پاورپوینت کامل تبیین علمی مباحث اعتقادی ۵۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تبیین علمی مباحث اعتقادی ۵۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تبیین علمی مباحث اعتقادی ۵۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تبیین علمی مباحث اعتقادی ۵۷ اسلاید در PowerPoint :

توسط آیت اللّه العظمی سبحانی در مشهد صورت گرفت؛

پاورپوینت کامل تبیین علمی مباحث اعتقادی ۵۷ اسلاید در PowerPoint

حضرت آیت اللّه سبحانی در سلسله جلسات مباحث «کلام اسلامی« که از ۲۶ تیرماه تا پنجم مردادماه در مدرسه عالی نواب مشهد برگزار شد، به تبیین برخی مباحث اعتقادی پرداختند. آن چه در پی می آید، گزیده ای از مباحث معظم له در چند جلسه از این نشست هاست. استاد عالی قدر حوزه، در نخستین جلسه از این سلسله جلسات، به تبیین «تقیه« پرداختند و با اشاره به ریشه و لغت واژه «تقیه«، خاطرنشان کردند: این کلمه از تقوا گرفته نشده، بلکه از «وقیه« و «وقایه« به معنی «سپر« استفاده شده است. ایشان در ادامه افزودند: تقیه زمانی است که فردی آزادی های دیگری را سلب کرده و او ناچار است برای حفظ جان، مال و عرض خود نوعی موافقت یا مخالف را نشان دهد. حضرت آیت اللّه سبحانی اظهار داشتند: بر اساس آیات قرآن کریم، تقیه در امم پیشین بوده و قرآن آن را به عنوان عملی امضایی، نقل نموده است. معظم له با بیان این که در میان اهل سنت معروف است که شیعه اهل تقیه است و مانند این است که شیعه این عمل را ایجاد نموده است، گفتند: تقیه را عقل و و حی امضا کرده، به طوری که هم در امم قبل و هم در میان امت اسلامی وجود داشته است. ایشان به آیه: «من کفر باللّه من بعد …یمانه …لّا من أکره وقلبه مطمئنّ بال…یمان ولکن من شرح بالکفر صدراً فعلیهم غضب من اللّه ولهم عذاب عظیم، نحل/ ۱۰۶؛ اشاره کردند و اظهار داشتند: انسانی که به زبان کافر شود، اما در باطن به ایمانش باقی باشد، خدا او را استثنا می کند و بر غیر این مورد که در ظاهر و باطن کفر می ورزد، می گوید: «فلهم عذاب عظیم«. حضرت آیت اللّه سبحانی، شأن نزول این آیه را درباره اظهار کفر عمار عنوان کردند و یادآور شدند: تمام تفاسیر، این آیه را درباره عمار دانسته اند و پیامبر اکرم ط نیز عمل او را تصدیق کرده اند. استاد حوزه علمیه قم در ادامه به آیه ۲۸ از سوره «آل عمران« اشاره کرده و با بیان این که این آیه مؤمنان را از قراردادن کافران به عنوان ولی و «اولی به نفس« منع کرده است، خاطرنشان کردند: طبق این آیه در صورتی که مسلمانی در یک حکومت کفر به ناچار زندگی کند، می تواند در صورت وجود ضرری از راه تقیه، اوامر آن ها را عمل نماید. حضرت آیت اللّه سبحانی در ادامه با اشاره به این که زندگی اصحاب کهف بر اساس تقیه بوده است، ابراز داشتند: اگر این دو آیه را با هم مقایسه کنیم، می بینیم که در امت های گذشته، تقیه بوده و قرآن در واقع با بیان این دو داستان به امضای آن پرداخته است. ایشان افزودند: با توجه به این مطالب، مسئله تقیه موافق با فطرت انسانی است که برای حفظ جان، عرض و مال، سپر قرار می گیرد. ایشان ادامه دادند: حضرت ابوطالب ظ تا آخر عمر تقیه نکرده است، بلکه از زمان ماجرای شعب به بعد این تقیه را کنار گذاشته و ایمان خود را اظهار کرده است. معظم له با تأکید بر این که در عین قرآنی بودن، روایی نیز هستیم، به روایاتی از ائمه معصومین علیهم السلام درباره تقیه اشاره و خاطرنشان کردند: با توجه به حدیثی از امام صادق ظ، تقیه از دین است و کسی که تقیه را رد کند، قرآن و آیات قرآنی را رد کرده است، زیرا برای تقیه دلیل قرآنی و روایی وجود دارد.

حضرت آیت اللّه سبحانی با تصریح بر این مطلب که ملاک، همین مصادره آزادی در صورت به خطر افتادن فرد می باشد، به بیان مطلبی از امام شافعی پرداختند و اظهارداشتند: رازی در تفسیر خود در جزء هشتم آن در تفسیر آیه: لایتّخذ المؤمنون الکافرین أولیاء من دون المؤمنین ومن یفعل ذلک فلیس من اللّه فی ش، …لّا أن تتّقوا منهم تقات ویحذّرکم اللّه نفسه و…لی اللّه المصیر، آل عمران/۲۸؛ می گوید: مذهب شافعی در این مورد این است که اگر حالت مسلمان با مسلمان مثل حالت او با کافر شد، در این جا تقیه حلال می باشد. ایشان ادامه دادند: جمال الدین قاسمی نیز در تفسیر خود به نام «محاسن التأویل« به این مطلب اشاره کرده است. معظم له با بیان این که بین نفاق و تقیه تفاوت وجود دارد، اظهار داشت: برخی تقیه را از شعب نفاق می دانند که ظاهرش با باطن آن فرق دارد. این مرجع تقلید، تقیه را سلاحی ضعیف در برابر سلاح فرد قوی دانستند و گفتند: اگر در تقیه نقطه ضعفی هست، این نقطه ضعف به انسان ضعیف برنمی گردد، بلکه درباره ظالم است که او را وادار به تقیه نموده است.

دین در مورد تفتیش عقاید چه می گوید؟

حضرت آیت اللّه سبحانی در یکی دیگر از نشست های این سلسله جلسات بر عدم جواز تفتیش عقاید در دین تأکید کردند و گفتند: دشمن برای ایجاد هسته های مخالف در جامعه، از ابزارهای مختلفی مثل ارتداد، استفاده می کند و کاری به اسلامی یا مسیحی شدن ندارد. ایشان در ادامه بحث خود درباره حکم ارتداد در اسلام، تصریح کردند: امروزه برخی از ارتدادها و گرایش ها به مذاهب دیگر، ارتداد ریالی و دلاری است و ارتداد واقعی نمی باشد. استاد عالی قدر حوزه علمیه قم با بیان این که فقه اسلامی، آزادی های کامل و فراوانی دارد، گفتند: برخی محدودیت ها به خاطر لطمه زدن بعضی از کارها به زندگی و آزادی افراد دیگر می باشد. ایشان با اشاره به این که امور اعتقادی تسلیم پذیر نیست، اظهار داشتند: پذیرش دین، بر اساس عقیده و تصدیق است که این تصدیق با مقدماتی همراه است. معظم له ادامه دادند: با توجه به این مطلب، آیه: لا…کراه فی الدّین قد تبین الرّشد من الغی فمن یکفر بالطّاغوت و یؤمن باللّه فقد استمسک بالعروت الوثقی لاانفصام لها واللّه سمیع علیم، بقره/۲۵۶؛ در مقام بیان حکم تشریعی نیست، بلکه خبر از تکوین و واقعیت دارد. حضرت آیت اللّه سبحانی با بیان این که اساس و پایه پیشرفت اسلام، تبلیغ منطق محور آن بوده است، خاطرنشان کردند: آیاتی مثل: ادع …لی سبیل ربّک بالحکمت والموعظت الحسنت و جادلهم بالّتی هی أحسن …نّ ربّک هو أعلم بمن ضلّ عن سبیله و هو أعلم بالمهتدین، نحل/۱۲۵؛ و. .. نشان دهنده تأکید اسلام بر پذیرش منطقی و برهانی دین است. ایشان در ادامه یادآور شدند: باید توجه داشت که بین تفتیش عقاید و ارتداد تفاوت وجود دارد، زیرا اصالت الصحه در فقه اسلام، اصلی محکم و متقن می باشد و بر همین اساس، تفتیش عقاید در دین ممنوع است. این مرجع تقلید در ادامه با بیان این که نظام های موجود در عالم چه الحادی باشند و چه اعتقادی و مذهبی، توطئه علیه خود را نمی پذیرند، اظهارداشتند: اگر فرد مرتد در کشورهای اسلامی فعالیت تبلیغی انجام دهد، این ارتداد نوعی توطئه علیه آن نظام می باشد و باید با او مقابله کرد. ارتداد به این معنی، برای نظام اسلامی مشکل ساز است، وگرنه مرتدی که علیه نظام اسلامی تبلیغ نکند، آن نظام هم با او کاری ندارد. معظم له با اشاره به این که ارتداد یک ترفند و حیله یهودی در زمان پیامبر اکرم ط بوده است، تأکید کردند: امروز هم این حیله توسط صهیونیسم دنبال می شود. حضرت آیت اللّه سبحانی با بیان این که در میان انسان ها، «آزادی« واژه ای دلپذیر و فرح بخش است، خاطرنشان کردند: بسیاری از فعالیت ها در زیر چتر این واژه فرح بخش انجام می گردند، اما علیه آزادی بکار برده می شوند. ایشان افزودند: آن چه تمام دنیا پذیرفته است، آزادی به شرط عدم تجاوز به حقوق دیگران می باشد. معظم له تفاوت بین آزادی در کشورهای اسلامی را با نظام های لیبرال در این دانست که در این نظام ها آزادی، به معنای عدم تجاوز به حقوق دیگران است، ولی در نظام اسلامی علاوه بر این، سلب سعادت نیز مورد نظر می باشد.

تفاوت عقیده شیعه با معتزله

حضرت آیت اللّه سبحانی در ادامه این مباحث کلامی دیدگاه های دوازده گانه معتزله و اشاعره را مورد نقد و بررسی قرار دادند. معظم له با بیان این که مستشرقان گاهی امامیه را وامدار اشاعره و یا معتزله می دانند، اظهار داشتند: البته از مستشرقین انتظاری نیست، زیرا آن ها با عینک تضعیف به طوایف اسلامی می نگرند. ایشان در ادامه به تفاوت کلام امامیه با معتزله اشاره کردند و با بیان این که این مکتب توسط واصل بن عطا پایه گذاری شده است، تفاوت دیدگاه ها و اعتقادات امامیه با معتزله در مسایل مختلف را تشریح کردند. این مرجع تقلید با اشاره به آیه ۲ سوره مبارکه «التغابن«: «هو الّذی خلقکم فمنکم کافر ومنکم مؤمن واللّه بما تعملون بصیر«، ابراز داشتند: اعتقاد معتزله مبنی بر این که فردی که گناه می کند نه مؤمن است و نه کافر؛ با این آیه رد می شود، اما امامیه در این مورد با اشاعره موافق می باشد. معظم له با بیان این که امامیه بهشت و دوزخ را مخلوق می داند، اما نسبت به مکان آن آگاهی ندارد، این مطلب را تفاوت دوم عقیده امامیه با معتزله دانستند و گفتند: البته این مسئله، مسئله ای تفسیری و قرآنی است نه ایمانی؛ بنابراین ضرری متوجه آن نمی شود. ایشان با بیان این مطلب که تمام مسلمانان به وجود شفاعت اعتقاد دارند، خاطرنشان کردند: معتزله برخلاف امامیه معتقد است، شفاعت