فایل ورد کامل تحقیق درباره احباط ۲۴ صفحه در word

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

 فایل ورد کامل تحقیق درباره احباط ۲۴ صفحه در word دارای ۲۴ صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

لطفا نگران مطالب داخل فایل نباشید، مطالب داخل صفحات بسیار عالی و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

فایل ورد فایل ورد کامل تحقیق درباره احباط ۲۴ صفحه در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل ورد می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل تحقیق درباره احباط ۲۴ صفحه در word،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن فایل ورد کامل تحقیق درباره احباط ۲۴ صفحه در word :

مقدمه
واژه «احباط» در لغت به معنای باطل کردن، هدر دادن، تباه ساختن، بی تأثیر نمودن، خشک شدن آب چاه و… آمده است.

در اصطلاح، «احباط» یعنی باطل شدن اعمال نیک با گناهان بزرگ و محو شدن پاداش اعمال پیشین با نتایج شوم گناهان پسین.

جماعتی از متکلمان معتزلی بر این باورند که حسنات پیشین مکلفان با سیئات بعدی باطل می شود، اما امامیه و گروهی از متکلمان اهل سنت این باور را به صورت قاعده ای کلی نپذیرفته اند.
«تکفیر» که به معنای از بین رفتن گناهان به وسیله کارهای نیک و حسنات است، از جمله مباحثی است که در کنار بحث از «احباط» مورد بحث و بررسی قرار می گیرد. اما در این نوشتار، به موضوع تکفیر نمی پردازیم، زیرا در آن اختلاف اصولی وجود ندارد. اما در بحث «احباط» بیشترین نگاه را به آراء ناهمساز با یکدیگر دادیم و از تکرار آراء هماهنگ پرهیز خواهیم نمود. نیز در این پژوهش به آراء اشاعره در زمینه «احباط» کمتر اشارت رفته است، بدان جهت که در این مقوله، دیدگاه اشاعره اختلاف چندانی با امامیه ندارد.

ماهیت اعمال پس از صدور متعین می شود و لباس وجود بر تن می کند، و هر آنچه که موجود باشد معدوم نمی شود، بدین ترتیب ماهیت اعمال سیئه نمی تواند ماهیت اعمال حسنه را نابود سازد و محو گرداند، چنان که معتزله به آن قائل هستند.

وانگهی اعتقاد به آنچه که معتزله بیان داشتند، موجب می شود که یأس و ناامیدی و از سوی دیگر طغیان و سرکشی و تسلیم شدن در برابر هواهای نفسانی بر انسان مسلط گردد، اگر عده ای تصور کنند که کارهای شایسته آنان به موجب حتی یک گناه باطل و محو می شود و چنانچه تصور کنند که به وسیله یک کار شایسته همه معاصی و گناهان شان محو و نابود می شود، در برابر چنین وضعی تجرّی می یابند و مغرور به کارهای شایسته شان می شوند و طغیان و سرکشی را در پیش می گیرند.

بنابراین بررسی و تحقیق در این گزاره دینی برای خود جایی باز نموده است، و باید تلاش و کوشش پژوهشگران بر حلّ و تعیین مرزها و چهارچوب های این مؤلّفه معطوف گردد.

پیشینه تاریخی
نظریه تحابط اعمال به ابوعلی جبائی که یکی از بزرگان معتزله است نسبت داده می شود، او بر این باور است که گناهان کبیره تمامی اعمال شایسته گذشته فرد را باطل می کند.

ابوهاشم، که او نیز یکی دیگر از دانشمندان معتزلی است، معتقد است که اعمال صالحه با اعمال سیئه سنجیده می شود، اگر گناهان کبیره کمتر از کارهای شایسته باشد به اندازه گناهان کبیره از اعمال صالحه را از بین می برد و مازاد اعمال صالحه برجای می ماند.۱

قاضی عبدالجبار همدانی نیز می گوید:

«اعمال مکلّفین محفوف به طاعات و معاصی است و این از چند حالت خارج نیست؛ یا اینکه انسان هم طاعت ا نجام داده است و هم معصیت و جمع بین این دو نموده است، که دراین صورت طاعات و معاصی او برابر است، یا اینکه یکی از این دو بر دیگری برتری دارد، که در این صورت عمل کم به وسیله عمل بیشتر از بین خواهد رفت… و این همان قول به احباط و تکفیر است که بزرگان و مشایخ ما به آن باور دارند.»۲

یکی دیگر از مشایخ معتزله به نام تفتازانی در رابطه با مسأله تحابط می گوید:
«کسی که بعد از کفر و معصیت ایمان بیاورد بدون شک او از اهل بهشت است، او مانند کسی است که هرگز معصیت نکرده است، و کسی که بعد از ایمان و عمل صالح کافر شود، بدون شک از اهل دوزخ است، و او مانند کسی است که اصلاً حسنه ای ندارد در این مورد هیچ اختلافی وجود ندارد. بحث در اینجاست، کسی که ایمان بیاورد و عمل صالح انجام دهد و سپس معصیت کند و همواره عمل او بر طاعات و کبائر در طول زندگی اش استمرار یابد، همان طور که از برخی مردم دیده می شود، به عقیده ما این چنین فردی به بهشت می رود، هرچند پس از دوزخ باشد، و به مقتضای وعد و وعید، این چنین فردی سزاوار ثواب و عقاب است و برای او تحابطی وجود ندارد. کسی اهل خلود در دوزخ است که پیش از توبه بمیرد، و این در مذهب و عقیده معتزله دیده می شود و طاعات آنان به وسیله معاصی و کبائر باطل می شود، که «انّ السیئات یذهبن الحسنات»؛ یعنی معاصی حسنات را از بین می برد.»۳

احباط از منظر متکلمان شیعه

مرحوم سید مرتضی علم الهدی بحث احباط و تکفیر را به مسأله ثواب و عقاب می کشاند و سپس مسأله تحابط را باطل می داند، وی معتقد است که ثواب بعد از ثابت شدن با هیچ چیز از بین نمی رود و عقاب وقتی که به مرحله ثبوت رسید، جز عفو از ناحیه حق تعالی چیزی آن را زایل نمی کند، بدین سان تنها یک سبب بیرونی است که عمل را زایل می کند نه ذات خود عمل؛ سپس می افزاید: با این جملات، نادرستی تحابط روشن می شود.»۴

شیخ الطائفه طوسی در مسأله احباط می نویسد:

«در باور ما هیچ یک از سزاوار شدن پاداش و کیفر، یکدیگر را نابود نمی کنند و فرمان برداری کردن و گناه کردن نیز یکدیگر را از میان نمی برند، پس هر گاه کسی سزاوار پاداش گرفتن شود هیچ چیزی این سزاواری را نابود نمی گرداند؛ مگر بخشش کردن به او.»۵

خواجه نصیرالدین طوسی احباط را به دلیل عقلی و نقلی انکار کرده است:

«و الاحباط باطل، لاستلزامه الظلم و لقوله تعالی “فمن یعمل مثقال ذرّه خیراً یره”»۶

احباط باطل است؛ به دو دلیل عقلی و نقلی، به دلیل عقلی باطل است، زیرا ظالم بودن حق تعالی را در پی دارد (یعنی اینکه یک معصیت پس از ارتکابش و ثبوت تمامی طاعات پیشین را باطل سازد)، این ظلم است؛ دلیل نقلی عبارت است از این آیه که فرمود: «هرکس به اندازه ذره ای کار نیک انجام دهد، نتیجه عملش را خواهد دید». البته فرمایش خواجه ناتمام است که در جای خود بحث خواهد شد.

از ظاهر کلام علامه حلی در شرح کلمات خواجه این گونه به نظر می رسد که «احباط» را بدان معنایی که معتزله گرفته اند نمی پذیرد و آن را ردّ می کند. البته اظهار نظری نفرموده است و دلیلی نیز نیاورده است.۷

ابن میثم بحرانی بعد از نقل نظریات معتزله و ابوعلی جبایی و ابوهاشم، می فرماید:
«و عندنا أنّه یجوز أن یجتمع له المستحقّان؛ الثواب و العقاب معاً.»۸

به عقیده ما کسی که سزاوار ثواب و عقاب شد، برای چنین فردی هم ثواب و هم عقاب قابل جمع است.
بر خلاف معتزله که می گوید برای مکلف استحقاق ثواب و عقاب قابل جمع نیست و مکلف فقط مستحق یا ثواب است یا عقاب.

حکیم متأله ملاعبدالرزاق لاهیجی نیز از کسانی است که از دیدگاه فلسفی مسأله احباط را بررسی کرده است و آن را باطل می داند و دلائلی را برای ردّ تحابط ارائه می کند.۹ و همچنین از فحوای کلام میرداماد۱۰ و صدرالدین شیرازی۱۱ نیز استفاده می شود که آنان احباط را به نوعی ردّ می کنند و باطل می دانند؛ حاجی سبزواری نیز بر نادرستی تحابط تصریح دارد.۱۲

دیگر از متألهین شیعه که با مسأله احباط به تهافت پرداخته اند علامه شعرانی است که در شرح بعضی فقرات صحیفه مبارکه سجادیه بر آن برهان آورده است.۱۳ و نیز علامه طباطبایی۱۴ و استاد شهید مطهری۱۵ این بحث را مطرح کرده اند و احباط را به معنایی که معتزله در نظر گرفتند، باطل می دانند.

مخالفان احباط از اهل سنت
در میان متکلمان اهل سنت گروهی هستند که با مسألهٌ احباط به مخالفت برخاستند و مبنای اصول معتزله را در هم ریخته و با آنان به منازعه پرداختند. یکی از آنان فخررازی، امام اهل تشکیک است که در جای جای کتابهای کلامی خویش احباط را مطرح کرده دلایل موافقان احباط را نقل می کند و به همه آنها پاسخ می دهد.۱۶

او نیز ذیل آیه شریفه «و من یرتدد منکم عن دینه فیمت و هو کافر فأولئک حبطت أعمالهم فی الدنیا و الآخره»(بقره/۲۱۷) بحث احباط و تکفیر را از نظر لغت و اصطلاح مطرح کرده و سپس با دلائل عقلی آن را باطل می داند.۱۷

قاضی عضدالدین ایجی احباط را باطل می داند و می گوید:

«لمّا أبطلنا الأصل بطل الفرع.»۱۸

معتزله عقیده دارد که استحقاق عقاب با استحقاق ثواب ناسازگار است، و چون ضد یکدیگر هستند بنابراین هر یک از مکلّف صادر شود آن دیگری باطل می شود.

ایجی می گوید: و چون اصل، یعنی ناسازگاری استحقاق ثواب و عقاب را باطل گردانیدیم فرع آن که مسألهٌ احباط است باطل خواهد شد؛ یعنی اینکه کاری که سزاوار عقاب است، ثواب را نابود کند باطل خواهد بود.

میر سید شریف با مسألهٌ احباط با آن کلّیتی که معتزله می گویند، مخالفت کرده و آن را باطل می داند، و همچنین سیالکوتی و چلبی هر یک احباط را ردّ کرده اند و باطل می دانند.۱۹

فایل ورد کامل تحقیق درباره احباط ۲۴ صفحه در word
فهرست
مقدمه۱
پیشینه تاریخی۳

احباط از منظر متکلمان شیعه۴
مخالفان احباط از اهل سنت۶
دلایل موافقان احباط۷

الف) دلیل عقلی
ب) دلیل نقلی
زمینه های احباط عمل
تحلیل نظریه احباط
پیامدهای احباط در دیدگاه معتزله
نتیجه
پی نوشت‌ها