فایل ورد کامل تحقیق مفهوم دین، اختیار و اکراه وکاربرد قرآنی آن و پیامدهای آیه ی «لااکراه فی الدین» ۵۱ صفحه در word

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

 فایل ورد کامل تحقیق مفهوم دین، اختیار و اکراه وکاربرد قرآنی آن و پیامدهای آیه ی «لااکراه فی الدین» ۵۱ صفحه در word دارای ۵۱ صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

لطفا نگران مطالب داخل فایل نباشید، مطالب داخل صفحات بسیار عالی و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

فایل ورد فایل ورد کامل تحقیق مفهوم دین، اختیار و اکراه وکاربرد قرآنی آن و پیامدهای آیه ی «لااکراه فی الدین» ۵۱ صفحه در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل ورد می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل تحقیق مفهوم دین، اختیار و اکراه وکاربرد قرآنی آن و پیامدهای آیه ی «لااکراه فی الدین» ۵۱ صفحه در word،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن فایل ورد کامل تحقیق مفهوم دین، اختیار و اکراه وکاربرد قرآنی آن و پیامدهای آیه ی «لااکراه فی الدین» ۵۱ صفحه در word :

بخشی از فهرست مطالب فایل ورد کامل تحقیق مفهوم دین، اختیار و اکراه وکاربرد قرآنی آن و پیامدهای آیه ی «لااکراه فی الدین» ۵۱ صفحه در word

فصل اول    
۲-۱ مفهوم دین وکاربرد قرآنی آن    
۲-۱-۱ مفهوم دین در لغت و اصطلاح    
۲-۱-۲ موارد کاربرد دین در قرآن    
۲-۱-۳- موارد و کاربرد دین در روایات    
۲-۲ مفهوم اکراه وکاربرد قرآنی و روایی آن:    
۲-۲-۱ مفهوم اکراه در لغت واصطلاح    
۲-۲-۲ موارد کاربرد اکراه در قرآن    
۲-۲-۳ مواردی از کاربرد اکراه در روایات    
۲-۳ مفهوم اختیار و کاربرد قرآنی و روایی آن:    
۲-۳-۱ مفهوم اختیار در لغت و اصطلاح    
۲-۳-۲ کاربرد اختیار در آیات قرآن    
فصل دوم    
۴-۱ دلالت آیه نفی اکراه (لا اکراه فی الدین)    
۴-۱-۱ تحلیل ادبی آیه    
۴-۱-۲ شأن نزول آیه    
۴-۱-۳ تحمیلی نبودن دین و مذهب    
۴-۱-۴ تبیین عقیده نه تحمیل عقیده    
۴-۱-۵ . اسلام، دین آزادی و اختیار    
۴-۱-۶ علت عدم اکراه در دین    
۴-۱-۷ آیات مؤید نفی اکراه دین    
۴-۱- ۸ عدم نسخ آیه لا اکراه فی الدین    
۴-۲ پیامدهای آیه ی «لااکراه فی الدین»    
۴-۲-۱ ارتباط مشیت الهی با اختیار انسان    
۴-۲-۲ دنیا، دارابتلاء و امتحان    
۴-۲-۳ عدم تطابق ایمان با اجبار    
۴-۲-۴ پیشرفت مسلمین در سایه قواعد غیر تحمیلی دین اسلام    
فهرست منابع    

بخشی از منابع و مراجع فایل ورد کامل تحقیق مفهوم دین، اختیار و اکراه وکاربرد قرآنی آن و پیامدهای آیه ی «لااکراه فی الدین» ۵۱ صفحه در word

الف) کتب

قرآن کریم، محمد مهدی فولادوند ، ناشر و

نهج البلاغه

مطهری، مرتضی، پیرامون انقلاب اسلامی، دفتر انتشارات اسلامی، قم، ۱۳۶۱

;.، ;.، فطرت، ج ۳، انتشارات صدرا، قم، چاپ اول، ۱۳۷۰

;.، ;.، حکمتها و اندرزها ، تهران، صدرا، ۱۳۷۷

;.، ;.، جهاد، انتشارات صدرا، ۱۳۷۳

;.، ;.، عدل الهی، انتشارات صدرا، قم، ۱۳۵۷

;.، ;.، مقدمه ای بر جهان بینی اسلامی، ج ۸ و۴، تهران، صدرا، ۱۳۷۳

. ;.، ;.، انسان کامل، انتشارات صدرا، قم، ۱۳۷۶

;.، ;.، یادداشت ها، ج۱، قم، ۱۳۷۹

صابونی، محمد علی، صفوه التفاسیر، ج ۱، نشرتهران، سال۱۳۸۳

ابن منظور، محمد بن مکرم ، لسان العرب، بیروت، دارالتراث العربی، ج ۴

جوادی آملی ، عبدالله، تفسیر موضوعی قرآن در قرآن، قم، نشر اسراء، ۱۳۷۸ش

;.، ;.، شریعت در آئین معرفت، قم، مرکز نشر اسراء ، ۱۳۷۹

;.، ;.، دین شناسی، تحقیق و تنظیم: محمد رضا مصطفی پور، قم، نشر اسراء،

;.، ;.، حق تکلیف در اسلام، قم ، اسرا،

شریف لاهیجی، محمد بن علی، تفسیر شریف لاهیجی، ج ۲، دفتر نشر داد، تهران، چاپ اول، ۱۳۷۳

.مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ج ۱۵، ۱۱، ۷، ۶، ۲، چاپ ۲، ۱۳۷۹

اصفهانی، راغب، مفردات الفاظ قرآن، ترجمه: حسین خداپرست، چاپ و نشر نوید اسلام، ۱۳۸۷

تمیمی، آمُدی، عبدالواحد، غرروالحکم، ناشر: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، تهران، ۱۳۷۸

انصاری، خواجه عبدالله، کشف الاسرار و عده الابرار، ج ۱، به اهتمام علی اصغر حکمت، تهران، امیر کبیر، ۱۳۶۱

مفهوم دین وکاربرد قرآنی آن

 ۲-۱-۱ مفهوم دین در لغت و اصطلاح

واژه‌ی دین در لغت کاربردهای مختلفی دارد. برخی از کاربردهای آن که در فرهنگ های لغت عربی ذکر شده است عبارتند از: ملت و کیش و آیین، جزا و پاداش و مجازات، حساب و بررسی، اطاعت و انقیاد، چیرگی و برتری، تدبیر امور، اعتقاد به قلب و اقرار به زبان و عمل به جوارح، اسم برای تمام آن چه که بدان پرستش خدا کرده شود [۱]

در کتاب المنجد دین چنین معنا شده است

تقوا و پرهیزگاری، سیرت و طریقه، عادت و شان، سلطنت و زمامداری و فرماندهی، قضاوت، معصومیت و طاعت. [۲]

اما به لحاظ اصطلاحی شاید نتوان برای دین تعریفی ارائه داد که همگان بر آن متفق القول باشند، زیرا نگاه های متنوع و متفاوتی به واژه دین شده است

در اصطلاح مذهبی ، دین مجموعه اعتقادات وباورهای فکری وعملی حاصل از آن را گویند

چنانکه علامه طباطبایی می فرماید : « دین عبارت است از یک سلسله معارف علمی که معارف عملی را به دنبال دارد و جامع همه ی آن معارف یک کلمه است و آن عبارت است از اعتقادات.»[۳]

برخی بزرگان، دین را مجموعه ی عقاید و اخلاق و قوانین و مقرراتی دانسته اند که برای اداره ی امور جامعه‌ی انسانی و پرورش انسان ها می باشد.[۴]

در تعریف مشابه و متداول دیگری، دین را برابر با اعتقاد به آفریننده ای برای جهان و انسان و دستورات عملی متناسب با این عقاید دانسته اند.[۵]

بر اساس این تعاریف ، دین مجموعه ای است از اعتقادات و دستورات عملی، اعتقادات آن درباره ی آفریننده ی جهان و امور مربوط به آن مثل ویژگی های آفریننده و دستورالعمل های آن هم لوازم عملی آن اعتقادات است که ممکن است دستورات فقهی، حقوقی، اجتماعی اخلاقی، عرفانی و سیاسی باشد.[۶]

۲-۱-۲ موارد کاربرد دین در قرآن

دین یکی از محوری ترین مباحث در قرآن کریم است و از آن روی که این کتاب اصلی ترین و عمده ترین متن مورد اعتماد دین اسلام است، جایگاه ویژه در آن دارد

واژه ی دین در قرآن کریم در معانی زیر به کار رفته است

مکافات و جزا: « مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ »[۷] «مالک روز جزاست»

تسلیم و انقیاد: «إِنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللَّهِ الإسْلامُ »[۸] «در حقیقت، دین نزد خدا همان اسلام است‏.»

توحید یگانه پرستی: «قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصًا لَهُ دِینِی فَاعبُدُوا ما شئتُم مِن دُونِهِ»[۹]

«بگو: «خدا را مى‏پرستم در حالى که دینم را براى او بى‏آلایش مى‏گردانم. پس هر چه را غیر از او مى‏خواهید، بپرستید»

هر گونه پرستش (خواه پرستش خدای یکتا یا پرستش غیر خدا ):«لَکُمْ دِینُکُمْ وَلِیَ دِینِ» [۱۰]

«دین شما براى خودتان، و دینِ من براى خودم‏»

هر گونه قانون و دستورالعمل زندگی: « مَا کَانَ لِیَأْخُذَ أَخَاهُ فِی دِینِ الْمَلِکِ» [۱۱]

«او در آیین پادشاه نمى‏توانست برادرش را بازداشت کند»

احکام و قوانین اسلامی : «فَلَوْلا نَفَرَ مِنْ کُلِّ فِرْقَهٍ مِنْهُمْ طَائِفَهٌ لِیَتَفَقَّهُوا فِی الدِّینِ» [۱۲]

«پس چرا از هر فرقه‏اى از آنان، دسته‏اى کوچ نمى‏کنند تا [دسته‏اى بمانند و] در دین آگاهى پیدا کنند»

در بیش از صدوسی آیه در قرآن، موضوعات مربوط به دین آمده که بخش عمده ی ماهیت و حقیقت دین اسلام را تشکیل می دهد و ما مهم ترین مباحث را در این جا یاد آور می شویم

الف) دین در نزد خدا : در آیات بسیاری از قرآن کریم به دین راستین و دین مورد رضایت خدا تصریح شده است، چنان چه می فرماید: «إِنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللَّهِ الإسْلامُ» [۱۳]

«در حقیقت، دین نزد خدا همان اسلام است‏.»

چنان که ملاحظه می شود خدا برای نوعی از دین که اسلام است رسمیت قائل می شود و بر این حقیقت در آیات دیگری تأکید می کند

ب) عدم اکراه در دین: از نظرگاه اسلامی ، دینی معقول و پذیرفته است که از روی رغبت و دانایی و شناخت پذیرفته شده باشد نه از روی اجبار و اکراه «لا اِکراهَ فِی الدِّین» [۱۴]، چنان که به این حقیقت حدود پنج بار در قرآن کریم تصریح شده است و خداوند متعال می فرماید

«وَلَوْ شَاءَ رَبُّکَ لآمَنَ مَنْ فِی الأرْضِ کُلُّهُمْ جَمِیعًا أَفَأَنْتَ تُکْرِهُ النَّاسَ حَتَّى یَکُونُوا مُؤْمِنِینَ» [۱۵]

«و اگر پروردگار تو مى‏خواست، قطعاً هر که در زمین است همه آنها یکسر ایمان مى‏آوردند. پس آیا تو مردم را ناگزیر مى‏کنى که بگروند؟»

چنان که ملاحظه می شود خداوند هیچ گونه اکراه و اجباری را در پذیرش دین به رسمیت نمی‌شناسد و برای چنین پذیرشی رسمیت و ارزشی قائل نیست، چنان چه در آیه ای دیگر بر این حقیقت تأکید می کند و می فرماید

«وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَبِّکُمْ فَمَنْ شَاءَ فَلْیُؤْمِن وَ مَن شَاءَ فَلْیَکْفُر.» [۱۶]

«و بگو: «حق از پروردگارتان [رسیده‏] است. پس هر که بخواهد بگرود و هر که بخواهد انکار کند‏.»

ج) دعوت به دین اسلام : در آیات بسیاری مردم به پذیرش دین اسلام به عنوان دین بر حق و برتر دعوت شده اند چنان چه می فرماید

«وَمَنْ یَبْتَغِ غَیْرَ الإسْلامِ دِینًا فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِی الآخِرَهِ مِنَ الْخَاسِرِینَ»[۱۷]

«و هر که جز اسلام، دینى [دیگر] جوید، هرگز از وى پذیرفته نشود، و وى در آخرت از زیانکاران است‏.»

د) بیان حقیقت اسلام : در بیش از شصت آیه، حقیقت دین اسلام و دین مورد دعوت قرآن کریم بیان شده است و ویژگی ها و اوصاف مؤمنان راستین و معتقد به اسلام به تفصیل آمده است

«وَمَنْ یَرْغَبُ عَنْ مِلَّهِ إِبْرَاهِیمَ إِلا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ وَلَقَدِ اصْطَفَیْنَاهُ فِی الدُّنْیَا وَإِنَّهُ فِی الآخِرَهِ لَمِنَ الصَّالِحِینَ ، وَوَصَّى بِهَا إِبْرَاهِیمُ بَنِیهِ وَیَعْقُوبُ یَا بَنِیَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَکُمُ الدِّینَ فَلا تَمُوتُنَّ إِلا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ»[۱۸]

«و چه کسى- جز آنکه به سبک مغزى گراید- از آیین ابراهیم روى برمى‏تابد؟ و ما او را در این دنیا برگزیدیم و البته در آخرت [نیز] از شایستگان خواهد بود. هنگامى که پروردگارش به او فرمود: تسلیم شو، گفت: به پروردگار جهانیان تسلیم شدم.»

و ابراهیم و یعقوب، پسران خود را به همان [آیین‏] سفارش کردند [و هر دو در وصیتشان چنین گفتند:] «اى پسران من، خداوند براى شما این دین را برگزید پس، البته نباید جز مسلمان بمیرید. »

هـ) اخلاص در دین: از ویژگی های اساسی دین مورد قبول خداوند، اخلاص در دین است؛ چنان چه به این حقیقت در آیات بسیاری تصریح شده و خداوند برای راستی و اخلاص مؤمنان در پذیرش دین و پس از پذیرش آن اهمیت ویژه ای قائل است. چنان که می فرماید

 « إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَیْکَ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّینَ» [۱۹]

«ما [این‏] کتاب را به حقّ به سوى تو فرود آوردیم، پس خدا را- در حالى که اعتقاد [خود] را براى او خالص‏کننده‏اى- عبادت کن‏.»

۲-۱-۳- موارد و کاربرد دین در روایات

«امیرالمؤمنین على(ع) مى فرماید: «اول و ابتداى دین خداشناسى است.» هر چیزى نقطه شروع و پایه و اساسى دارد و هنگامى به صورت سازمانى محکم و پابرجا و مفید درمى آید که از همان نقطه آغاز شده باشد و بر روى همان پایه قرار گرفته باشد. دین هم، که سازمانى وسیع فکرى و اعتقادى و اخلاقى و عملى است، یک نقطه شروع و یک رکن اساسى دارد که اگر از آن نقطه آغاز شود و بر روى آن اساس بنا شود، محکم و پابرجا و مفید خواهد شد. آن نقطه شروع و آن پایه اساسى، معرفت ذات اقدس الهى و شناسایى حضرت احدیت است.»

دقت کنید! حضرت امیر(ع) مى فرمایند: ابتداى دین خداشناسى است، نه انتهاى دین یا کل دین. پس اینکه مى گوییم: دین اصولى دارد یعنى: پایه هاى فکرى دارد که رفتارهایى را از دین داران طلب مى کند، و این رفتارها به آن پایه ها برمى گردند و آن پایه ها نسبت به این رفتارها تقدّم رتبى دارند

گاهى ممکن است از مسئله حسن فاعلى و حسن فعلى به «گوهر و صدف» دین تعبیر شود، به این معنا که گوهر دین دارى ـ نه گوهر دین ـ نیّت خالص و معرفت است و صدف آن هم ظاهر عمل. با این تعبیر هم مى توان ایمان را گوهر عمل و عمل صالح را صدف آن نامید[۲۰]

بی گمان یکی از مسئولیت ها و وظایف مؤمنان، زنده نگه داشت امر دین است. امر دین به معنای مجموعه ای از آموزه های اجتماعی دین است. اگر دین به معنا و مفهوم مجموعه ای از گزاره های معرفتی و دستوری برای شناخت موقعیت خود در هستی و کوتاه ترین و آسان ترین راه رسیدن به کمال مطلق، مجموعه ای که مرتبط با امور اجتماعی و هنجاری جامعه است امر دین است در دین همواره سخن از دو وظیفه مختلف ولی در راستای یک دیگر است. بخشی که انسان را با خود و خدا و هستی آشنا می سازد و برانسان است که با شناخت خود و خدا و هستی اعمال و رفتاری را انجام دهد که وی را به کمال برساند و تزکیه نفس و تکامل شخصیتی بیابد و بخشی دیگر که به عنوان اقامه دین از آن تعبیر می شود. بسیاری از اوقات درباره قیام حضرت ابی عبدالله شنیده شده که آن حضرت برای اقامه دین و احیای سیره جدش و نیز اقامه نماز و زکات و امر به معروف و نهی از منکر قیام کرد[۲۱]

راغب، اصفهانی مفردات الفاظ قرآن کریم، ص ۲۸۰

معلوف، المنجد، ص ۳۱۸

طباطبایی، ترجمه ی تفسیرالمیزان، ج ۲، ص ۵۲۳

جوادی آملی، شریعت در آینه ی معرف،ص

۵ . مصباح یزدی، آموزش عقاید، ج ۱۱ ، ص

بهشتی مهر، نیاز به دین از دیدگاه شهید مطهری، مجله معرفت ۱۱۳، سال پانزدهم، شماره ی دوم

الحمد / ۴

آل عمران /۱۹

الزمر / ۱۵

الکافرون /۶

یوسف /

التوبه / ۱۲۲

آل عمران /

البقره / ۲۵۶

یونس /

الکهف /۲۹

آل عمران / ۸۵

البقره / ۱۳۲

الزمر /

۱- نهج البلاغه، خطبه ۱

۱- امام رضا (ع)