پاورپوینت کامل روشنفکری حوزوی با تمجید از بنی امیه و عدم جمود بر اهلبیت(ع)؟نقدی بر مصاحبه آیهاللّه واعظ زاده خراسانی در مجلّه حوزه بخش سوم و پایانی;; ) ۶۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل روشنفکری حوزوی با تمجید از بنی امیه و عدم جمود بر اهلبیت(ع)؟نقدی بر مصاحبه آیهاللّه واعظ زاده خراسانی در مجلّه حوزه بخش سوم و پایانی;; ) ۶۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل روشنفکری حوزوی با تمجید از بنی امیه و عدم جمود بر اهلبیت(ع)؟نقدی بر مصاحبه آیهاللّه واعظ زاده خراسانی در مجلّه حوزه بخش سوم و پایانی;; ) ۶۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل روشنفکری حوزوی با تمجید از بنی امیه و عدم جمود بر اهلبیت(ع)؟نقدی بر مصاحبه آیهاللّه واعظ زاده خراسانی در مجلّه حوزه بخش سوم و پایانی;; ) ۶۵ اسلاید در PowerPoint :

۱

حجهالاسلام والمسلمین سید محمد حسینی قزوینی

آیا پیامبر گرامی (ص) فتوحات را پیش بینی کرده بود؟

جناب آقای واعظ زاده، برای مشروعیت بخشیدن به فتوحات دوران بنی امیه، رضایت پیامبر اسلام صلی اللّه علیه وآله و پیش بینی حضرت از این فتوحات را ضمیمه سخنان خود کرده و فرموده اند: در حقیقت، این فتوحات همان چیزی بود که پیامبر صلی اللّه علیه وآله آن را پیش بینی کرده بود. در جنگ خندق، وقتی مسلمانان به کندن خندق مشغول بودند، سنگی سخت پیدا شد. پیامبر صلی اللّه علیه وآله چند کلنگ بر آن زد، برق جهید. فرمود: قصور حیره بر من ظاهر شد، قصور روم بر من ظاهر شد، قصور فارس بر من ظاهر شد ۱ .

أوّلا: با این که محقّقان محترم مجلّه حوزه خود را به زحمت انداخته و برای سخن آقای واعظ زاده مدرکی از کتاب تاریخ پیامبر اسلام نوشته دکتر آیتی، به نقل از سیره ابن هشام ذکر کرده اند ( ۲. ولی توجّه نکرده اند که این قضیه ای را که آقای واعظ زاده به صورت یک امر قطعی نقل می کند، در کتاب سیره ابن هشام به صورت مرسل وبدون ذکر سند با جمله وحدّثت عن سلمان الفارسی نقل کرده است که در حقیقت فاقد اعتبار است و نمی شود آن را مستند یک امر لازم و ضروری شمرد و ملاک روشن فکری حوزوی دانست.

ثانیاً: در هیچ روایتی نمی بینیم که پیامبر گرامی صلی اللّه علیه وآله توصیه به کشورگشایی کرده باشند؛ بلکه شهید مطهری که از دیدگاه جناب آقای واعظ زاده نمونه روشن فکر باتقوا به شمار می آید می گوید: پیغمبر هم اصلاً وصیت نکرد که بعد از من فتوحات کنید با آن که انواع وصیت ها کرد، در ذایقه ها فتوحات شیرین است، امّا معلوم نیست مورد تصویب عقل باشد ( ۳.

ثالثاً: با نگاهی گذرا به جنگ هایی که در زمان پیامبر گرامی صلی اللّه علیه وآله صورت گرفت می بینیم که اهداف حضرت با مقاصد خلفا و بنی امیه کاملا متفاوت بود، مثلاً در سال نهم هجری بزرگان طائف در مدینه نزد رسول خدا آمدند و پیشنهاد کردند که مسلمان شوند اما به شرط آن که اولا از نماز خواندن معاف باشند و ثانیا برای مدتی هر چه کم رسول خدا از ویران ساختن بت خانه لات صرف نظر کند.

با این که رسول اکرم صلی اللّه علیه وآله می توانست با پذیرش این پیشنهاد، شهر طائف را جزء قلمرو حکومت اسلامی قرار دهد و در جنگ های اسلامی از مردانشان استفاده کرده و جمعی بر سپاه اسلامی بیفزاید، و با بهره برداری از زکات و مالیات آنان به وضع اقتصادی مسلمانان رونق بخشد؛ ولی پیامبر گرامی صلی اللّه علیه وآله از پذیرش اسلام مشروط آنان امتناع ورزید و آخرین پاسخی که به آنان داد این بود که: أما کسر أوثانکم بأیدیکم فنستعفیکم منه و أما الصلاه فإ؛نّه لا خیر فی دین لا صلاه فیه ( ۴؛ فقط شما را از این که بت ها را به دست خودتان بشکنید معاف می دارم ابوسفیان ومغیره بن شعبه از طرف حضرت مأمور شکستن بت ها شدند، ولی این که شما از نماز خواندن معاف باشید امکان پذیر نیست زیرا دین بدون نماز فایده ای ندارد.

اهداف فتوحات خلفا و بنی امیه

آیا در فتوحات دوران خلفا و بنی امیه به مسائل دینی این چنین اهتمام میورزیدند و یا هدف اصلی آنان به دست آودن غنایم جنگی و رسیدن به غلامان و کنیزان بوده است، برای آگاهی خوانندگان گرامی، چند مورد از فتوحات را که اهداف اصلی فاتحان را روشن می سازد ذکر می کنیم:

تأسف به سبب از دست دادن غنایم:

عبدالرزاق استاد بخاری می نویسد: در یکی از جنگ ها، به دنبال امانی که مسلمانان به کفار داده بودند، همگی اسلام آوردند، فاتحان به ظاهر اسلامی به جای آن که از مسلمان شدن عده ای بدون جنگ خوش حال باشند، به خاطر از دست دادن غنایم ابراز تأسّف می کردند و فرمانده آنان فضیل رقاشی با صراحت اظهار داشت: ففاتنا ما کنّا أشرفنا علیه من غنائمهم ۵ ؛ غنایمی را که نزدیک بود به چنگ آوریم از دست دادیم

متارکه جنگ پس از رسیدن به غنایم:

در فتح آفریقا، مردم مشاهده کردند که هدف اصلی مسلمانان رسیدن به غنایم جنگی است طلبوا إ؛لی عبد اللّه بن سعد أن یأخذ منهم مالاً علی أن یخرج من بلادهم فقبل منهم ذلک ورجع إ؛لی مصر ولم یولّ علیهم أحداً؛ از عبد اللّه بن سعد فرمانده لشگر اسلامی درخواست کردند که در برابر دریافت اموالی، شهر آنان را ترک کنند، وی نیز این پیشنهاد را پذیرفت و بدون این که کسی را بر آنان بگمارد آن جا را ترک کرده و به مصر باز گشتند. و اموالی که نصیب مسلمانان گردید به قدری زیاد بود که سهم هر سواره نظام سه هزار دینار و پیاده نظام هزار دینار شد ۶ .

مصالحه در برابر پرداخت کنیزان شیرده:

و در فتح نوبه، واقع در جنوب مصر، عبد اللّه بن سعد حاضر می شود طی قرار دادی از جنگ با آنان منصرف شود به شرط آن سالیانه تعدادی غلام و کنیز به مسلمانان به پردازند و مسلمانان نیز مقداری گندم و عدس در اختیار آنان قرار دهند.

ویقال: بل علی أربعمائه رأس فی کلّ سنه منها لفیء المسلمین ثلاثمائه رأس وستون رأساً ولوالی البلد أربعون رأساً. قال: فزعم بعض المشایخ أن منها سبعه عشر مرضعاً؛ گفته می شود که در این قرار داد مردم نوبه ملتزم شدند که سالیانه چهارصد کنیز به پردازند که سیصد و شصت تن سهم مسلمانان و چهل نفر سهم حاکم منطقه باشند،بعضی از بزرگان چنین می پنداشتند که ۱۷ نفر از کنیزان باید شیر ده باشند ( ۷.

خوشحالی به خاطر غنایم و کنیزان زیبا:

حسّان بن نعمان در سال ۷۸ پس از فتح آفریقا غنایم زیادی به عبد الملک ارسال کرد، خوشحالی وی به غنایمی بود که حسّان برای او فرستاد و هم چنین دل خوشی آنان به کنیزان بربر بود که در زیبایی بی نظیر بودند، گویند: عبد العزیز بن مروان ۲۰۰ کنیز از اسیران را از حسام گرفت که برخی از آنها به هزار دینار ارزش داشت ( ۸.

پرداخت غنایم به بستگان خلیفه:

در جریان فتح آفریقا، عثمان حاضر می شود خَُمس غنایم را به مروان بن حکم بدهد: أعطی عثمان مروان الخمس فی تلک الغزوه( ۹ .

بنا به نقل بلاذری: فابتاع الخمس بمائتی الف دینار فکلم عثمان فوهبها له فأنکر الناس ذلک علی (ع)ثمان ( ۱۰.

خمس غنایم به دویست هزار دینار معامله شد و عثمان تمامی آن را به مروان بخشید و این کار عثمان مورد اعتراض مردم قرار گرفت.

ابن کثیر می نویسد: صالحه بطریقها علی الفی الف دینار وعشرین الف دینار، فأطلقها کلّها عثمان فی یوم واحد لا~ل الحکم ویقال: لا~ل مروان ( ۱۱؛ با مردم آفریقا به دو میلیون بیست هزار دینار مصالحه شد و عثمان همه این اموال را در یک روز به خاندان حکم یا مروان بخشید.

آیا فتوحات مورد تأیید علی (ع) بود؟

جناب واعظ زاده برای اثبات مشروعیت فتوحاتی که خلفا انجام داده اند، می گوید:

افزون براین، مگر علی (ع)لیه السلام همین فتوحات را تایید نمی کرد؟ امام سجاد علیه السلام هم چنان که در صحیفه سجادیه آمده است، برای مجاهدان دعا می کند، مجاهدان چه کسانی بودند؟ همان مجاهدانی بودند که به فرمان خلفا برای فتوحات اسلامی به جهاد می رفتند ۱۲ .

این سخن نیز همانند سخنان سابق جناب آقای واعظ زاده خراسانی از جهات مختلف دارای اشکال است:

۱ علی علیه السلام در فتوحات شرکت نکردند:

در تمام آثار اسلامی حتی یک روایت که نشان گر رضایت حضرت امیر علیه السلام از فتوحات باشد، به چشم نمی خورد بلکه تردیدی نیست که علی بن أبی طالب علیه السلام و فرزندانش در هیچ یک از این کشورگشایی ها شرکت نداشته اند و این نه به دلیل بی تفاوتی، ترس از مرگ و… بود؛ بلکه به دلیل این که آن حضرت نمی خواست خود را در خدمت کسانی قرار دهد که حقوق مسلّم وی را به تاراج برده اند أری تراثی نهباً ۱۳ و روا نمی دانست که با همکاری خویش، رفتار خلیفه و سپاهیانش را در این جنگ ها، اعتبار و مشروعیت ببخشد.

دیدگاه شهید مطهری:

چنان چه شهید مطهّری که شما از وی به عنوان روشن فکر با تقوا یاد کرده اید در این باره می گوید: علی (ع)لیه السلام از اظهار و مطالبه حقّ خود و شکایت از ربایندگان آن خودداری نکرد و آن را با کمال صراحت ابراز داشت و علاقه به اتّحاد اسلامی را مانع آن قرار نداد. خطبه های فراوانی در نهج البلاغه شاهد این مدّعا ست… شخصاً علی (ع)لیه السلام هیچ پستی را از هیچ یک از خلفا نمی پذیرد؛ نه فرماندهی جنگ، نه حکومت یک استان، نه اماره الحاج و نه چیزی دیگری از این قبیل را؛ زیرا قبول یکی از این پست ها به معنای صرف نظر کردن او از حق مسلّم خویش است ( ۱۴.

دیدگاه حضرت امام قدس سره در باره فتوحات:

و امام راحل قدس سره نیز که جناب آقای واعظ زاه افتخار شاگردی او و شعار پیروی از خطّ او را دارد، با صراحت می فرماید: فتوحات زمان خلفا با اذن امام علیه السلام نبود:

امام قدس سره می نویسد: إ؛ذا کان المستند فیه مرسله الورّاق ( ۱۵، فانّ الغزو بغیر إ؛ذن الإ؛مام علیه السلام لیس له حاله سابقه معلومه، والمتیقّن هو عدم الغزو بإ؛ذنه، واستصحابه لإ؛ثبات الغزو بغیر إ؛ذنه مثبت( ۱۶؛ اگر مستند حکم زمینهایی که مشکوک است به اذن امام و یا بدون اذن امام صورت گرفته روایت وراق باشد، فتح بدون اذن امام حالت سابقه ندارد و آن چه یقینی است عدم تحقق فتح با اذن امام است و استصحاب این حالت برای اثبات فتح بدون اذن امام ثابت می کند که تمام زمین های فتح شده متعلق به امام است. می بینیم که امام راحل در این قضیه با صراحت می فرمایند این که این فتوحات به اذن امام صورت نپذیرفته، یقینی است.

و در جای دیگر می فرماید: وما أفاد الشیخ قده من کشف الأدلّه عن کون الفتح بإ؛ذنه مبنی علی مبنی غیر مرضی ( ۱۷؛ دلیل هایی که شیخ انصاری قدس سره اقامه کرده به این که فتوحات بااذن امام صورت گرفته، بر مبنای ناخشنود استوار است.

تا آن جا که می نویسد: فتحصّل ممّا ذکر، أنّه لا دلیل علی أن الفتح کان بأمره أو باذنه ۱۸ ؛ از آن چه که یادآور شدیم، ثابت شد که هیچ دلیلی بر این که فتوحات به دستور امام و یا با اذن آن حضرت صورت گرفته باشد، وجود ندارد.

و نیز در این که چرا امیرمؤمنان علیه السلام در زمین های فتح شده عراق تصرف نفرمود می نویسد: ولکنّها ألحقت بالخراجیه حکماً لاموضوعاً إ؛مّا لأجل مصلحه المسلمین أو لأجل التقیه وعدم قدره أمیرالمؤمنین علیه السلام علی تغییر ما فعله المتصدّون للخلافه، سیما فی مثل تلک الواقعه ( ۱