پاورپوینت کامل نسل «سرگردان» ما ۳۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نسل «سرگردان» ما ۳۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نسل «سرگردان» ما ۳۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل نسل «سرگردان» ما ۳۱ اسلاید در PowerPoint :

۶

komeili@habil-mag.com

اکثر هم سن و سال های «ما» خاطره ی ارتحال امام(ره) در ایام کودکی خود را به یاد دارند. «ما»هایی که بین ۴ تا ۱۰ سال، کم تر و بیش تر داشتیم و شاید خیلی هامان درک درستی هم از این اتفاق و آن پیر بزرگ بت شکن نداشتیم! بالاخره ما، خواسته یا ناخواسته در جامعه ی پساانقلابی ایران تولد یافته و رشد کرده و هرکدام بهره ای از آن برده بودیم.

دوران کودکی و نوجوانی ما در ایام غلظت باور ایدئولوژیک بزرگ ترها و پس از نمایش ایثار و پای بندی ایشان به اعتقادات دینی در عرصه ی انقلاب و جنگ سپری شد و در این بستر با باورهای سنتی دین و ارزش های انقلابی پیوند خورد. مذهبی ترهای ما در جلسات مذهبی و مساجد با نوارهای عبدالباسط و آهنگران و حاج منصور ارضی نیز علقه یافته بودند و هرچند در برهه ای تظاهرات و شعارهای دینی و انقلابی به ورطه ی افراط کشیده شده بود لیکن در دوره ای نیز آن ادبیات و رنگ و بو در مقابل چشمان همین نسل، به طور جدی تغییر کرد و شاید همین ویژه گی، عمده ی شخصیت نسل ما را شکل داد.

رزمنده های دی روز اینک با یاد رفقای شهیدشان سعی در حفظ خود و حال و هوای جبهه ها داشتند و کم کم محافل هیأت های رزمنده گان در سراسر کشور شکل می یافت و پای گاه تجمع ایشان و خانواده هاشان می شد. بسیاری نیز به عرصه های کار و تحصیلات و… بازگشته و در گوشه ای به ادای تکالیف جدید خویش مشغول بودند و این در حالی بود که دولت های پس از جنگ، عزم خویش را جزم کرده بودند تا جامعه را از فضای انقلابی گری و روحیه ی جهادی وارد فضای متناسب با اقتضائات شرایط و دنیای جدید نمایند و طبعاً این تحول چالش زا بود.

گزینش و پیروی مدل هایی از نظام اقتصادی و فرهنگی که با مدل برخاسته از روح انقلاب و ارزش های بومی ما در تضاد بود، علاوه بر آن که نسل ما و پس از ما را بر اساس آموزه های جدید و التقاطی تربیت کرد، به نارضایتی عمومی خصوصاً در میان انقلابیون دامن زد و آنان را تا حد ناامیدی از اصلاح روند ایجادشده ی پس از انقلاب پیش برد، هرچند در این میان کم نبودند ایثارگرانی که وارد بدنه ی مدیریتی و فعالیت های اقتصادی شده بودند و سر از پا نشناخته هم نوا با وضع جدید گام بر می داشتند و دغدغه ی ارزش های دی روز را با توجیه های امروزی و انحرافات رفتاری جای گزین کرده بودند!

تربیت سنتی خانواده ها در این نسل از طرفی و تغییرات مذکور از طرف دیگر موجب ایجاد سئوالات و تناقضات بسیاری می شد، اما فضای موجود سعی در توجیه همه ی نقایص و کمبودها داشت و مبلغان دینی نیز هنوز می خواستند با ادبیات تعبدی به جای منطق استدلالی سخن بگویند و به عبارتی آماده ی مواجهه با نسلی که برخلاف نسل دی روز بسیاری بدیهیات و پیش فرض ها را نیز مورد خدشه قرار می داد، نبودند. توان دست گاه های تبلیغی و رسانه ها نیز در این زمینه اندک می نمود.

به این ها اضافه کنید مشاهده ی مدیران بنزسوار، روحانیون مرفه، نماینده گان ویلانشین، رشوه ها، پارتی بازی ها، اسراف ها و… که همه گی به افزایش بی اعتمادی در نسل ما و حتا پدران و مادران انقلابی ما کمک می کرد و با کاهش نفوذپذیری مخاطبان، کار تبلیغ ارزش های انقلابی را دشوارتر می ساخت.

… و باز «نسل ما» بود که شاهد تحولات و دگرگونی هایی این چنین چه در سطح جامعه، چه حاکمان و چه افراد بود و در قبال این تغییرات، پرسش گر یا بی اعتماد جلوه می کرد.

در سویی دیگر، با آغاز دوران ثبات و بازشدن فضای کشور، گروه ها و اندیشه های گوناگون شروع به طرح نگرش های خود در جامعه نمودند و این نسل سرگردان و پرسش گر را با آرای مختلف خویش مواجه کردند. از اندیشه های باستان گرایی ملی گرایان و سنت گرایان مسلمان تا انواع و اقسام نحله های تجددگرایی و مابعدتجددگرایی* که هر یک به نحوی سعی در غالب ساختن گفتمان هویتی خویش داشتند، به طرق مختلف آرای خویش را در سطح جامعه مطرح می کردند و در این بستر پرسش های متعددی ایجاد می شد.

روزی خبر می رسید که جلسه ی فلان روشن فکر به هم ریخته شده و روز دیگر از طرح نظری جسورانه درباره ی مبانی انقلاب و قانون اساسی سخنی شنیده می شد و این ها و امثال این ها در بخشی از نسل ما، از حد طرح سئوال و ایجاد شک و شبهه تا پی گیری و هواداری و حمایت پیش می رفت و در مقابل نیز مقاومت ها و پاسخ های گوناگونی را موجب می شد. این وضع جامعه، نسل ما را با فضایی روبه رو می کرد که مجبور بود در آن به تأمل وادار شود و شاید نسبت به بسیاری آموزه های سنتی و تبلیغات تریبون های حکومتی شک کند و به فراخور انگیزه ی خویش به پی گیری نیز دست بزند.

در فقدان گفتمانی قوی، مستدل و جذاب که ارزش های اصیل دینی را تبلیغ و پایه های گفتمان نوپای انقلاب اسلامی را تبیین کند، نسل ما