فایل ورد کامل تحقیق ادبیات تطبیقی و دستور زبان فارسی و عربی ۴۵ صفحه در word

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

 فایل ورد کامل تحقیق ادبیات تطبیقی و دستور زبان فارسی و عربی ۴۵ صفحه در word دارای ۴۵ صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

لطفا نگران مطالب داخل فایل نباشید، مطالب داخل صفحات بسیار عالی و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

فایل ورد فایل ورد کامل تحقیق ادبیات تطبیقی و دستور زبان فارسی و عربی ۴۵ صفحه در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل ورد می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل تحقیق ادبیات تطبیقی و دستور زبان فارسی و عربی ۴۵ صفحه در word،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن فایل ورد کامل تحقیق ادبیات تطبیقی و دستور زبان فارسی و عربی ۴۵ صفحه در word :

بخشی از فهرست مطالب فایل ورد کامل تحقیق ادبیات تطبیقی و دستور زبان فارسی و عربی ۴۵ صفحه در word

۲- ادبیات تطبیقی    
۲-۱ ادبیات تطبیقی    
۲-۲ تسمیهی ادبیات تطبیقی    
۲-۳ تاریخچه‌ی ادبیات تطبیقی    
۲-۴ مکاتب ادبیات تطبیقی    
۲-۴-۱ مکتب فرانسه    
۲-۴-۲ مکتب آمریکا    
۲-۵  حیطه‌ی کارکرد ادبیات تطبیقی    
۲-۶ فواید و کاربرد ادبیات تطبیقی    
۲-۷ ادبیات تطبیقی در ایران    
۲-۸ ادبیات ترجمه    
۳- دستور زبان فارسی و عربی    
۳-۱ زبان و دستور زبان عربی    
۳-۲ زبان و دستور زبان فارسی    
۳-۳  سیر تحول زبان شناسی نوین    
۳-۴ اقسام کلمه ازنظر دستورنویسان قدیم وجدید    
۳-۵ انواع نقش در دستور سنتی و جدید    
منابع    

بخشی از منابع و مراجع فایل ورد کامل تحقیق ادبیات تطبیقی و دستور زبان فارسی و عربی ۴۵ صفحه در word

 قرآن کریم

هلال، محمد غنیمی (۱۹۶۲م) الادب المقارن، قاهره، دارنهضه . جلد سوم

آیت­ الله زاده­ی شیرازی، مرتضی (۱۳۶۲) ادبیات تطبیقی، نشریه میان رشته ای مقالات و بررسی ها، دفتر ۳۸ -۳۹

انوشه، حسن (۱۳۷۶) فرهنگ نامه­ی ادب فارسی، دانش­ نامه­ی ادب فارسی(۲) تهران، سازمان چاپ و انتشارات

دهخدا،علی اکبر(۱۳۷۷) مقدمه لغت­نامه دهخدا، زیر نظر محمد معین و سید جعفر شهیدی، تهران: موسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران

ابن ندیم (۱۳۶۶)الفهرست، ترجمه­ی محمد رضا تجدد، تهران: امیرکبیر، چاپ سوم

بهنام، جمشید (۱۳۳۲)ادبیات تطبیقی تهران:­نشر بیتا

ابن هشام، جمال الدین بن بوسف(۱۳۶۷)مغنی اللبیب عن کتب الاعاریب، تهران :چاپ سنگی بهمن

روبینز، آر. اج(۱۳۷۰) تاریخ مختصر زبان شناسی، ترجمه علی محمد حق شناس، تهران: نشرمرکز

ساجدی، طهمورث (۱۳۸۷) از ادبیات تطبیقی تا نقد ادبی ؛ تهران : امیرکبیر

ابوالقاسمی، محسن(۱۳۸۷) دستورتاریخی زبان فارسی، تهران:سمت، چ۷

اچیسون، جین (۱۳۷۱) مبانی زبان شناسی، ترجمه محمد فائض، تهران:نگاه، چاپ اول

لرستانی، زوران (۱۳۷۶). ­«ترجمه از فارسی به فرانسوی». نامه­ی فارسی. ­فصل­نامه­ی شورای گسترش زبان و ادبیات فارسی. سال­۲، شماره­ی۴

احمدی گیوی، حسن و انوری، حسن (۱۳۸۹) دستور زبان فارسی ۲، تهران: موسس فرهنگی فاطمی، چاپ

خضری، حیدر(۱۳۹۰)پژوهش‌های تطبیقی بین فارسی وعربی، فصل نامه‌ی نقدو ادبیات تطبیقی، دانشگاه رازی کرمانشاه، سال اول، ش ۲، صص۱-۳۹

۲- ادبیات تطبیقی

۲-۱ ادبیات تطبیقی

اگر چه « در مورد ادبیات تطبیقی هرگز تعریفی مشخص و متفق علیه وجود نداشته و نیز برخی معتقدند که برای تحقیقات تطبیقی در بسته وجود ندارد ،» (شورل، ۱۸۵:۱۳۸۶) اما شماری از محققان این رشته در خصوص آن تعاریفی را ارائه کرده‌اند. از جمله

شورل ادبیات تطبیقی را «مطالعه و بررسی مقایسه­ای آثاری که برخاسته از زمینه­های فرهنگی متفاوتند»می­داند. (همان:۲۵)

«ادبیات تطبیقی فن روشمندی است که به بحث در باب تشابهات ، تاثیرات و نزدیک کردن آثار ادبی به یکدیگر یا به اشکال مختلف تعبیر انسانی در زمان و مکان‌های مختلف می‌پردازد مشروط بدان که به زبان‌ها با فرهنگ­های مختلف و یا حتی یک فرهنگ منسوب باشند . فایده این نوع پژوهش ادبی، وصف، فهم و درک هرچه بهتر آثار ادبی است; ادبیات تطبیقی توصیف تحلیلی، مقایسه روشمند و تفسیر مرکب پدیده‌های ادبی بین زبان‌ها یا فرهنگ‌ها از طریق تاریخ ، نقد و فلسفه است تا بدین وسیله درک نیکویی از ادبیات انجام شود . » (برونیل و بیشوا و روسو، ۱۹۹۶: ۱۷۲-۱۷۳)

«ادبیات تطبیقی شیوه‌ای است برای فراتر گفتن و خروج از موانعی به نام مرزهای ملی با هدف شناخت گرایش‌ها و تحولات موجود در فرهنگ ملت‌های مختلف و نیز درک رابطه ادبیات با دیگر عرصه‌های فعالیت بشری. به اختصار می‌توان گفت ادبیات تطبیقی مطالعه یک پدیده ادبی از دیدگاه بیش از یک ادبیات است و یا مطالعه یک پدیده ادبی در مقایسه با دانش‌ها و علوم مختلف و مرتبط است». (حسان، ۱۶:۱۹۸۳)

در تعریفی دیگر چنین آمده است: «ادبیات تطبیقی بررسی روابط تاریخی ادبیات ملی با ادبیات دیگر زبان هاست; و بیانگر انتقال پدیده‌های ادبی از یک ملت به ادبیات دیگر ملت هاست. جا­به­جایی و انتقال، گاهی در حوزه­ی واژه‌ها و موضوعات است و زمانی در تصاویر و قالب‌های مختلف بیانی همچون قصیده، قطعه، رباعی، مثنوی، قصه، نمایش نامه، مقاله و;خودنمایی می‌کند.» (ندا، ۱۳۸۳: ۲۵-۲۶)

«ادبیات تطبیقی دلالت و مفهوم تاریخی دارد و موضوع تحقیق در این علم عبارت است از: پژوهش در موارد تلاقی ادبیات در زبان‌های مختلف ، یافتن پیوند‌های پیچیده ومتعدد ادب در گذشته و حال و به طور کلی ارائه‌ی نقشی که پیوند‌های تاریخی تأثیر و تأثر داشته باشد چه از جنبه‌های اصول فنی در انواع و مکاتب ادبی و چه از دیدگاه جریان‌های فکری .» (آیت الله زاده‌ی شیرازی، ۱۳۶۲: ۸۷)

در دانشنامه­ی ادب فارسی این چنین آمده است: «ادبیات تطبیقی از شاخه­های نقد ادبی{است} که به سنجش آثار، عناصر، انواع سبک­ها ، دوره­ها ، جنبش­ها و چهره­های ادبی­ و به طور کلی مقایسه­ی ادبیات در مفهوم کلی آن در دو یا چند فرهنگ و زبان مختلف می­پردازد . » (انوشه ، ۱۳۷۶: ۴۴)

از اجماع آراء زکر شده چنین استنباط می­شود که ادبیات تطبیقی دانشی­است که به بررسی انتقال وجوه اشتراک و افتراق پدیده‌های ادبی از یک ملت به ادبیات دیگر ملت­ها می­پردازد. درشرایطی که ؛ الف) بهتر است از لحاظ زمینه­های فرهنگی متفاوت باشند. ب) در زمان و مکان‌های مختلف به وجود آمده باشند. بافرض این شرایط گردآوری و مقابله بین کتاب‌ها و نمونه‌ها و حتی صفحه‌های شبیه به هم برای آگاهی یافتن از همگنی‌ها و برابری‌ها و اختلافات کار تطبیقی محسوب می­شود

۲-۲ تسمیه­ ی ادبیات تطبیقی

ادبیات تطبیقی که در عربی به آن «الادب المقارن» گفته می‌شود و ترجمه شده از اصطلاح فرانسوی Comprative Literature است، «به اعتقاد تمام تطبیق گران جهان نارسا و مبهم است. اما به سبب کوتاهی و اختصار توانسته است خود را بر سایر اصطلاحات پیشنهادی غالب کند . » (هلال، ۱۶:۱۹۶۲) چرا که علاوه بر عنوان فوق الذکر برای این اصطلاح ، از عناوینی چون : « تاریخ ادبیات تطبیقی، تاریخ ادبی تطبیقی، تاریخ تطبیقی­ادبیات ، تاریخ­ روابط ادبی ، علم تطبیقی ادبیات ، ادبیات سنجشی، ادبیات مقایسه ای ، ادبیات همگانی – تطبیقی و ادبیات تطبیقی – همگانی» (منوچهریان، ۲۱۲:۱۳۹۰) نیز استفاده شده است. «دانش ادبیات تطبیقی برای درک تاریخ ادبیات ونقد ادبی جدید امری اساسی است زیرا ادبیات تطبیقی به کشف ریشه‌ی جریان‌های فکری و فنی در ادبیات ملی می‌پردازد . ادبیات ملی ضرورتاً در روند تکاملی خود با ادبیات جهانی تلاقی می‌کند و با تعاون یکدیگر در راهبری و تکامل اندیشه‌های انسانی و ملی تلاش می‌کنند.»(آیت الله زاده‌ی شیرازی ، ۱۳۶۲ :۸۹)

با توجه به وجه وصفی «تطبیقی» ممکن است چنین پنداشته شود که قلمرو ادبیات تطبیقی محدود به مقایسه آثار ادبی دو نویسنده و یا دو شاعر و;است حال آن که تطبیق تنها وسیله‌ای جهت رسیدن به اهداف این مکتب است. « لذا مجرد تشابه و یا تقارب میان متن ادبی و یا هر موضوعی که در ارتباط با ادبیات است بدون توجه به پیوندهای زایندگی و اثرگیری و اثرپذیری نباید موجب شود که اثری را در موضوع ادبیات تطبیقی بگنجانیم.» ( آیت الله زاده‌ی شیرازی ، ۱۳۶۲ :۹۳) این دانش شامل آن گونه مقایسه‌های ادبی است که دارای رابطه‌ی تاریخی و فراملی باشد . پس « هر گونه مقایسه‌ی ادبی که در چهار چوب ادبیات بومی و میان ادیبان هم نژاد و هم زبان بر پا شود از حیطه‌ی مباحث ادبیات تطبیقی خروج موضوعی دارد. خواه میان متون مقایسه شده رابطه‌ی تاریخی باشد و یا نباشد.» (همان:۹۴)

ادبیات همگانی که نخستین بار توسط «بتز» در سال ۱۸۹۶ مطرح گردید و سپس از طرف وان تیگم(ph. van. tieghem) و در تقابل با ادبیات تطبیقی ارائه شد اصطلاحی است که بعدها در کنار ادبیات تطبیقی قرار گرفت تا بهتر بتواند به شرح این رشته نوظهور و در حال تحول بپردازد. چرا که ادبیات همگانی « به مطالعه جنبش‌ها و شیوه‌های ادبی فراتر از مرزهای ادبی می‌پردازد در حالی که ادبیات تطبیقی روابط متقابل دو یا سه قوم مختلف را مورد بررسی قرار می‌دهد.» (ساجدی، ۶۷:۱۳۸۷) بنابراین هر یک از عناوین مطرح شده شاخه­ای از وسعت علم ادبیات تطبیقی را بیان می­کند که برای رسیدن به تعریف و شناختی درست از آن باید مجموعه­ی عنوان‌ها را در نظر گرفت

۲-۳ تاریخچه‌ی ادبیات تطبیقی

این نحله­ نوین علمی است فرانسوی که از نیمه دوم قرن نوزدهم در فرانسه با سخنرانی‌ها و نوشته‌های پژوهش گران فرانسوی هم­چون آبل– فرانسواویلمن(Abel-Francois Villemain)و ژان-ژاک آمپر(jean-jacques Ampere) معرفی گردید. اگر چه دیر زمانی نیست که ادبیات تطبیقی به صورت علمی، هویتی مستقل یافته است ، اما «این دانش از دیرباز وجود داشته است و بر اثر همین افکار بود که گوته از ادبیات جهانی سخن به میان آورد. گوته می‌گفت: «هر ادبیاتی محتاج توجه به ملل دیگر است و چون این احتیاج توجه به ادبیات ملل دیگر در دوره رمانتیسم بسیار حساس شد بنابراین بی دلیل نیست که زمان شروع تحقیقات در ادبیات تطبیقی را نیز همین دوره بدانیم. » (بهنام، ۱۳۳۲: ۲)

اما ادبیات تطبیقی در آغاز به دو مکتب بزرگ و اولیه یعنی فرانسوی و آمریکایی تقسیم می‌شد که هم اکنون سایر گرایش‌های موجود در جهان (آلمانی، روسی و 😉 متاثر از این دو مکتب می‌باشند. ادبیات تطبیقی ـ پس از طی سال‌های طفولیت خود در قرن نوزدهم ـ با پذیرش تحولات گوناگون   « به واسطه کتاب علمی و جامع پل وان تیگم در مکتب ادبی تطبیقی فرانسه ـ که توسط فرنان بالونسپژر، پل هازار، ژان ماری کاره و ماریوس فرانسواگویارد پایه گذاری شده بود  ـ  به جهان معرفی شد. از جمله مزایای کتاب فوق آن است که که برای نخستین بار در ادبیات تطبیقی فرانسه تعریفی ارائه می‌کند که بر بین رشته­ای بودن ادبیات تطبیقی تاکید می‌ورزد و می‌کوشد تا گرایش‌های مختلف ادبیات تطبیقی را با یکدیگر جمع کند.» (صالح بیگ و نظری منظم، ۱۶:۱۳۸۷)

۲-۴ مکاتب ادبیات تطبیقی

۲-۴-۱ مکتب فرانسه

نظریه پردازان فرانسوی وجود رابطه تاریخی بین آثار را اصل اولیه فعالیت‌های پژوهشی خود می‌دانند و در واقع این مکتب متاثر از مکتب پوزیتیویسم (اثبات گرایی)  قرن ۱۹ اروپاست. مثلاً گویارد در این باره می‌گوید: « ادبیات تطبیقی به اعتقاد ما شاخه‌ای از تاریخ ادبیات محسوب می‌شود. یعنی رشته‌ای است که در سیر تاریخ ادبیات‌ها اختصاص دارد به مطالعه و بررسی روابط روحی میان ملت ها؛ روابطی از آن نوع که عملاً میان آثار کسانی چون «بایرون» و «پوشکین» میان «گوته» و «کارلایل» و «والتراسکات»و «وینی» وجود دارد . به همین ترتیب وظیفه­ی آن بررسی روابطی است که میان آثار ادبی جهان به طور عام ، الهام‌های ادبی ، منش و کیفیت نویسندگان مختلف از ادبیات‌های بیگانه یافت می‌شود. حقیقت این است که این رشته­ی مطالعاتی ، اصولا به متون ادبی در ارزش‌های ملی­شان نمی‌پردازد بلکه به خصوص ناظر است بر تغییر و تبدیل‌هایی که هر ملت یا هر نویسنده­ی معین در آثار ادبی که از دیگران وام گرفته به عمل می‌آورد.» (گویارد ، ۱۲:۱۳۷۴)

به عبارت دیگر این مکتب در فرانسه «به نقد و تحلیل اثر ادبی نمی‌پردازد بلکه تنها خود را در مسائل بیرونی اثر که به اثرپذیری و اثرگذاری و بررسی منابع و شهرت و انتشار مربوط است ، محصور می‌کند.» (ولک و وارن، ۴۳:۱۳۷۳)به طور کلی می­توان گفت: مکتب ادبیات تطبیقی فرانسه به محتوای یک اثر توجهی ندارد و بیشتر در پی بررسی واکنش­های دیگران در قبال مواجه شدن با آن اثر است