پاورپوینت کامل موانع رشد ;آموزش و پژوهش مهذب ۴۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل موانع رشد ;آموزش و پژوهش مهذب ۴۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل موانع رشد ;آموزش و پژوهش مهذب ۴۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل موانع رشد ;آموزش و پژوهش مهذب ۴۱ اسلاید در PowerPoint :

۶۸

در هر دانشی، روش، مقدم بر دستیابی به محصول علمی است؛ زیرا فهم هست ها و نیست های عالم مترتب است بر روش دستیابی به این هست ها و نیست ها و بر همین اساس است که دانش هایی که همه مدعی دیدن و کشف عالم وجود هستند با هم زاویه پیدا می کنند. البته این موضوع در دانش های نظری است تا چه رسد به دانش های عملی که خود از جنس بایدها و نبایدها هستند. بنابراین نمی توان محصول دانشی را مستقل از روش کسب دانش دانست، حتی در نگاه عادی به دنیای اطرافمان نیز می توان تاثیر اراده انسانی را به وضوح مشاهده کرد؛ زیرا هر پدیده ای در این عالم تا اندازه ای در معرض دید انسان است و انسان در نگاه به پدیده های اطراف خود هویّت توهمی و تخیّلی خود را نیز به کار می اندازد. انسان در به کار گیری هویت فعال خود که تخیل و توهم اوست می تواند شناخت خود را تحت تأثیر قرار دهد. فرض کنید شی مبهمی از دور به انسان نزدیک می شود که انسان در تشریح این شی می تواند دو گونه وضعیت به خودش بگیرد: یکی اینکه آنچه را که می بیند بیان کند و تخیّل و توهّم خود را نیز بازگو نماید و یا اینکه به آن شی ء نزدیک شده و تسلیم شود.

بنابراین اگر خوب دقت کنیم، نگاه از دور و از نزدیک را می توان امری نسبی دانست ؛ زیرا ما همیشه تا اندازه ای به امور اطراف خود نزدیک می شویم. البته روح تسلیم در مقابل حق و حقیقت، همواره حالتش نسبت به خارج، حالت تسلیم و انفعال محض است. این روح، درست می بیند و درست کشف می کند و درست توضیح می دهد، اما روح سرکش سعی می کند تا در مقابل حقیقت، آن را آن طور که خود می خواهد مشاهده کند، لذا طبیعی است که برای چنین روحیه ای دستیابی به واقع و کشف اهمیت ندارد و ملاک ارزش علوم در نظر او صرف فایده و یا لذت و یا تسلط بر خارج است. ملاک ارزشمندی را هم به امری ذهنی بر می گرداند؛ امری که در اختیار خود او است. مثلا هماهنگی گزاره ها چیزی است که به سادگی برای این چنین روحی قابل دستیابی است. طبیعی است که این روح کافر دوست دارد حقیقت را نبیند دوست دارد به درون ذهن خود به خزد. دوست دارد رابطه اش را با جهان خارج منقطع کند. دوست دارد و دوست دارد. چرا؟ چون وضعیت او وضعیت تسلیم

نسبت به واقعیت و حقیقت نیست و لذا به مرور قطعا باید منتظر باشیم که پارادایم دانشی کفر شکل بگیرد؛ پارادایمی که مبنای شناخت او نیز عبودیت و تسلیم نیست. روحِ مسلّم می کاود و کشف می کند و ملاک حقیقت برای او کشف است و چون کشف؛ یعنی تسلیم در مقابل حقیقت؛ یعنی ذهن را مطابق حقیقت طرّاحی کردن و این امری ارادی است که به مرور می بینیم. لذا وقتی که فلسفه در دامن چنین روحی قرار می گیرد، آنچنان با متنِ وجود گره می خورد که تماشایی است. اما همان فلسفه را وقتی به روح یک جامعه کافر بسپاری به سمت انکار حقیقت و واقعیت می رود و اینها تصادفی نیست.

تهذیب یک توصیه اخلاقی مستقل از دانش نیست. تهذیب با همه هویّت دانش کار دارد. تهذیب اراده انسان را مدیریت می کند و انسان با هویّت ارادی است که عالم را می شناسد. اگر علم حضور مجرد نزد مجرد باشد اولا و اگر امر مجرد وجود باشد، ثانیا و اگر وجود عین همه صفات کمالیه و جمالیه باشد، ثالثا و اگر یکی از این صفات مرید بودن او باشد، رابعا علم هویتی ارادی دارد و این هویت است که فلسفه اسلامی را در مسیر تاریخ شکل می دهد، حتی اگر چنین روحی روش تولید و کشف خود را خوب مورد مداقه قرار نداده باشد از چنین روح و چنان اراده تسلیمی، چنان دانشی تولید خواهد شد که همه آن توحید است و توحید یک واقعیت انکارناپذیراست. این قابل پیش بینی است که کفر انسان و عدم تسلیم او در مقابل خداوند که حقیقتی است جاری در همه عالم، موجب می شود که انسان تا آنجا که می تواند از مشاهده او دور شود و حقیقت را نبیند. این انسان مسیر انکار حقیقت را تا جایی که بتواند پیش خواهد گرفت، اما جهت حرکتِ دانشی او، دوری از واقعیت است که این حرکت به ذهن هم خاتمه نخواهد یافت؛ زیرا این حرکت از ذهن هم می گذرد و به نسبیت و اضطرابی منجر خواهد شد که در نهایت به نابودی این جریان از درون خود خواهد انجامید. این سرنوشت علم انسانی است که می خواهد خدایی کند و نمی خواهد تسلیم شود. با این حساب فراگیری و تولید دانش، هم در کلیت روش و هم در تک تک اجزای روشی خود دچار تحول خواهد شد. این انسان اگر فرضیه بدهد، چون فرضیه سازی امری است وابسته به قوه حدس و قوه حدس ریشه در همه قوای روحی انسان دارد؛ به گونه ای دیگر حدس می زند و فرضیه خواهد داد که نقش تربیت را در حدس و خلاقیت انسان را به روشنی می توان دید و لذا روشن است که تربیت الهی که انسان به خود می دهد تا چه اندازه حدس های او را نیز جهت خواهد داد. این انسان در مواجهه با خارج و مطالعه و مطابقت مدل های خود با خارج، وضعیتی فطری و طبیعی خواهد داشت. تغییر طبیعت توسط او تغییری هماهنگ با طبیعت خواهد شد. فرضیه های این انسان متفاوت خواهد بود و نتیجه های فطری تری خواهد داد. شک نکنید که حتی اگر در یک جزء نتوانید مشاهده کنید، در بررسی تاریخ و سابقه و تبار یک دانش به خوبی می توانید مشاهده نمایید که چگونه فرضیه ها و حدس ها از هم زاویه می گیرند و دانش دیگری را شکل می دهند.

اساسا اینکه در این فضای دانشی، فرضیه تا چه اندازه ارزش و اهمیت پیدا کند هم جای توجه دارد این که فرضیه چه نقشی در تولید دانش خواهد داشت و چه وزن ارزشی در این فرایند خواهد داشت، متفاوت خواهد شد. اصل، پسند کلّ تکوین است و این پسند و هماهنگی طبیعت است که اهمیت خواهد یافت و ملاک او لاصدق و مطابقت خواهد بود. در جمع آوری اطلاعات و تفاهم نیز این انسان، دانش را دچار جزئی شدن نخواهد کرد. چون باید پدیده ها را از نزدیک ببیند که در این صورت داده های علمی و مشاهدات دیگران برایش تبعا ارزشمند خواهد شد؛ زیرا داده ها و اطلاعات همه برای او یک ارزش نخواهند داشت، بلکه داده های علمی که بیشتر متن واقعیت را بیان کنند ارزشمندتر خواهند بود. قطعا گزارش وحی از واقعیت برای اینها محور خواهد بود و این دریافت بر دریافت های مشکوک خودشان هم اولویت پیدا می کند، چون ملاک، حق است و واقعیت مطلق ملاک خداوند است. و لذا در اینجاست که نسبت عقل و وحی می تواند خیلی خوب ترسیم شود. طبیعتا در رتبه بعد گزارش کسانی که در مسیر تسلیم و عبودیت، رشد بیشتری یافته اند ا