فایل ورد کامل تحقیق درمورد موارد کاربرد انرژی اتمی

تاریخ تمدن انسان از اولین روز پیدایش حیات بر روی زمین، از مرحله‌ی غارنشینی تا دوره‌ی زندگی ماشینی، همیشه با اندیشه‌ها و دست آوردهای فکری و تجربی نوینی همراه بوه است. دانشمندان به این نتیجه رسیدند که تمام مواد و اجسام موجود در جهان از هر نوع، از میلیون نقاط‌ریزی تشکلی شده‌اند که مثل گروه شلوغی از زنبورها که به دور شیرینی و وزوز می‌کنند در حال جنبش و پرش هستند. دانشمندان این نقاط ریز را «مولکول» نام نهادند. سرعت نوسان مولکولها با دمای آنها نسبت مستقیم دارد. و در مرحله‌ای که دمای جسم به صفر مطلق (۲۷۳- درجه سانتی‌گراد) میل کند لرزش مولکولها نیز به صفر نزدیک خواهد شد.

کوچکترین قسمت تشکیل دهنده‌ی مواد، مولکولها نیستند بلکه خود مولکولها نیز از بخش‌های ریزی تشکیل یافته و آنها را اتم نام نهادند و خود اتم‌ها از ذرات ریزی تشکیل یافته‌اند و قابل شکستن و خرد کرن می‌باشند. و ذرات تشکیل دهنده‌ی اتم‌ها به نامهای پروتون، نوترون و الکترون خلاصه می‌شوند. دانشمندان به دنبال تحقیقات و مطالعات زیاد دریافتند که از اتم‌های بعضی عناصر مانند رادیوم و اورانیوم ذرات و اشعه‌ی نامرئی پرتاب می‌شوند. آنها چنین عناصری را رادیواکتیو نام نهادند. تابش اشعه از این عناصر به علت شکستن هسته‌ی آنها بود. این پدیده در اتمهایی که وزن بیشتری دارند اتفاق می‌افتد و به آنها اتم‌های شکننده می‌گویند. شکستن اتمها و پرتاب ذرات و تابش اشعه از درون آنها نوعی آزادسازی انرژی به شمار می‌رود که به آن شکافت اتمی گویند. روشی برای آزادسازی انرژی اتمی وجود دارد که روش همجوشی خوانده می‌شود. در این روش که میزان انرژی آزاد شده تقریباً هشت برابر روش شکافت اتمی است.. هسته و تریوم (هیدروژن سنگین) که دارای انوترون و اپروتون است با تریتیوم (هیدروژن فوق سنگین) که دارای ۲ نوترون و اپروتون است جوش می‌خورند و در نتیجه‌ی این همجوشی هسته‌ی هلیوم که دارای ۲ نوترون است به وجود آمده و یکی از نوترونها نیز آزاد می‌شود و انرژی اتمی نیز حاصل می‌گرد. ساختمان بمب‌های هیدروژنی که به مراتب قوی‌تر از بمب‌های اتمی به کار رفته در جنگ دوم هستند بر این مکانیزم پایه‌ریزی شده‌اند. بعد از کشف انرژی اتمی و شناخته شدن قرت و کارائی آن، لازم گردید برای استفاده از آن در جهت سازندگی و نه تخریب، این انرژی به صورت کنترل شده آزاد شود و دانشمندان در این راه تلاش‌های زیادی کردند و بالاخره موفق به ساختن راکتور اتمی شدند. راکتور اتمی در واقع به مجموعه سیستمی گفته می‌شود که عمل شکافت هسته‌ای در آن اتفاق می‌افتد کار عمده‌ی راکتور اتمی فقط این نیست که شکافت در آن انجام‌پذیرد بلکه کار مهم دیگری نیز انجام می‌دهد و آن ساختن اتم‌های تازه است که به آن اتم‌های فعال گویند.