فایل ورد کامل تحقیق مفاهیم و مضامین اصلی دعاهای صحیفه سجادیه ۴۸ صفحه در word

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

 فایل ورد کامل تحقیق مفاهیم و مضامین اصلی دعاهای صحیفه سجادیه ۴۸ صفحه در word دارای ۴۸ صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

لطفا نگران مطالب داخل فایل نباشید، مطالب داخل صفحات بسیار عالی و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

فایل ورد فایل ورد کامل تحقیق مفاهیم و مضامین اصلی دعاهای صحیفه سجادیه ۴۸ صفحه در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل ورد می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل تحقیق مفاهیم و مضامین اصلی دعاهای صحیفه سجادیه ۴۸ صفحه در word،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن فایل ورد کامل تحقیق مفاهیم و مضامین اصلی دعاهای صحیفه سجادیه ۴۸ صفحه در word :

بخشی از فهرست مطالب فایل ورد کامل تحقیق مفاهیم و مضامین اصلی دعاهای صحیفه سجادیه ۴۸ صفحه در word

فصل اول: مفهوم شناسی دعا    
۱-۱: مفهوم‌شناسی    
۱-۱-۱ دعا    
۱-۲-۲ صحیفه سجادیه    
فصل دوم: مفاهیم و مضامین اصلی دعاهای صحیفه سجادیه    
۲-۱ مضمون اول: ستایش    
۲-۱-۱ ستایش خداوند    
۲-۱-۱-۱ ستایش صفات ذات    
۲-۱-۲ ستایش فرشتگان    
۲-۵ مضمون پنجم: سپاسگزاری    
۲-۹ مضمون نهم: تضرع و انابه    
۲-۱۱ مضمون یازدهم: اعتراض    
۲-۱۲ مضمون دوازدهم: تغزل و عشق‌ورزی    
۲-۱۴ مضمون چهاردهم: استعاذه    
فهرست منابع    

بخشی از منابع و مراجع فایل ورد کامل تحقیق مفاهیم و مضامین اصلی دعاهای صحیفه سجادیه ۴۸ صفحه در word

ابن فارس، احمد بن فارس(۱۴۰۴ه.ق)، معجم مقاییس اللغه، عبدالسلام محمدهارون، قم، مکتب الاعلامی الاسلامی

طباطبایی، سید محمد حسین(۱۳۸۶)، شیعه در اسلام، هادی خرمشاهی، قم، بوستان کتاب

طباطبایی، سید محمد حسین(۱۴۱۷ه.ق)، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، انتشارات جامعه مدرسین، ج۲

مشکینی، علی(۱۳۶۲)، مصباح المنیر در دعاها و وظایف دینی، قم

نظری، محمود، موسوی بروجردی، سید حسین(بی‌تا)، “پژوهشی در نسخه شهید اول در صحیفه سجادیه”، مجله سفینه، ش۷

عبدالعلی پور، اکبر(بی‌تا)، “معرفی صحائف سبعه”، معاونت فرهنگی شورای سیاستگذاری ائمه جمعه

کبیر مدنی، سید علیخان بن احمد(۱۴۰۹ه.ق)، ریاض السالکین فی شرح صحیفه سیّد الساجدین، قم، ج۱

کلینی، محمد بن یعقوب(۱۴۰۷ه.ق)، اصول الکافی، تهران، طبع الإسلامیه، ج‏۲

راغب اصفهانی، حسین بن محمد(۱۳۷۴)، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن، غلامرضا خسروی، تهران، مرتضوی، ج‏۲

راغب اصفهانى، حسین بن محمد(۱۴۱۲ه.ق)، مفردات ألفاظ القرآن، بیروت، دار العلم

فیض الاسلام اصفهانی، علی نقی(۱۳۷۶)، ترجمه و شرح صحیفه کامله سجادیه، عبدالرحیم افشاری زنجانی، تهران، فقیه

فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی(۱۳۶۲)، المحجه البیضاء فی تهذیب الاحیاء، علی اکبر غفاری، موسسه الاعلمی، ج۸

فیومى، احمد بن محمد مقرى(۱۴۱۴ه.ق)، المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی، قم، دار الرضی

ابن بابویه، محمد بن علی(بی‌تا)، اسرار التوحید (ترجمه التوحید للصدوق)، محمد علی اردکانی، تهران

فصل اول:مفهوم شناسی دعا

مقدمه

دعا در ادیان، به ویژه در ادیان ابراهیمی، صرفاً یک خواهش و تمنّای انسانی از خدا به شمار نمی­آید؛ بلکه در حقیقت روایتگر رابطه‌ی انسان و خدا، و نیز شناختی است که این ادیان از خدا ارائه می­دهند. بر این اساس، دعا را باید انعکاس الهیات این ادیان و آموزه­های آنها درباره‌ی رابطه خدا و انسان دانست. در حقیقت، ایمان در ادیان ابراهیمی در عینی­ترین شکل، خود را به صورت دعا آشکار می­کند. از سوی دیگر، دعا بخش عمده­‌ای از رفتار دینی ایمانداران این ادیان است. معمولاً آنها روزانه به انجام نیایش­های خاص دعوت می­شوند و بر رابطه خود با خدا تأکید می­کنند. شاید به همین دلیل است که ادبیات دعایی این ادیان غنی و شایسته‌ی مطالعه است. این ادبیات دعایی پیشتر در متون خاص جمع­آوری شده است

در سنّت دینی شیعه کتاب صحیفه سجادیه، دعا­های منسوب به امام چهارم شیعیان، حضرت امام زین‌العابدین (علیه السلام) قرار دارد و این کتاب شامل پنجاه و چهار دعا است که یکی از متون دعایی معتبر در اسلام است

۱-۱: مفهوم‌شناسی

۱-۱-۱ دعا

دعا یک فعالیت مذهبی بنیادین است و ماهیت آن ارتباط و گفت­و­گو با خداوند می­باشد. این ارتباط ممکن است کلامی یا غیر­کلامی باشد، لذا دعا، ارتباط انسان با امری مقدس یا گفت­و­گویی درونی با خداوند تعریف می‌شود

دعا در اسلام: دعا از ریشه «دَعَوَ» است و معانی متعددی دارد. ولی معنای اصلی و حقیقی­اش خواندن و صدا کردن است. و در اصطلاح عبارت است از خدا را «خواندن» و به سوی او میل و رغبت پیدا کردن و با او «رابطه بر­قرار کردن» است، خواه این رابطه در قالب «اقرار» باشد یا ستایش یا تحمید و تسبیح و یا در­خواست و یا طلب آمرزش و استغفار.[۱]

و ابن­فارس در ذیل کلمه «دعا» می­گوید: “الدّعاء أن تمیل الشیء الیک بصوتٍ و کلامٍ یکون منک، دعا آن است که کسی را با صدا و کلام خود متوجه خود کنی.”[۲]

و در «تفسیر المیزان» تعریف دعا آمده است: “دعا آن است که از طلب برخیزد و زبان فطرت آن را طلب کند، نه این که زبان هر­طور خواست حرکت کند.”[۳]

شاید بتوان از مجموع تعریف­های دعا چنین استفاده کرد که بهترین و جامع­ترین آنها همان «طلب» به معنای عام است که شامل تمامی اقسام دعا نیز می­شود

نتیجه آن شد در رساله حاضر دعا به معنای خواندن و صدا­زدن خداوند و ارتباط با او است. از این رو به هیچ وجه محدود به «حاجت خواهی» نمی­باشد بلکه مطلق خواندن و سخن گفتن با خدا است

دعا از دیدگاه قرآن و روایات نیز بررسی شده است و آیاتی که به دعا اشاره شده است عبارتند از: (۴۰: ۱۴-۶۰) (۷: ۵۵-۱۸۰) (۲: ۸۶) (۲۵: ۷۷) (۲۷: ۶۲) (۶: ۵۳) (۱۴: ۳۹).[۴]

دعا در مسیحیت: دعا در انگلیسی معادل “prayer” آمده است درسنت مسیحی دعا از گفت و گو و ارتباط با خدا فراتر رفته و به نوعی متحد شدن با او است. از این رو تنها بر درخواست محدود نمی­شود بلکه سپاس، ستایش، اعتراف و; و دیگر جنبه­ها را نیز به همراه دارد در سنت مسیحی هدف نهایی دعا تنها خواستن نیست بلکه تجلیل و ستایش نام خداوند نیز است

دعا یک بعد از زندگی مسیحیان نیست بلکه همان ماهیت آن است چنانچه تمام زندگی عیسی بیانگر همین ارتباط است

بر اساس کتاب مقدس دعا تنها یک فعالیت بشری نیست، بلکه یک گفت­و­گوی شخصی با خداوند حیّ و راستین است. دعا از سوی انسان آغاز نمی­شود بلکه خدا آغاز­گر دعا است. خدا در انسان ایجاد انگیزه می­کند تا آنچه را که خوشایند او می­باشد، بخواهد و انجام دهد.(فیلیپیان۲:۱۲۱۳) و او محرک ما برای دعا­کردن است،[۵] لذا دعا تنها تسلیم­شدن به ندای الهی است.[۶]همان­گونه که عیسی­مسیح فرمود: همه افکار، آرزو­ها و تمایلات ما از قلب­های ما بر می­آیند، دعا به ما کمک می­کند تا قلب­هایمان را به سوی خداوند بگشاییم تا او به واسطه روح­القدس ما را التیام بخشد و تقویت کند. قلب، جایی است که خداوند ما را لمس می­کند. اگر ما با ایمان، امید و محبت زندگی کنیم، قلب محل سکونت خداوند می­شود. به این دلیل است که سکوت برای بسیاری از افراد، قسمتِ لازم و ضروری دعا است. سکوت به ما یک فضای درونی را می­دهد چرا که ما در دعا­هایمان نیاز داریم تا در سکوت و آرامش به اعماق قلب­هایمان دست یابیم و خدا را جستجو کنیم.[۷]

یکی از مفاهیم بسیار نزدیک به دعا در مسیحیت «تعمّق» است، چنان­که آموزه­های اراکاوگریوس در باب دعا، در کلیسای شرق بنیادین شد. برای او، دعا خاموشی عقل و غرق­شدن در خدا با بخش غیر­عقلانی روح است. بنابراین از دیدگاه او دعا، تعمّق است. برای دستیابی به این تعمّق دو راه وجود دارد

۱-رهایی از هوی و هوس­ها و تمایلات درونی

۲- تمرکز در خلقت و بُعد ماهیت الهی

این امیال مانع از تأمّل می­شوند و ما را از هدف دور می­سازند، چرا که وجود این تصورات نمایانگر وابستگی ما به جهان مادی است، با رهایی از این افکار در مرحله دوم، تمرکز افکار بر روی خدا و غرق­شدن در او است. تصور و ادراک او از دعا بر نظام رهبانی ارتدوکس غالب شد

چنانچه تعریف تایلور در باب دعا نیز همین نظریه را تأیید می­کند. او دعا را این­گونه تعریف می­کند

دعا یک فرا­رَوی و صعود از ذهن به سوی خداست. همه شکل­های این صعود: ستایش، اعتراف، سپاسگذاری و درخواست؛ زیر چتر دعا قرار می­گیرند، بنابراین دعا ارتباط روح انسانی با خدا است

۱-۲-۲ صحیفه سجادیه

پس از قرآن کریم و نهج­البلاغه، بزرگ­ترین و مهم­ترین گنجینه گران­بهای حقایق و معارف الهی در نزد شیعه صحیفه سجادیه است. این صحیفه که از منابع غنی بلاغت تربیت، اخلاق و آداب اسلامی است، از سوی دانشمندان برجسته امامیه به أخت القرآن، انجیل اهل­بیت (علیهم السلام) و زبور آل­محمد [۸]لقب گرفته است. همان­طور که انجیل عیسى و زبور داوود (علیهما السّلام) دو کتاب آسمانی حاوی علوم و حِکَم بوده، صحیفه هم علوم و حِکمى را در بردارد که جهانیان را به سعادت و نیکبختى می­رساند. سه نسخه از صحیفه در دست داریم: یکی صحیفه‌ی کامله که پنجاه­و­چهار دعا دارد، دوم صحیفه‏ای که سی­و­هشت دعا دارد و سوم صحیفه‏ای که چهل­و­چهار دعا دارد و در اصفهان چاپ شده است

روایت مشهور و متداول عصر ما از صحیفه به دو روایت اخیر _ یعنی روایت ابن­اعلم مصری و محمد­بن­احمد­بن­مسلم­بن­مطهر _ باز­می­گردد،[۹] که دارای پنجاه­و­چهار دعا است. اگر به همین صحیفه مراجعه کنید، می­بینید که راوی می­گوید: صحیفه دارای هفتاد­و­پنج دعا بود ولی یازده عدد از دعا­ها از دست رفته است. حال اگر یازده دعا هم از دست رفته باشد، می­شود شصت­و­چهار دعا در حالی که صحیفه فعلی پنجاه­و­چهار دعا دارد یعنی ده دعای دیگر نیز از آن فوت شده است. [۱۰]

نظر به اهمیت و اعتبار کم­نظیر صحیفه سجادیه، شرح­ها و حواشی بسیاری بر این کتاب نوشته شده و بار­ها از عربی به فارسی و دیگر لغات بر­گردانده شده است

محدّث نورى (علیه الرّحمه) در کتاب مستدرک الوسائل بیان کرده، این کتاب را به أُخت­القرآن (خواهر قرآن) وصف نموده‏اند، و نهج البلاغه را أَخ­القرآن (برادر قرآن) گفته­اند و همان­طور که قرآن کریم را خدای تعالى به زبان حضرت خاتم­الأنبیاء (صلّى اللّه علیه و آله) بیان فرموده، نهج­البلاغه و صحیفه را هم که سخنان آن از منبع علم الهى تراوش کرده به زبان مقدّس دو علىّ (علیهما السّلام) جاری گردانیده است.[۱۱]

[۱] ابن­منظور ( )، ج۱۴، ص۲۵۷

[۲]. ابن­فارس (۱۴۰۴ق)، ج۲، ص۲۷۹

[۳]. طباطبایی (۱۴۱۷ق)، ج۲، ص۳۳، ذیل تفسیر (۲: ۱۸۶)

[۴]. مشکینی (۱۳۶۲)

[۵]. R. spear (2002), p.29,

[۶]. yves lacoste (2005), p

[۷]. Foster (1999), p

[۸]. کبیر مدنی( ۱۴۰۹ق)، ج۱، ص۴و۵

[۹]. نظری، موسوی بروجردی(بی‌تا)

[۱۰]. عبدالعلی پور، اکبر(بی‌تا)

[۱۱]. فیض الاسلام اصفهانی (۱۳۷۶)، مقدمه، ص۳