پاورپوینت کامل الگوهای اخلاقی در مصاحبه با استاد فقیه یزدی ۱۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل الگوهای اخلاقی در مصاحبه با استاد فقیه یزدی ۱۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل الگوهای اخلاقی در مصاحبه با استاد فقیه یزدی ۱۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل الگوهای اخلاقی در مصاحبه با استاد فقیه یزدی ۱۶ اسلاید در PowerPoint :

۴

نفس انسان دارای دو بعد است؛ یکی بعد علمی و دیگری بعد ارادی که انسان به وسیله این دورکن از سایر موجودات، حتی موجودات ذی حیات ممتاز می شود. حتی انسانیت هم بر همین دور محور استوار است. به اعتقاد من، اینکه گفته اند بشر مترادف با انسان است، درست نیست. انسانیت در حقیقت همان شعاع کارهای انسانی و رفتارهای اصیل انسانی است، اما به این روابط ظاهری و سطحی بشر گفته شده است. بشر از پوسته می آید؛ یعنی ظواهر. از این رو شما می بینید که در قرآن به روابط خانوادگی، خورد، خوراک و… بشر ذکر شده است و کسانی هم که به پیامبران می گفتند، شما هم بشری هستید مثل ما، یمشی فی الاسواق و…، به همین دلیل است. از این رو در هیچ جای قرآن یا ایها البشر نیامده، آنچه در قرآن آمده انسان است؛ «یا ایها الانسان انک کادح الی ربک» که برای مثال این آیه به انسانیت انسان توجه دارد.

حال انسان یا از اُنس آمده که از همان جهت علمی و ارادی انسان حکایت می کند؛ یعنی با علم انسان انس ها اضافه می شود و جهات محبت و فداکاری و… هم به وسیله اراده انسان است. یا بعضی گفته اند که انسان از نسیان است؛ نسیان نیز از مقوله معرفتی حکایت می کند؛ یعنی قبلاً یک عرفانی بوده و بعد نسیان حاصل شده.

براین اساس می توانیم کمالات انسان را بر دو مدار علمی و ارادی سوق دهیم. در این رابطه اصلی وجود دارد که نفس انسان همان شخصیت انسان است؛ یعنی با همین چیزهای علمی و ارادی، انسان شخصیتی به نام نفس پیدا می کند. شخصیت انسان همان نفس انسان است و این نفس انسان است که از شخصیت انسان حکایت می کند. اگر اعمال و جهت گیری ها و یافته ها به انسان هویت صحیح بخشید، انسان صاحب نفس مطمئنه می شود و آن قدر اوج می گیرد که خداوند می فرماید: «یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک». گاهی هم انسان شخصیتی غیرصحیح پیدا می کند که امّاره بالسوء می شود و گاهی هم به مقامی بینابین می رسد که به نام نفس لوامه خوانده می شود.

این انسان در حقیقت مجمع این شخصیت ها است و گاهی هم ممکن است که انسان ها چند شخصیتی شوند. همان انسانی که خوب است، ممکن است که در جایی پایش بلغزد و شعاع امّاره بالسوء ظهور پیدا کند. لذا به نظر می رسد که انسان باید در طول عمر تلاش کند که حیثیت علمی و ارادی خود را بالا ببرد. دانسته ها و دانایی های خود را در هر رشته بالا ببرد و در اراده نیز استقلال ارادی پیدا کند. این علم و اراده شخصیت انسان را می سازد. راه آن را نیز خداوند عمل صالح و خالص دان