پاورپوینت کامل انس امام حسین علیه السلام با قرآن ۲۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل انس امام حسین علیه السلام با قرآن ۲۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل انس امام حسین علیه السلام با قرآن ۲۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل انس امام حسین علیه السلام با قرآن ۲۸ اسلاید در PowerPoint :

۲۴

امام حسین علیه السلام با قرآن انس بسیار داشت؛ چون منزلتی بزرگ برای آن قائل بود .
نمونه ای از این ارجگذاری را می توان در حکایت زیر مشاهده کرد:

« عبدالرحمان » به جعفر فرزند امام حسین علیه السلام ،« الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ
الْعالَمینَ » را آموخت. جعفر وقتی که این آموخته خود را بر پدر خواند، حضرت هزار
دینار به معلم او بخشید و دهان او را پر از طلا کرد . از آن حضرت دلیل این همه بذل
و بخشش سؤال شد؛ فرمود: چگونه می توان کار او (تعلیم قرآن) را با این پاداش مقایسه
کرد؟! (۱)

پاورپوینت کامل انس امام حسین علیه السلام با قرآن ۲۸ اسلاید در PowerPoint را می توان در تمام زوایای زندگی اش ملاحظه کرد؛
نصایح و مواعظ ، سیره علمی و عملی آن حضرت گویای این مدعا است .

امام حسینعلیه السلام نه تنها شاگرد حقیقی مکتب قرآن، بلکه عِدل و شریک قرآن است.
از این رو، در زیارتنامه شریفش می خوانیم:« السَّلامُ عَلَیْکَ یا شَریکَ
القرآن»(۲) . امام مهدی علیه السلام او را سند قرآن می شمارد و می فرماید:«کُنْتَ
لِلرَّسولِ وَلَدً وَ لِلْقرآنِ سَنَدا»(۳) .

در حدیث ثقلین پیامبر صلی الله علیه و آله ، همدوشی عترتش را ـ که امام حسین علیه
السلام نیز در شمار آنان است ـ به عنوان قرآن ناطق، و قرآن را به عنوان امام صامت
مطرح می فرماید : « اِنی تارکُ فیکُمُ الثَّقلین کِتابَ الله وَ عِترَتی اَهْلَ
بَیْتِی فانَّهُما” لَنْ یَفْتَرِقا” حَتّی یَرِدا عَلَیّ الحَوض»(۴)

حال که امامان به طور عام و امام حسین علیه السلام به طور خاص، چنین ارتباط
تنگاتنگی با قرآن دارند، باید تفسیر قرآن را در سیره آنان جُست که در وجود آنان
کرامتها و فضلهای قرآن و گنجهای الهی نهفته است:«فیهم کرائم القرآن و هُم کنوزُ
الرَّحمَان »(۵)

حماسه خونینش همه و همه، ریشه در قرآن داشت و الهام گرفته از آن بود. بنابراین
کسانی که هر از چندگاهی شخصیت حماسی و قیام مردانه اش را زیر سؤال می برند و گاه
برچسب خشونت طلبی ، عدم توجه به مصالح ، بی سیاستی ، انتقام جویی و … را به آن
حضرت نسبت می دهند، اگر ریشه های قرآنی عمل آن بزرگوار را بدانند و واقعاً در پی حق
و یقین باشند نه بهانه جویی ، به حقیقت رهنمون خواهند شد .

ذکر پاره ای از مصادیق انس آن حضرت با قرآن در خطبه ها ، نصایح و موضع گیریهایش در
موارد مختلف، به خوبی این حقیقت را آشکار تر و ملموس تر می کند :

در موعظه ای از آن بزرگوار می خوانیم:

« اعتبروا ایها الناس بما وَعَظَ الله به اولیاءهُ من سوء ثنائه عَلَی الأحبار، اذ
یقولُ : لَوْ لا یَنْهاهُمُ الرَّبّانِیُّونَ وَ اْلأَحْبارُ عَنْ قَوْلِهِمُ
اْلإِثْمَ مائده/۶۳ ؛ و قال: لُعِنَ الَّذینَ کَفَرُوا مِنْ بَنی إِسْرائیلَ عَلی
لِسانِ داوُودَ وَ عیسَی ابْنِ مَرْیَمَ ذلِکَ بِما عَصَوْا وَ کانُوا یَعْتَدُونَ
مائده/۷۸ ؛کانُوا لا یَتَناهَوْنَ عَنْ مُنکَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ ما کانُوا
یَفْعَلُونَ مائده/۷۹

وَ اِنَّمَا عابَ اللهُ ذا”لِکَ عَلَیْهِم لاَنَّهُمْ کانوا یَرَونَ الظُّلْمَه
الَّذین بَین اَظْهُرهِمَ المُنْکَر وَ الفَسا”دَ فَلا” یَنْهَوهُمْ عَنْ ذ”الِکَ
رَغْبَهُ فیما کا”نوا یَنالَونَ مِنْهُم وَ رَهْبَهً مما یَحْذَرون. وَ اللهُ
یَقولُ: فَلا” تَخْشَوُا النّاسَ وَ اخْشَوْنِ… مائده/۴۴

و قال : وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ
یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ توبه/۷۱ (۵)؛یعنی: ای
مردم! از آنچه خداوند دوستانش را؛ نکوهش دانشمندان یهود موعظه کرد ، پند بگیرید ؛
آنجا که می فرماید:«چرا الهیّون و دانشمندان ، آنان را از گفتار گناه [آلود] و
حرامخوارگی شان باز نمی دارند…» و نیز فرمود : « از میان فرزندان اسرائیل ،
آنان که کفر ورزیدند به زبان داود و عیسی بن مریم مورد لعنت قرار گرفتند. این
[کیفر] از آن روی بود که عصیان ورزیده و [از فرمان خدا] تجاوز می کردند» « [و] از
کار زشتی که آن را مرتکب می شدند، یکدیگر را باز نمی داشتند ، راستی چه بد بود آنچه
می کردند!»

و همانا خداوند آنان را سرزنش می کند به خاطر آنکه زشتی و ظلم و فساد را می دیدند و
به خاطر تمایل به آنچه از سوی عدم نهی از منکر نصیبشان می شد یا ترس از نهی از منکر
، دست به این عمل نمی زند؛ در حالی که خداوند می فرماید:« پس ، از مردم نترسید و از
من بترسید «، و نیز فرمود : « و مردان و