول داشته است. بنا به آن چه از نامه‌ها و مقاله‌های نیما برمی‌آید وی انسانی بسیار کتاب‌خوان و اهل مطالعه بوده و همین فرانسه‌دانی او باعث شده بود که دریچه‌ی از جهان مدرن مقابل چشم او باز شود مقاله‌ی بسیار ارزشمند ارزش احساسات در زندگی هنرپیشگان او به خوبی نمایش‌گر آن است که نیما حداقل با ادبیات فرانسه به حد کافی و با ادبیات جهان به اندازه لازم نه تنها آشنا بود، بلکه به دقت آن‌ها را خوانده بوده است. سبک و سباق آثار نیما و فرم خاص اشعارش تأثیرپذیری فراوان او از هال و هوای ادب فرانسوی است. منیب الرحمان که تحقیقات مفصلی در ادبیات مشروطه و نوین ایران به انجام رسانده است در این‌باره مدعی است که : «نیما یوشیج از آثار لا مارتین و آلفرد دوموسه تأثیر پذیرفته بود و آثار اصل آن را مورد مطالعه قرار داده بود»
بدین ترتیب نیمه با روح مدرنیه اروپایی آن هم با قرائت فرانسوی‌اش ارتباطی مستقیم برقرار کرده است و آرام آرام از آثار و نتایج آن استفاده و آنها را هضم کرده بود وی سعی داشت از مدل تجدد ادبی آنها بهره گرفته و قطار مدرنیت را در سرزمین شهر فارسی به‌راه بی‌اندازد. تصریحات خود او در این باره روشنگر است.
حال باید دید ساختمانی که نیما بر پایه‌ی اندیشه‌های غربی بنا کرد واجد چه مختصات، مشخصات و خصوصیاتی است. عامه‌ی فردم و مبتدیان را وی شعر و ادب فارسی گمان می‌کنند که نیما تنها کاری که کرد شکستن قالب‌های شعر فارسی و رها کردن شعر از قیود فنی شعر بوده است و بس احتمالاً دلیل آن را هم ناتوانی وی و مقلدانش از سرودن شعر کلاسیک عنوان می‌کنند اما حقیقت مطالب غیراز این است. اگر نیما تحولی در فرم، قالب و صورت شعرفارسی ایجاد کرد آن تحول مبسوق به تحولات بنیان کنی بود، که در فکر و اندیشه ایجاد شده بود و گرنه او هیچ کینه و نفرتی نسبت به شعر و ادبیات کهن ایران زمین نداشت که یک اشعاره بسیار زیبایی هم در قالب و حال و هوای شعرهای سنتی فارسی سروده بود.
نیما ادبیات و شعر را آینه زندگانی بشر می‌دانست و طبیعی بود که با شناختی که از دگرگونی‌های زمان داشت طال آن باشد کل شکل و محتوای شعر نیز همگام با شکل و محتوای هستی تغییر یافته دگرگون شود.

افکار مدرن در شعر نیما یوشیج
وقتی سخن از اندیشه‌های مدرن در شعر نیما می‌رود نباید گران برد که منظور مسایل و موضوعات مستحدتی است که در سنت ادبی ما سابقه‌ای نداشته اما در شعر شاعر مازندران مطرح شده است گرچه ما منکر حضور و ظهور موضوعات مدرن در شعر نیما نیستیم اما غرض اصلی ما نشان دادن نگه مدرن و متجددی که نیما به مسائل کهنه و نو داشته است. مهم این نیست که نیما با هر شاعر دیگری درباره‌ی چه موضوعی سخن می‌گوید، مهم آن است که چگونه با چه دید و نگاهی به مسائل می‌نگرد. اگر این زاویه دید و شیوه‌ی نگرش بونوین و مدرن بود آنگاه می‌توانیم شاعر و گوینده را منصف به صفت نو گرا و متجدد بکنیم و گرنه بوده‌اند شاعران متقدم و متأخر نسبت به نیما که مسایل نوینی در شعر خود مطرح کرده‌اند لیکن چون دید و نگاه و رهیافت تازه‌ای به مسایل نداشته و با همان نگاه سنتی به موضوعات مدرن نگریسته‌اند در زمره‌ی شاعران نو پرداز قرار نمی‌گیرند.

سیاست نیما در سرودن
هم خود سیاست فی نفسه موضوع مدرنی است که در قرن اخیر وارد شعر فارسی شده و هم روش طرح آن در شعر نیمایی بی‌نظیر و بی‌سابقه است شاعران هم‌دوره و متقدم نیما درک عمیقی از سیاست نداشته‌اند و شیوه‌ی سیاسی سرایی شان نیز بیشتر جنبه‌ی ایدئولوژیک و سطحی و شعاری داشت. اما نیما به عنوان شاعری صد در صد سیاسی از افتی برتر و با دیدی ژرف‌تر به این موضوع می‌نگرد. در شعر او شور سیاسی جای خود را به کوششی صرفاً تکوینی می‌دهد. تکوین تصاویری که تا پیش از او شعر فارسی از آن محروم بوده است. نیما برای سرودن شعر سیاسی از شور و شعار تحسین و تقبیع و تهییج بهره نمی‌برد بلکه سمبل و اسطوره را به خدمت این امر در می‌آورد. دغدغه‌های اصلی نیما در سروده‌های سیاسی‌اش عدالت است. و مردم تقریباً در اکثر شعرهای نیما ردپای سیاست را می‌توانند به خوبی تشخیص دهند و جالب این که این سیاست اندیشی و تعبیری سیاست‌زدگی همچون ژنی است که از نیما به پیروانش منتقل شده است، چنان که نگاهی گذرا به اشعار نوپردازان نیمایی بیانگر آن است که اکثر شاعران نیمایی معاصر سیاسی‌سرا هستند.

عشق مدرن نیما
عشق سلسله جنبان هستی و موضوع اصلی شعر و ادب است. در ادبیات فارسی نیز هیچ دفتر و دیوانی نیست که خالی از حرف عشق باشد چرا که عشق علت نامه‌ی خلق هر اثر ادبی است. در سنت ادبیات ما، عشق بیشتر امری ذهنی و بالتبع معشوق نیز موجودی است کلی. این کلیت و نافردیت بر پهنه‌ی ادب غنایی ایران زمین سایه افکنده است. حتی عشق‌های مجازی و نظربازی‌های زمینی نیز در پوشش این کلیت گم و ناپیدا شده‌اند. نیما این سنت را نیز به هم‌ زد و طرحی نوین در افکند ابتدا باید دانست که عشق مجازی و زمینی تقریباً از اشعار نیما غایب است به سختی‌ها می‌توان در مجموعه شعرهای نیما حتی یک شعر عاشقانه به معنی مرسوم و رایج کلمه یافت. و بنابراین وجود معشوق زمینی نیز به خودی خود ممتنع و مرتفع است. نیما خود می‌گوید : (خیلی زشت است که آدم فقط عاشق زنی باشد و تمام شعرهایش در تمام عصر راجع به آن زن باشد. این نوشتن ننگ ادبیات فرهنگ شعر، در پیش من اسم دارد این آدم جوهر خودش است و السلام) حقیقت این است که معشوق نیما در ابتدای شاعراش و در رباعیات او همان معشوق دل‌نواز بی‌وفای دغل‌باز بی محبتی است که در سنّت ادبی‌ایران متداول است ؛ اما وقتی قدم در وادی مدرنیت می‌دهند،عشق و عاشقی‌اش نیز رنگ مدرنیسم به خود می‌گیرد توجه او از عشق به معشوق کلی به عشق به حقیقت و عدالت معطوف می‌گردد. بنابراین از این پس مفاهیمی مثل حق و حقیقت و عدالت است که معشوق شاعر است و از زمانی که این معشوق را می‌شناسد نگاهش به جهان تغییر می‌کند و دگرگون می‌شود و از عشق و علایق دوران کودکی و جوانی فاصله می‌گیرد، و عصر زندگانی‌اش وقف طلب و وصال این معشوق می‌گردد و نیر همه‌ی رنج‌ها و سوز و سازها او در طلب آن «معشوق آغاز می‌شود و شعر او نیز شرح این سوز و دردها و وسیله‌ای برای رسیدن به این معشوق است که شاعر هم او را برای خود می‌طلبد و هم برای همه‌ی مردمی که در فقر و استشار و ظلم و استبداد گرفتاراند.