پاورپوینت کامل بازاندیشی در دانش نحو«قسمت دوم» ۳۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بازاندیشی در دانش نحو«قسمت دوم» ۳۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بازاندیشی در دانش نحو«قسمت دوم» ۳۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بازاندیشی در دانش نحو«قسمت دوم» ۳۹ اسلاید در PowerPoint :

۱۵

نگاهی به کتب نحو

همان گونه که پیش از این نیز اشاره شد، کاستی های کتب نحو در زمینه شیوه های آموزشی فعلاً محل بحث ما نیست. آنچه در این فصل عنوان می شود، برخی از نارسایی های کتب متداول نحو است که مستقیما به علم نحو مرتبط است و به طریق ارایه آن نظری ندارد.

۱. تفکیک کامل نحو از دانش های دیگر

علوم در بستر حرکت خویش هر چه پیش تر می روند، متمایزتر و مشخص تر می گردند و این به برکت موشکافی، ژرفکاوی و دقت در تعاریف علوم است. با تعریف کامل دانش ها می توان مسائل علمی گوناگون را در جایگاه شایسته خود قرار داد.

کتب نحوی موجود به خوبی از این حقیقت پرده می گشایند که متصدیان علم نحو به هر دلیل نتوانسته یا نخواسته اند که نحو را از علوم دیگر منفک کنند و به عنوان یک علم مستقل مطرح نمایند. آمیخته های ناهنجاری که اکنون در اختیار ما است، معجونی از نحو، صرف، لغت، بلاغت، فلسفه! و… شاید علوم دیگر است. چنانچه پیش از این هم ذکر شد، نحو مسئول «کشف» قواعد عامی است که بر استعمالات کلمه در ترکیبات حاکم است. بخش جمل در کتب نحو که پیرامون انواع جمله و احکام هر یک بحث می نماید، از آن جهت در کتب نحوی آمده که برخی از جملات جایگزین کلمات مفرد می شوند و مانند آنها نقش اعرابی می پذیرند: جمله خبریه جانشین خبر مفرد، جمله مفعول بها جانشین مفعول به و…

از این رو ذکر جملاتی که محلی از اعراب ندارند، کاملاً استطرادی و خارج از موضوع نحو است و تنها برای تکمیل بحث و بیان کامل انواع جمله است. لذا لازم است، ذکر این دسته از جمله ها به پاورقی کتب نحو انتقال یابد.

هم چنین بیان قواعدی که عام نیست و به استعمال یک کلمه مشخص مربوط می گردد، از حوزه وظایف علم نحو خارج است؛ برای مثال این که فلان فعل لازم است یا متعدی، با کدام حرف جر استعمال می شود و برای استعمال آن چه قیود و شرایطی لازم است، بحثی جزئی و اختصاصی است، در حالی که نحو پاسخ گوی قواعد عمومی حاکم بر استعمالات است.

کتب نحوی ما در بخش مفردات از دو جهت پا از گلیم خویش فراتر نهاده اند؛ یکی از همین جهت که متعرض احکام شخصی و اختصاصی استعمال برخی از کلمات شده اند، و دیگر تجاوز به محدوده وظایف لغویّین و بیان معانی و مفاهیم مفردات.

مثلاً این که «أَن مخففه همواره با لام فارقه استعمال می شود»، «حتی جاره اختصاص به اسم ظاهر دارد»، «اذا فجائیه فقط بر جمله اسمیه وارد می شود» یا بیان معانی مختلف همزه، أَن، فا، لمّا و… هیچ ارتباطی به موضوع علم نحو ندارد؛ نه نقش کلمه را در کلام مشخص می کند، نه سخن از قواعد عام استعمال دارد، و نه احوال کلمه را از جهت اعراب و بنا بیان می نماید. انکار نمی کنیم که دانستن این معلومات برای کسی که در پی انس با زبان عربی است مفید، بلکه ضروری است، اما آیا باید در کتب نحو و به عنوان نحو مطرح شود؟ مگر دانستن معانی لغات دیگر، برای چنین کسی ضرورت ندارد؟ مگر اطلاعات بلاغی برای او مفید نیست؟ آیا همه اینها در کتب نحو مطرح می شود؟ آیا نباید علوم مختلف را از یک دیگر جدا نمود؟

آیا نمی توان احکام مفردات را در کتاب جداگانه ای، شبیه باب اول کتاب مغنی اللبیب، عرضه نمود؟ دانشجویی که در کلاس نحو شرکت می کند و یا کتاب نحو در دست می گیرد، انتظار دارد که مباحث علم نحو را عمدتا پیرامون موضوع آن ببیند و به تداخل علوم دیگر در آن رضایت نمی دهد؛ یا باید نام کتب نحو را به کتب «ادبیات عرب» تغییر دهیم و معجونی از صرف و نحو و لغت و بلاغت گردآوریم و یا اگر مدعی عرضه نحو هستیم، آنچه واقعا نحو است را ارایه دهیم و آنچه نحو نیست، اگر مقدمه ضروری فهم مباحث نحوی است، در زیرنویس کتب بیاوریم و اگر چنین ضرورتی ندارد، آنرا به مکان بایسته خود منتقل نماییم.

«طریقه ساختن فعل مجهول»، «تقسیم اسم به معرفه و نکره و بیان اقسام معارف»، «طریقه ساختن اسم تفضیل» و بسیاری عناوین دیگر، مباحث صرفی هستند که در کتب نحو راه یافته اند. معانی مختلف حروف جر و دیگر مفردات و اشکال مختلف استعمال یک لغت مثل حاشا، سوی، قط و… به علم لغت مربوط است. بحث عدم جواز ابتدا به نکره جز در مواردی که فایده ای بر آن مترتب است و چند بحث مشابه آن، از زمره مباحث علم بلاغت به شمار می آید. تنها این بهانه که طلبه به این معلومات محتاج است، مستمسک موجّهی برای ادخال آن در کتب نحو نیست. باید برای ارایه علوم مختلفی که مورد نیاز طلبه است، راه مناسب را پیمود.

برخی معتقدند که «چون مهم ترین وظیفه یک طلبه استنباط قوانین الهی از کلام خداوند و استخراج رأی معصوم از روایات اهل بیت است، لازم است از ابتدا با قرار دادن متون سنگین درسی و عبارات دشوار در پیش پای او، آرام آرام قدرت برداشت از متون را در طلبه پرورش دهیم». اینان به واقع از نحو انتظار دیگری را نیز روا می دانند: آشنایی با متون کهن.

در نتیجه دانش آموزی که از او انتظار می رود، در کلاسی به اسم نحو، صرف و نحو و بلاغت و فلسفه بافی و لغت و متون بیاموزد، نه نحو آموخته است و نه هیچ یک از علوم دیگر را، و جز آشفتگی ذهنی که محصول طبیعی این بی نظمی است، بهره ای نبرده است.

آنان که اندیشه اصلاح وضعیت موجود را در سر می پرورانند، ابتدا باید با تعریف کامل علم نحو، علوم بیگانه دیگر را خارج نمایند. سپس هر یک از مطالب ضروری را که خارج نموده اند، در جایگاه شایسته خود قرار دهند؛ مباحث صرفی از ابتدا تا انتها در کتب صرفی، مباحث بلاغی در کتب علم بلاغت و مباحث ادبی مربوط به علم لغت در یک مجموعه مستقل مثلاً تحت عنوان مفردات و… .

هم چنین لازم است، برای آشنایی با سبک های مختلف زبان عربی نمونه هایی از متون اعصار مختلف را در کتاب جداگانه ای گردآورند و پس از آموزش کامل قواعد ادبیات، به عنوان یکی از کتب درسی در معرض استفاده طلاب قرار دهند؛ کاری که نسبت به زبان فارسی در کتب درسی دبیرستان انجام شده است. چنین کتابی یقینا حاوی برخی از کلمات امیرمؤمنان علی(ع) خواهد بود که به حق فراتر از کلام مخلوق و فروتر از سخن خالق است.

۲. ترتیب منطقی مباحث

پس از تف