پاورپوینت کامل آتلیه های ایزوله ;نگاهی به نارسایی های آموزش هنر در دانش گاه ها با تمرکز بر آموزش هنرهای تجسمی ۲۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آتلیه های ایزوله ;نگاهی به نارسایی های آموزش هنر در دانش گاه ها با تمرکز بر آموزش هنرهای تجسمی ۲۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آتلیه های ایزوله ;نگاهی به نارسایی های آموزش هنر در دانش گاه ها با تمرکز بر آموزش هنرهای تجسمی ۲۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آتلیه های ایزوله ;نگاهی به نارسایی های آموزش هنر در دانش گاه ها با تمرکز بر آموزش هنرهای تجسمی ۲۵ اسلاید در PowerPoint :

۴

samadi@habil-mag.com

۱

هنرهای جدید هنگام ورود به ایران با خود میهمان ناخوانده ای را هم راه آوردند که هم آن خوی و خصلت هنرمندان فرنگی بود. هنرمندانی که به واسطه ی تحولات دویست سال اخیر اروپا، به لحاظ فکری با جریان های روشن فکری جوامع خود قرابت و ارادتی تام و تمام داشتند. هم این خوی و خصلت نیز با فاصله ی چند ده سال کم کم به وسیله ی هنرمندان از فرنگ برگشته به ایران وارد شد و تدریجاً به شکل یک تیپ و پز هنری در آمد. هنرمند روشن فکرهایی که جامع تناقض های زیادی بودند و هنوز هم هستند.

از یک طرف به واسطه ی روح حاکم بر جریان روشن فکری وارداتی غربی، نوعی نگاه تحقیری و انکاری نسبت به داشته های دینی، علمی و قومی خود پیدا کردند که البته بعدها با قدرت گرفتن جریان دینی در ایران و مقدمات ظهور انقلاب اسلامی و تحدیدهایی که دین برای سبک زنده گی غربی داشت، فلش تحقیر آن ها بیش تر به سمت دین مردم گرایش پیدا کرد.

از طرف دیگر به عنوان هنرمند ناچار بودند نسبت به ارزش ها و تمدن جامعه ی خود حساس باشند. کوشش هایی هم که در سال های بعد در جهت ایرانی کردن هنرهای وارداتی انجام شد تنها در سطح و ظواهر باقی ماند و با مبانی جهان بینی اسلامی و ایرانی بیگانه بود (مانند پیدایش مکتب سقاخانه) و لذا زنده گی و دغدغه های مردم با هنرمندان دچار زاویه ای شد که روزبه روز سیر تصاعدی به خود گرفت و در نهایت هنرمند خود را تافته ی جدابافته ای از مردم پنداشت و کم کم دچار عزلت و سرخورده گی از جامعه شد و نهایتاً به مقابله برخاست و نیازها، علایق و سلایق جامعه ی سنتی خود را تحقیر کرد.

به هر صورت بعدها هم این هنرمندها بنیان گذاران و سیاست گذاران مدارس و دانش کده های جدید هنری شدند و از آن جا که غایه القصوای هنر در نگاه اینان جریانات روز فرانسه و آمریکا بود تا توانستند نسخه ی بدل مدارس غرب را در ایران پیاده کردند که البته با توجه به شرایط و امکانات کشور نسخه ی بدل آن ها با اصل فاصله ی زیادی داشت.

و لذا آموزش هنر نیز مثل خود هنرهای جدید، بومی و ایرانی نشد و نیست.

فی المثل در رشته ی نقاشی در طول چهار سال تحصیلی دانش جویان این رشته هیچ آموزش عملی در مورد شیوه های نقاشی ایرانی و اسلامی نمی بینند و تنها دانش جویان رشته های صنایع دستی و هنرهای سنتی در حد آشنایی با مینیاتور چند واحد را می گذرانند. یا در رشته ی گرافیک، آن طور که حق هنر کتاب آرایی و تصویرسازی ایرانی است، به این هنرها پرداخته نمی شود و گرافیک نهفته در معماری ایرانی، خوش نویسی، سفال گری، فلزکاری، مهرسازی، بافته های سنتی، چاپ دستی و سایر هنرهای بومی ایرانی مطالعه نمی شود و سرفصل ها هم آن سرفصل ها است که به یک دانش جوی اروپایی در ۴۰-۳۰ سال قبل در مدرسه باهاوس آموزش داده می شد و تنها کمی چاشنی دروس تئوری مثل «تاریخ هنر ایران» و «هنر و تمدن اسلامی» و از این قبیل اضافه شد.

۲

از آن جا که در آموزش هنر به تقاضای داخلی توجهی نمی شود، لذا هنرجویان پس از پایان آموزش و فارغ التحصیلی، با واقعیت تلخ بیرون از دانش گاه مواجه می شوند. چیزهایی که یاد گرفته اند اغلب باب میل مردم نیست و بسیاری از مردم حاضر نمی شوند برای انجام تکالیف آکادمیک دانش جویان هنر، پولی پرداخت کنند. البته واژه ی «مردم» را با مسامحه به کار می برم؛ چون درصد بسیار کمی از همه ی مردم اصولاً اهل خرید و سفارش آثار هنری جدی هستند. و این یعنی این که فارغ التحصیلان نمی توانند از راه به کارگرفتن آموخته های دانش گاهی، کسب درآمد و گذران معیشت داشته باشند.

نگاهی به وضعیت جذب و اشتغال فارغ التحصیلان هنر نشان می دهد که عمده ی کسانی که پس از فراغت از آموزش دانش گاهی در رشته ی تخصصی خود به موفقیت های شغلی و مادی رسیده اند، کسانی اند که به آموزش های آکادمیک بسنده نکرده اند و اصولاً راه خود را از دانش گاه جدا کرده بودند. و نگاه شان به دانش گاه تنها به عنوان محلی برای و