فایل ورد کامل تحقیق اسباب نزول، شأن نزول و زمان نزول و نقش آن در تفسیر ۹۳ صفحه در word

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

 فایل ورد کامل تحقیق اسباب نزول، شأن نزول و زمان نزول و نقش آن در تفسیر ۹۳ صفحه در word دارای ۹۳ صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

لطفا نگران مطالب داخل فایل نباشید، مطالب داخل صفحات بسیار عالی و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

فایل ورد فایل ورد کامل تحقیق اسباب نزول، شأن نزول و زمان نزول و نقش آن در تفسیر ۹۳ صفحه در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل ورد می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل تحقیق اسباب نزول، شأن نزول و زمان نزول و نقش آن در تفسیر ۹۳ صفحه در word،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن فایل ورد کامل تحقیق اسباب نزول، شأن نزول و زمان نزول و نقش آن در تفسیر ۹۳ صفحه در word :

بخشی از فهرست مطالب فایل ورد کامل تحقیق اسباب نزول، شأن نزول و زمان نزول و نقش آن در تفسیر ۹۳ صفحه در word

فصل اول:مفهوم شناسی    
۱ ـ ۱ . معنا شناسی    
۱ـ ۱ ۱ مفهوم شناسی«زمان نزول»    
۱ ـ ۱ ۱ـ ۱ معنای لغوی «زمان»    
۱ ـ ۱ ۱ـ ۲ تعریف اصطلاحی «زمان نزول»    
۱ـ ۱ ۲ مفهوم شناسی«مکان نزول»    
۱ـ ۱ ۲ ـ ۱ معنای لغوی «مکان»    
۱ـ ۱ ۲ـ ۲ تعریف اصطلاحی «مکان نزول»    
۱ـ ۱ ۳ مفهوم شناسی«نزول قرآن»    
۱ـ ۱ ۳ـ ۱ معنای لغوی «نزول»    
۱ـ ۱ ۳ـ ۲ تعریف اصطلاحی «نزول قرآن»    
۱ـ ۱ ۴ مفهوم شناسی« تفسیر»    
۱ـ ۱ ۴ ـ ۱ معنای لغوی «تفسیر»    
۱ـ ۱ـ ۴ ـ ۲ تعریف اصطلاحی «تفسیر»    
۱ـ ۱ ۵ مفهوم شناسی«قرآن »    
۱ ـ ۱ـ ۵ ـ ۱ معنای لغوی «قرآن»    
۱ ـ ۱ ـ ۵ ـ ۲ تعریف اصطلاحی «قرآن»    
فصل دوم:    
فهم معنا با توجه به فضای نزول    
مقدمه    
۲ـ ۱ اسباب نزول    
۲ـ۱ـ ۱ معنای لغوی « اسباب»    
۲ ـ ۱ـ ۲ تعریف اصطلاحی« اسباب نزول»    
۲ـ ۱ـ ۳ تأثیر شناخت سبب نزول بر تفسیر قرآن    
۲ شناخت مصادیق آیات    
۳ دفع توهم حصر    
۴ شناخت حکمت تشریع بعضی احکام    
۵ شناخت محدوده شمول حکم    
۲ـ ۱ ـ ۴ ضرورت شناخت روایات اسباب نزول    
۲ـ ۱ـ ۵ معیار شناخت روایات صحیح اسباب نزول    
۲ ـ ۲ . شأن نزول و نقش آن در تفسیر    
۲ ـ ۲ ـ ۱ . معنای لغوی « شأن »    
۲ ـ ۲ ـ ۲ .  تعریف اصطلاحی « شأن نزول »    
۲ ـ ۲ ـ ۳ . قرینه بودن شأن نزول در تفسیر    
۲ ـ ۳ .  فرهنگ زمان نزول و نقش آن در تفسیر    
۲ ـ ۳ ـ ۱ . معنای لغوی « فرهنگ »    
۲ ـ ۳ ـ ۲ . تعریف اصطلاحی «فرهنگ »    
۲ـ ۳ ـ ۳ قرینه بودن فرهنگ زمان نزول در تفسیر    
فصل سوم:    
زمان و مکان نزول    
مقدمه    
۳ ـ ۱ . زمان و مکان نزول    
۳ ـ ۱ ـ ۱ معنای لغوی «مکی و مدنی»    
۳ ـ ۱ ـ ۲ تعریف اصطلاحی « مکی و مدنی»    
۳ـ ۱ ـ ۳ . معیار های تقسیم آیات مکی و مدنی    
۳ ـ ۱ ـ ۴ چگونگی تعیین مکی و مدنی آیات و سوره ها    
نتیجه گیری    
فهرست منابع    

بخشی از منابع و مراجع فایل ورد کامل تحقیق اسباب نزول، شأن نزول و زمان نزول و نقش آن در تفسیر ۹۳ صفحه در word

قرآن کریم

. ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج ۱ و ۵ و ۹ و ۱۰ و ۱۲ و ۱۳، بیروت: دارصادر، ۱۴۱۴ ق

الحسینی الزبیدی، سید محمد مرتضی، تاج العروس من جواهر القاموس، ج۱و ۱۳، کویت، لجنه التراث العربی، ۱۳۸۵ق

مصطفوى، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم‏، ج۱۱و ۱۲، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب،۱۳۶۰ ش‏

. مظفر، محمد رضا، منطق، ج۲، علی شیروانی، چ ۵، قم: دارالعلم، ۱۳۷۵ش

. معارف، مجید، مباحثی در تاریخ و علوم قرآنی، تهران: نبأ، ۱۳۸۳ش

. معرفت، محمد هادی، تاریخ قرآن، قم: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها، ۱۳۷۵ ش

. ______________، علوم قرآنی، چ ۲، قم: التمهید، ۱۳۸۰ ش

. ______________، التمهید فی علوم القرآن، ج۱، چ۲، قم: مؤسسه نشر اسلامی، ۱۴۱۵ق

.  ______________، تفسیر و مفسران ، ج۱و ۲، قم: التمهید، ۱۳۷۹ ش

. ______________، نقد شبهات پیرامون قرآن کریم، حکیم باشی و حسن رستمی، علی اکبر و;.، قم: التمهید، ۱۳۸۵ ش

. معین، محمد، فرهنگ فارسی (معین)، ج۲ و۴، تهران: دبیر، ۱۳۸۲ش

دهخدا، علی اکبر، لغت نامه دهخدا، ج۳۳ و۳۷ و۴۵، تهران: دانشگاه تهران، ۱۳۴۱ش

فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۳ و ۴ و ۵ و ۷ و ۸، قم: هجرت، ۱۴۱۰ ق

. فیومی، احمد بن محمد، مصباح المنیر، ج ۲، بی جا، بی تا

المقدسى، مطهر بن طاهر، البدء و التاریخ‏، ج۱ و ۲، محمد رضا شفیعى کدکنى، تهران: آگه،۱۳۷۴ش

. الفیروزآبادی، مجد الدین محمد بن یعقوب، القاموس المحیط، ج۲ و ۴، بیروت: دار الجیل، بی تا

فصل اول:مفهوم شناسی

 ۱ ـ ۱ . معنا شناسی

۱ـ ۱ ۱ مفهوم شناسی«زمان نزول»

۱ ـ ۱ ۱ـ ۱ معنای لغوی «زمان»

«زمان[۱]» از ماده «زمن»، «از لغات مشترک میان عرب و عجم است[۲]» و به «اسمی که برای وقت، چه کم باشد و چه زیاد[۳]»، «عصر[۴]» و «چیزی که دائم در حرکت[۵]»، «وقت، هنگام، دور و عهد[۶]»، «زمانه، روزگار، دهر[۷]» و; معنا شده است

برای مشخص شدن معنای «زمان» به تفاوت معنایی «زمان» با دیگر واژه ها می پردازیم: «زمان» و«أمد»: «زمان» هم برای مبدأ و هم غایت و نهایت استعمال می شود یعنی برای زمان های گذشته و حال و آینده به کار می رود ولی «أمد» فقط به اعتبار هدف و غایت استعمال مى‏شود و تنها برای زمان آینده است[۸]

«زمان» و «ابد»: «ابد» زمانی است پیوسته برخلاف «زمان» که پیوسته نیست[۹]

«زمان» و«دهر»: «زمان» هم به مدت بسیار اطلاق مى‏شود و هم به مدت اندک اما از مدت طولانى به «دهر» تعبیر می شود[۱۰]

۱ ـ ۱ ۱ـ ۲ تعریف اصطلاحی «زمان نزول»

در این تحقیق «زمان نزول» عبارت است از: اوقاتی که فرازهایی از آیات قرآن کریم بر حضرت محمد(ص) پیامبر اسلام وحی شده است

۱ـ ۱ ۲ مفهوم شناسی«مکان نزول»

۱ـ ۱ ۲ ـ ۱ معنای لغوی «مکان»

«مکان[۱۱]» اسم ظرف است و به «جای، محل، جایگاه[۱۲]، موضع بودن چیزی، قرارگاه هر چیز از زمین و جای شیء[۱۳]» معنا شده است. این واژه به نظر بعضی از اهل لغت مشتق از «کون»؛ «بودن و هستی» است که در اثر کثرت استعمال به معنی مطلق «جا» به کار می‌رود[۱۴] و بعضی دیگر معتقدند از ماده «مکن» به معنای «جایی که چیزی را در بر

می‌گیرد[۱۵]» است

کلمه «مکان» صرف نظر از ریشه آن ۳۲ مرتبه به معانی «جای، جایگاه، جایگزین و وضع و موقع» در قرآن کریم به کار رفته است

۱ـ ۱ ۲ـ ۲ تعریف اصطلاحی «مکان نزول»

در این نوشته منظور از «مکان نزول» عبارت است از: هر جا و هر شهری است که پیامبر(ص) به آنجا قدم گذارده اند و آیاتی از قرآن کریم بر آن حضرت نازل شده است

۱ـ ۱ ۳ مفهوم شناسی«نزول قرآن»

۱ـ ۱ ۳ـ ۱ معنای لغوی «نزول»

واژه «نزول» از «نزل» به معنای «فرود آمدن یا فرو افتادن[۱۶]؛ از بالا به پایین است[۱۷]» مانند «فرود آمدن باران از آسمان یا فلانی از اسبش فرود آمد[۱۸]» و نیز به معنای «جاگیر شدن و در جایی اقامت افکندن» است[۱۹]

برخی اهل لغت «نزول» را به معنای «هبوط» آورده اند[۲۰]. اما کسانی بین این دو فرق گذاشته

و گفته اند: «هبوط» به معنای فرود آمدن قهری است مانند فرود آمدن سنگ[۲۱] و در کاربرد آن در مورد انسان دلالت بر تحقیر و نقص دارد[۲۲] برخلاف «نزول»؛ این لفظ در مواردی چون ملائکه[۲۳] و باران[۲۴] به کار رفته و اشاره به عظمت و شرافت دارد[۲۵]. در«هبوط» به مقصد فرود، جایی که غیر از مبدأ است توجه شده اما در «نزول»، مبدأ؛ جای اولی که چیزی می‌خواهد از آن جدا شود مورد نظر بوده و به استقرار یافتن در جای دوم توجه ای نمی‌شود.[۲۶]

کلمه «نزول» با مشتقاتش در مجموع ۲۹۳مرتبه در قرآن کریم آمده است

۱ـ ۱ ۳ـ ۲ تعریف اصطلاحی «نزول قرآن»

بدون تردید در زمینه نزول قرآن هیچ یک از معانی لغوی که دلالت بر نزول مادی و مکانی دارد نمی تواند مورد نظر باشد. زیرا قرآن کریم که مرتبه ای از علم خداوند متعال است، جسم نیست تا در مکانی قرار گیرد و یا از بالا به پایین فرو فرستاده شود. بنابراین با وجود اختلاف نظر در میان دانشمندان علوم قرآنی[۲۷]، باید واژه «نزول» را در مورد قرآن به معنای مجازی به کار برد. منظور از «نزول قرآن کریم» ظهور وحی در پیامبر اکرم(ص) است؛ نزول معنوی و روحانی که تنها ایشان حقیقت آن را دانسته و درک می کردند[۲۸]. بدین معنا که قرآن حقیقتی والا است که منشأ اصلی آن علم ذاتی خداوند است و از آنجا که دور از دسترس فهم متعارف انسانها است خدای رحمان و رحیم جهت تمام کردن عنایت و رحمت خویش آن حقیقت را به مرتبه ظهور فعلی و در قالب الفاظ متجلی ساخته و به پیامبر خویش وحی نموده است[۲۹]. و به اعتبار بلندی مقام خدای تعالی و پستی مقام عبودیت است که آمدن قرآن از آن مقام به این مقام «نزول» نام گرفته است[۳۰]

بنابر نظر عده ای از دانشمندان، نزول قرآن کریم دو بار بوده است

الف ـ نزول اجمالی: معارف الهی واقع در قرآن یک باره بر قلب پیامبر فرود آمده است تا روح آن حضرت سرشار از نور معرفت قرآنی گردد

ب ـ نزول تفصیلی: در دوران رسالت، قرآن با الفاظ معین و آیات پیاپی، تدریجی بر پیامبر(ص) فرود آمده است که گاهی با حوادث و وقایعی مرتبط بوده است

آنها، آیه شریفه هود/۱ را شاهد بر اندیشه تعدد نزول قرآن گرفته اند[۳۱]

«; کِتَابٌ أُحْکِمَتْ ءَایَاتُهُ ثمُ‏َّ فُصِّلَتْ مِن لَّدُنْ حَکِیمٍ خَبِیر»

«;[این‏] کتابى است که آیتهاى آن از نزد دانایى با حکمت و آگاه استوار و پایدار گشته- که به کتابى دیگر منسوخ نشود- و آنگاه به تفصیل بیان شده است»

نزول تدریجی قرآن از یک طرف امداد معنوی مستمر برای پیامبر(ص) بوده است[۳۲] و از طرفی، رسالت اسلام با انواع بحران های سیاسی، فرهنگ ها و پرسش های مختلف از سوی مشرکان رویارو بوده است. موضع گیری های مناسب و تفسیر و تبیین متناسب از سوی پیامبر(ص) نیازمند آن بوده است که نزول قرآن به شکل تدریجی انجام پذیرد[۳۳]. ویژگی نزول تدریجی این کتاب آسمانی، بیانگر قابلیت تعیین زمان نزول هر یک از آیات و سوره های قرآن کریم است. این مطلب را قراین تاریخی و اشاره های موجود در آیات  تأیید می کند.     ‏

۱ـ ۱ ۴ مفهوم شناسی« تفسیر»

۱ـ ۱ ۴ ـ ۱ معنای لغوی «تفسیر»

«تفسیر» مصدر باب تفعیل از ماده «فسر» به معنای «ابانه[۳۴]»، «بیان[۳۵]»، «تفصیل کتاب[۳۶]»،

«کشف[۳۷]و آشکار نمودن امر پوشیده[۳۸]» و «توضیح دادن[۳۹]» است. معنای مشترک میان آنها بیان نمودن و آشکار کردن است. و از آنجا که «فسر» و «تفسیر» هر دو متعدی هستند به

دلیل معنای مبالغه باب تفعیل و مغایرت آن با معنای ثلاث مجرد، تفسیر به معنای به خوبی آشکار کردن است[۴۰]

این واژه یک بار به همین معنا[۴۱] در قرآن کریم به کار رفته است

۱ـ ۱ـ ۴ ـ ۲ تعریف اصطلاحی «تفسیر»

برای «تفسیر» تعریف های متعددی ارائه شده است. به دو نمونه از آنها اشاره می شود

آیه ; خویی: «تفسیر، واضح کردن منظور خداوند از کتاب عزیز است[۴۲]»

این تعریف به صورت کلی هدف اصلی مفسر را که عبارت است از بیان مفاهیم کتاب خدا و آشکار نمودن مراد خداوند است، بیان نموده است. و هیچ اشاره ای به مقدمات لازم برای تفسیر اعم از قواعد ادبیات عرب یا قراینی مانند سبب نزول و; نکرده است. در ضمن مفسر برای دریافت مقصود کتاب خدا ابتدا باید مفاهیم آیات را درک کند در حالیکه تعریف مذکور این مرحله را نیز در نظر نگرفته است

[۱] در انگلیسی «زمان» مطابق است با واژه های« time»: وقت، فرصت، روزگار و; و« date»: زمان، تاریخ و;

Abbas aryanpur kashani and manoochehr aryanpur kashani، the english-persian collegiate dictionary, Vol. I, Twelfth Impression, Tehran: Sepehr, 1992 M, P 2317,

[۲] علی اکبر دهخدا، لغت نامه دهخدا، ج۲۷، تهران: دانشگاه تهران، ۱۳۴۱ش، ص ۴۲۸

[۳] اسماعیل بن حماد ابی نصرالجوهری الفارابی، تاج‏اللغه و صحاح‏العربیه المسمی الصحاح، ج۵، بیروت: دارالفکر،۱۴۱۸ق، ص ۲۱۳۱

[۴] محمد بن مکرم‏ابن منظور، لسان العرب، ج ۱۳، بیروت: دارصادر، ۱۴۱۴ق، ص ۱۹۹

[۵] مجد الدین محمد بن یعقوب الفیروز آبادی، القاموس المحیط، ج ۴، بیروت: دار الجیل، بی تا، ص ۲۳۳

[۶] محمد معین، فرهنگ فارسی(معین)، ج۲، تهران: دبیر، ۱۳۸۲ش ، ص ۱۲۲۸

[۷] علی اکبر دهخدا، پیشین، ج۲۷، ص ۴۳۰

[۸] حسین بن محمد راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، بیروت: دارالعلم،۱۴۱۲ق، ص ۸۸

[۹] همان، ص ۵۹

[۱۰] حسین بن محمد راغب اصفهانی، پیشین، ص ۳۱۹

[۱۱] در انگلیسی «مکان» مطابق است با «place»: « فضا، جا، مکان، ناحیه، نقطه، محل و; . «location» : موقعیت، تعیین محل و;»

Thatl.Vol. II، P1638,Vol.I، P

[۱۲] محمد معین، پیشین، ج۴، ص ۳۰۷۷

[۱۳] فضل بن حسن طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۷، چ۳، تهران: نا صر خسرو، ۱۳۷۲ش، ص ۱۲۶

[۱۴] ر. ک: علی اکبر دهخدا، پیشین، ج۴۵، ص ۹۷۵؛ خلیل بن احمد فراهیدی، العین، ج۵، قم: هجرت،۱۴۱۰ق، ص ۳۸۷

[۱۵] مجد الدین محمد بن یعقوب الفیروز آبادی، پیشین، ج ۴، ص ۲۷۴؛ حسین بن محمد راغب اصفهانی، پیشین، ص ۷۷۲ و ۷۷۳

[۱۶] مجد الدین محمد بن یعقوب الفیروز آبادی، پیشین، ج۴، ص ۵۷

[۱۷] احمد بن محمد فیومى، مصباح المنیر، ج۲، بی جا، بی تا، ص ۶۰۰

[۱۸] حسن مصطفوى، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم‏، ج۱۲، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب،۱۳۶۰ ش‏، ص ۸۷

[۱۹] خلیل بن احمد فراهیدی، پیشین، ج۷، ص ۳۶۷

[۲۰] ر. ک: ابی الحسین احمد بن فارس بن زکریا الرازی، معجم مقاییس اللغه، ج۲، بیروت: دار الکتب العلمیه،۱۴۲۰ق، ص ۵۵۴

[۲۱] بقره/

[۲۲] بقره/

[۲۳] شعراء/

[۲۴] نمل/

[۲۵] ر. ک: حسین بن محمد راغب اصفهانی، پیشین، ص ۸۳۲

[۲۶] ر. ک: حسن مصطفوى، پیشین، ج۱۱، ص ۲۳۵

[۲۷] ر. ک: بدرالدین محمد بن عبد ا;زرکشی، البرهان فی علوم القرآن، ج۱، چ۲، بیروت: دارالمعرفه، ۱۴۱۵ق، ص ۲۲۹؛ جلال الدین سیوطی، الاتقان فی علوم القرأن، ج۱، منشورات رضی و;، ص ۱۲۴ و ۱۲۵

[۲۸] ر. ک: محمود رامیار، تاریخ قرآن، تهران: امیر کبیر، ۱۳۶۹ش، ص ۱۸۱

[۲۹] ر. ک: محمد باقر سعیدی روشن، علوم قرآن، قم: مؤسسه آموزش و پرورش امام خمینی(ره)، ۱۳۷۷ش، ص ۱۳۵

[۳۰] ر. ک: سید محمد حسین طباطبائی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۳، سید محمد باقر موسوى همدانى، چ۵، قم: دفترانتشارات اسلامى جامعه‏ى مدرسین حوزه علمیه، بی تا، ص

[۳۱] ر. ک: سید محمد حسین طباطبائی ، پیشین، ج۲، ص ۲۰و ۲۱؛ سید محمد باقر حکیم، علوم قرآنی، ج۱، محمد علی لسانی فشارکی، تهران: تبیان، ۱۳۷۸ش، ص ۲۵ و۲۶

[۳۲] فرقان/

[۳۳] فرقان/

[۳۴]مجد الدین محمد بن یعقوب الفیروز آبادی، پیشین، ج۲، ص ۱۱۴

[۳۵] ابی الحسین احمد بن فارس بن زکریا الرازی، پیشین، ج۲، ص ۳۵۵

[۳۶] خلیل بن احمد فراهیدی، پیشین، ج۷، ص ۲۴۷

[۳۷] سید محمد مرتضی الحسینی الزبیدی، تاج العروس من جواهر القاموس، ج۱۳، کویت، لجنه التراث العربی، ۱۳۸۵ق، ص ۳۲۳

[۳۸] محمد بن مکرم‏ابن منظور، پیشین، ج ۵، ص ۵۵

[۳۹] احمد بن محمد فیومی، پیشین، ج۲، ص ۴۷۳

[۴۰] علی اکبر بابائی و دیگران، روش شناسی تفسیر قرآن، چ۲، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه و; ، ۱۳۸۵ش، ص۶

[۴۱] فرقان/

[۴۲] سید ابوالقاسم الموسوی الخوئی، البیان فی تفسیر القرآن، چ۸، بی جا: انوار المهدی، ۱۴۰۱ق، ص ۳۹۷