پاورپوینت کامل راه مشخص شدن امام ۵۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل راه مشخص شدن امام ۵۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل راه مشخص شدن امام ۵۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل راه مشخص شدن امام ۵۱ اسلاید در PowerPoint :

اثبات خدا • توحید ذاتی • توحید صفاتی • توحید افعالی • توحید عبادی • صفات ذات و صفات فعل

فروع

توسل • شفاعت • تبرک • استغاثه

عدل الهی

حُسن و قُبح • بداء • امر بین الامرین

نبوت

عصمت پیامبران • خاتمیت • پیامبر اسلام • معجزه • اصالت قرآن

امامتباورها

عصمت امامان • ولایت تکوینی • علم غیب • خلیفه‌الله • غیبت • مهدویت • انتظار فرج • ظهور • رجعت • امامت تنصیصی

امامان

امام علی • امام حسن • امام حسین • امام سجاد • امام باقر • امام صادق • امام کاظم • امام رضا • امام جواد • امام هادی • امام عسکری • امام مهدی

معاد

برزخ • معاد جسمانی • حشر • صراط • تطایر کتب • میزان

مسائل برجسته

اهل‌بیت • چهارده معصوم • کرامت • تقیه • مرجعیت • ولایت فقیه • ایمان مرتکب کبیره

این مقاله درباره مفهوم «نص امامت» است. برای آشنایی با «راه تشخیص امام به وسیله نصّ» امامت تنصیصی را ببینید.

نَصّ بر امام به ادله موجود در قرآن و سنت اطلاق می‌شود که اشاره به امامت شخص یا گروهی داشته باشد. نص بر امام می‌تواند به صورت سخن خدا، پیامبر یا امام باشد یا عملی باشد که نشان دهنده امام بودن خود فرد یا شخص دیگر است. اگر نص به صورت واضح و روشن بر امامت فرد دلالت کند نص جلی و اگر نیاز به استدلال و تحلیل داشته باشد نصّ خفی خوانده می‌شود. به باور متکلمان امامیه، تعیین امام باید به‌طور واضح باشد. روایاتی نظیر حدیث دوازده خلیفه و حدیث لوح، به‌طور صریح به تعیین امامان پرداخته‌اند. از مهمترین آثار نوشته شده در مورد نصوص امامت امامان شیعه می‌توان به کتاب‌های عبقات الانوار و الغدیر اشاره نمود.

در مورد ابوبکر، عباس بن عبدالمطّلب، اسماعیل فرزند امام صادق(ع) و عبدالله افطح نیز ادّعای وجود نصّ بر امامت شده است که علمای امامیه با بررسی روایات مورد استناد آن‌ها، این ادّعا را نپذیرفتند. به گفته عضدالدین ایجی، برخی از اهل سنت بر این باورند که برای امامت بعد از رسول خدا(ص) هیچ گونه نصّی وجود ندارد و تعیین امام با اختیار امت و یا با قهر و غلبه صورت می‌گیرد.

مفهوم‌شناسی و جایگاه

شیخ مفید (درگذشت: ۴۱۳ق)‌ معنای نصّ در نزد متکلّمین را ادلّه موجود در قرآن کریم و سنّت پیامبر(ص) که دلالت بر امامت امام دارند، می‌داند.[۱] به عقیده وی مسئله وجود نص برای امامت بعد از پیامبر اکرم(ص) از قدیمی‌ترین مباحث اختلافی میان علمای شیعه و سنی بوده است. در همین راستا علمای امامیه سعی کرده‌اند تا نصوص مربوط به امامت حضرت علی(ع) را جمع‌آوری کنند و حقانیت آن را به اثبات برسانند.

فاضل مقداد (درگذشت: ۸۲۶ق)‌ در توضیح نص بیان می‌کند که نص می‌تواند از جانب خداوند باشد. در این صورت یا سخنی از جانب خداست که دلاللت بر امامت فرد می‌کند. یا این که فرد مدعی امامت کار خارق العاده‌ای به اذن خدا انجام می‌دهد که نشان دهنده امامت اوست.[۲] به عقیده ابن میثم بحرانی (درگذشت: ۶۷۹ یا ۶۹۹ق) کار خارق‌العاده‌ای که از امام صادر می‌شود و نشان دهنده امامت اوست کرامت نام دارد و با معجزه که برای اثبات ادعای نبوت است متفاوت است. همچنین نص می‌تواند از جانب امام یا پیامبر پیشین باشد. در این صورت نیز یا با لفظ اشاره به امامت فرد می‌شود یا با عملی امامت فرد دیگر را نشان می‌دهد.[۳]

بیان ویژگی‌های امامان در قرآن

محسن اراکی (زاده: ۱۳۳۴ش) از فقها و مفسران شیعه بر این باور است که نصوصی در قرآن اشاره به امامت دارند.[۴] وی این نصوص را در سه دسته قرار می‌دهد:[۵] دسته نخست نصوص عامی که به وجود امامان الهی در طول تاریخ دلالت می‌کنند؛[۶] دسته دوم به وجود امامان از آل ابراهیم(ع) اشاره دارد؛[۷] دسته سوم نیز دربار تعیین امامانی از اهل بیت رسول خدا(ص) است.[۸] اراکی آیه ولایت،[۹] آیه تطهیر،[۱۰] آیه مودت،[۱۱] آیه تبلیغ[۱۲] و آیات شهادت[۱۳][یادداشت ۱] را نصّ در امامت اهل بیت(ع) دانسته‌ است.

سید مرتضی عسکری (درگذشت: ۱۳۸۶ش) مورخ و متکلم امامی و محسن اراکی در بیان چرایی ذکر نشدن صریح نام امامان، حفظ شدن قرآن از تحریف و دفع انگیزه‌های دشمنان امامان را علت این مسئله دانسته‌اند. به عقیده آن‌ها قرآن با بیان ویژگی‌های امامان، راه را برای افرادی که به دنبال حق هستند نشان داده است.[۱۴] کلینی در کافی روایتی از امام صادق(ع) نقل کرده است که امام به سوال فردی که در مورد علت نیامدن نام ائمه به صورت صریح در قرآن پرسیده بود، پاسخ می‌دهند. حضرت علّت این مسئله را بیان کلیات در قرآن و توضیح و تعیین مصداق آن‌ها توسط پیامبر(ص) می‌دانند. برای نمونه اصل نماز در قرآن تشریع شده اما جزئیات آن توسط پیامبر(ص)‌ روشن شده است. اصل ولایت و امامت و ویژگی‌های امام نیز در قرآن بیان شده اما مصداق آن توسط پیامبر(ص) مشخص شده است.[۱۵]

خوشنویسی به خط مُعلّی در بردارنده روایت نبوی(ص) مبنی بر جانشینی و خلافت حضرت علی(ع)

نص جلی و خفی

نصوص مربوط به امامت را به جلی و خفی تقسیم کرده‌اند. نصّ اگر به صورتی باشد که از ظاهر کلام به صورت صریح و روشن و بی‌نیاز از تحلیل و استدلال درک گردد، به آن نصّ جلی (آشکار) گفته می‌شود.[۱۶] مانند حدیث غدیر[۱۷] و این روایت پیامبر(ص): «سَلِّموا علی علیٍّ بإمْره المؤمنین»[۱۸] (به علی(ع) به عنوان امیر مؤمنان سلام بدهید).[۱۹] در مقابل اگر نصّ بر امامت به صورتی باشد که به صراحت در آن به امامت فرد اشاره نشود بلکه فحوا و محتوای کلام دلالت بر این مسئله بکند، به عنوان نصّ خفی (پنهان) شناخته می‌شود.[۲۰] مانند حدیث منزلت.[۲۱] بر اساس باور امامیه، نصّ بر امامت باید جلی باشد و بیان صفات و ویژگی‌های امام کفایت نمی‌کند زیرا تشخیص ویژگی‌های پنهانی همچون عصمت در امام برای عموم مردم ممکن نیست.[۲۲]

سید مرتضی (درگذشت: ۴۳۶ق)‌ معنای دیگری نیز برای نصّ جلی و خفی بیان می‌کند.[۲۳] بر اساس این معنا،‌ اگر روایتی تنها در منابع شیعه امامیه نقل شده باشد نصّ جلی است. و اگر روایتی علاوه بر متون شیعه در متون علمای مخالف امامت اهل بیت(ع) نیز نقل شده باشد و بقیه امّت با وجود اختلاف در تفسیر و تاویل، آن را قبول کرده باشند، به عنوان نصّ خفی شناخته می‌شود.[۲۴]

نصّ بر امامِ بعد از پیامبر اسلام(ص)

اگرچه صحّت انتخاب امام به وسیله نصّ مورد قبول همه مسلمانان است، اکثر اهل سنّت بر این باورند که هیچ نصّی برای امامت از جانب پیامبر(ص) وجود ندارد.[۲۵] ابوالحسن اشعری برای ردّ وجود نصّ به دست دادن عمر بن خطّاب با ابوبکر که نشان از بیعت و نصب در مقام خلافت است استناد می‌کند.[۲۶] به نظر او اگر ابوبکر با نصّ به امامت نصب شده بود این کار عمر جایز نبود.[۲۷] قاضی عبدالجبار معتزلی نیز با تبیین همه احتمالات، وجود نصّ در مورد امامتِ بعد از پیامبر(ص) را منتفی می‌داند.[۲۸] ردّ وجود نصّ بر امام در آثار دیگر علمای اهل سنّت نیز وجود دارد.[۲۹] سید مرتضی در نقد این دیدگاه ضمن رد استدلال‌های قاضی عبدالجبار، مواردی از نصوص را ذکر می‌کند که به صورت صریح و تلویحی اشاره به امامت حضرت علی(ع) دارند.[۳۰]

یحیی بن حمزه علوی مشهور به المؤیّد بالله (درگذشت: ۷۴۹ق) از امامان زیدیه، اعتقاد به وجود نصّ جلی برای امامت حضرت علی(ع) را از اعتقادات خاصّ امامیه می‌داند.[۳۱] از نگاه وی تنها نصّ خفی برای امامت او وجود دارد.[۳۲]

حضرت محمد صلی الله علیه و آله در حدیث یوم الانذار خطاب به عشیره و اقوام خودشان:

چه کسی مرا در امر اسلام یاری می‌دهد تا برادر من و وصی و جانشینم در میان شما باشد؟ پس اعلان حمایت حضرت علی(ع) به ایشان اشاره کرده و فرمود:
«این (علی) برادر من و وصی و خلیفه من در میان شماست به او گوش دهید و از او اطاعت کنید»

طبری، تاریخ طبری، ۱۳۸۷ق، ج۲، ص۳۲۰–۳۲۱.

نصوص امامت امامان شیعه(ع)

آیاتی از قرآن کریم[۳۳] و روایاتی از پیامبر(ص) اشاره به امامان و خلفاء بعد از ایشان دارد. در منابع اهل سنت این روایات صرفاً به تعداد امامان اشاره می‌ک