پاورپوینت کامل فرزانگان;آیهاللّه میرزا محمد عسکری تهرانی ۲۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فرزانگان;آیهاللّه میرزا محمد عسکری تهرانی ۲۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فرزانگان;آیهاللّه میرزا محمد عسکری تهرانی ۲۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل فرزانگان;آیهاللّه میرزا محمد عسکری تهرانی ۲۵ اسلاید در PowerPoint :

۴

تولد: ۱۲۸۱ قمری

محل تولد: تهران

وفات: ۱۳۷۱قمری

مزار: حرم مطهر عسکریین علیهما السلام

عمر: ۹۰

اساتید: آیات عظام میرزا محمدحسن شیرازی(میرزای بزرگ)، میرزا محمدتقی شیرازی، میرزا حسین نوری، ملا حسینقلی همدانی، آخوند محمدکاظم خراسانی و …

شاگردان: حضرات آیات سید محمدصادق بحرالعلوم، میرزا محمدعلی شاه آبادی، سید شهاب الدین مرعشی نجفی، علامه میرزا محمدعلی اردوبادی، سید محمدحجت کوه کمری و … .

آثار: مستدرک بحارالانوار، الصحیفه المهدویه، الفوائد العسکریه، صحیفه مولانا علی الهادی علیه السلام، مصابیح الانوار و … .

تولد: حضرت آیهاللّه میرزا محمد عسکری تهرانی از فقهای برجسته و از زعمای بزرگ حوزه علمیه سامرا به شمار می رود. ایشان در سال ۱۲۸۱قمری در تهران و در خانوده ای متدین دیده به جهان گشود. شش ساله بود که با غم از دست دادن پدر مواجه گردید و از آن پس تحت حمایت و سرپرستی مادر و دایی اش پرورش یافت.

مهاجرت: میرزا محمد در سال ۱۲۹۰ قمری همراه مادر و دایی خود جناب سید زین العابدین طباطبایی که نمایندگی مرجع بزرگ تشیع آیه اللّه العظمی میرزا محمدحسن شیرازی را به عهده داشت، راهی نجف اشرف گردید. این خانواده که از قبل با خانواده میرزای بزرگ در ارتباط بودند، هم زمان با مهاجرت میرزا به سامرا، به آن شهر رفتند. مادر میرزا محمد، بانویی فهمیده، کاردان و امین بود و مسئولیت بخشی از دفتر وجوهات میرزای شیرازی به عهده وی بود و سرانجام میرزا با وی ازدواج کرد و به این ترتیب میرزا محمد تهرانی تحت سرپرستی و تربیت میرزای شیرازی در آمد و در اوایل او را با نام «میرزا محمد ربیب» می شناختند.

تحصیل: میرزا محمد، مقدمات و علوم ادبی را نزد برخی از اساتید فراگرفت. وی از سال ۱۳۰۰قمری تا زمان رحلت میرزای شیرازی در درس خصوصی که میرزای بزرگ برای دو فرزندش گذاشته بود شرکت می کرد. پس از ارتحال میرزای شیرازی، از محضر دیگر اساتید سامرا امثال میرزا محمدتقی شیرازی استفاده کرد و به مدارج والای علمی نایل گردید.

زعامت حوزه علمیه سامرا: با ارتحال میرزای شیرازی، دوران افول حوزه علمیه سامرا شروع شد و به تدریج فضلا و بزرگان علما، سامرا را ترک گفته و به دیگر حوزه های علمی رفتند، اما میرزا محمدتقی تهرانی با امامین عسکریین علیهما السلام عهدی بسته بود که آن حرمین شریفین را تنها نگذارد. پس از مدتی نه چندان دور، آیهاللّه تهرانی موقعیت خاصی پیدا کرد و خانه آن بزرگ مرد علم و عمل، مرجع طالبان علم، مردم و شیوخ قبایل سنی سامرا و بزرگان شهر گردید. میرزا ارادت خاصی به حرمین عسکریین داشت و جز در برخی مناسبت های زیارتی که به کربلا و نجف سفر می کرد، بیشتر در سامرا بود.

لقب عسکری: در مورد شهرت این عالم بزرگوار به عسکری نیز این نکته قابل ذکر است وقتی که از طرف کنسولگری ایران به ایرانیان مقیم سامرا اعلام شد که باید دارای شناسنامه و نام و نام خانوادگی باشند. میرزا محمد تهرانی و دامادهایش که از علمای بزرگ بودند؛ همه مفتخر به پسوند «عسکری» شدند و نسبت خود را به امامین عسکریین علیهما السلام آشکار کردند.

تدریس: آیهاللّه محمد تهرانی با تلاش و همت والایش، حوزه سامرا را رونق و گرمی دیگر بخشید. درس آن جناب که در مدرسه آیهاللّه شیرازی برگزار می شد، محل استفاده فضلا و دانشمندانی بود که بعدها هر کدام خود در شمار اساتید بزرگ و مراجع عظام تقلید قرار گرفتند، هم چنین بسیاری از علما موفق به نقل روایت از ایشان شدند.

ویژگی های اخلاقی: میرزا محمد تهرانی از نمونه های بارز پرهیزکاری، شرافت و زهد و پارسایی بود. ایشان از انفاس قدسی عارفان وارسته ای چون ملا حسینقلی همدانی و ملا فتحعلی سلطان آبادی بهره مند گشته بود و در عمل به توصیه های اخلاقی آن مردان الهی، اهتمام ویژه داشت. در خوراک و پوشاک به کم، قناعت می ورزید و از تجملات پرهیز داشت. یکی از بستگان ایشان می گوید: «ایشان شام نمی خورد و یا این که به مقدار کمی از