پاورپوینت کامل آیا بزرگداشت تولد و وفات اولیای خدا شرک است؟ ۲۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیا بزرگداشت تولد و وفات اولیای خدا شرک است؟ ۲۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیا بزرگداشت تولد و وفات اولیای خدا شرک است؟ ۲۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیا بزرگداشت تولد و وفات اولیای خدا شرک است؟ ۲۲ اسلاید در PowerPoint :

آیت اللّه العظمی سبحانی: گروه وهابی، بزرگ داشت موالید و وفیات اولیا و رجال آسمانی را بدعت و حرام می دانند؛ گویی آنان دشمن سر سخت بزرگان دین و اولیای الهی هستند و اجتماع در موالید و وفیات آنان را شرک می خوانند.

رئیس جماعت انصار السنت المحمدیه در پاورقی های خود بر فتح المجید می نویسد: «الذکریات التی ملأت البلاد باسم الاCولیاء هی نوع من العبادت لهم وتعظیمهم؛ از زمان پیامبر گرامی تا امروز همه مسلمانان جهان جز وهابی ها به آثار رسول اکرم صلی اللّه علیه وآله وسلم تبرک می جستند و شیخ محمد طاهر مکی با شواهد قطعی تاریخی، این مطلب را در رساله ای که در سال ۱۳۸۵ چاپ کرده است ثابت نموده است و نام رساله « تبرک الصحابت بآثار رسول اللّه صلی اللّه علیه وآله وسلم» است و این رساله به زبان فارسی نیز بازگردانیده شده است؛ فتح المجید، ص ۱۵۴. سپس از کتاب « قرت العیون» عبارتی به همین مضمون نقل می کند.

در این ایام که این اوراق و صفحات زیر چاپ می رود، در حالی که در تمام کشورهای اسلامی جشن و مجالس شادی به مناسبت میلاد پیامبر اسلام صلی اللّه علیه وآله وسلم بر پاست مفتی سعودی (بن باز) هر نوع بزرگ داشت میلاد پیامبر اسلام صلی اللّه علیه وآله وسلم را حرام و بدعت اعلام کرده است! برپا کردن جشن در ایام ولادت اولیا، پرستش آنان حساب می شود و یک نوع تعظیمی نسبت به آنان محسوب می گردد.

ریشه تمام اشتباهات آنان یک کلمه است و آن این که چون برای شرک و توحید و بالاCخص مفهوم «عبادت» حد و مرزی تعیین نکرده اند، از این جهت هر نوع بزرگ داشت را عبادت و پرستش تصور کرده اند. هم چنان که ملاحظه می شود، وی در کلام خود لفظ «عبادت» و تعظیم را کنار هم قرار داده و تصور کرده است که هر دو لفظ، یک معنا دارند.

شکی نیست که قرآن کراراً گروهی از انبیا و اولیا را با جمله های فصیح و بلیغ ستوده است. قرآن درباره حضرت زکریا، یحیی و… می گوید: «…نّهم کانوا یسارعون فی الخیرات و یدعوننا رغباً و رهباً و کانوا لنا خاشعین»؛ انبیاء/۹۰ آنان به کارهای نیکو می شتافتند و با امید و بیم، ما را می خواندند و در برابر ما فروتن بودند.

حالا اگر کسی در کنار قبر این حضرات و یا مجالسی که به نام آنان برپا می گردد، این آیه را بخواند و آنان را از این طریق تجلیل کند، آیا جز پیروی از قرآن کاری انجام داده است؟!

خداوند، درباره خاندان رسالت چنین می فرماید: «و یطعمون الطّعام علی حبّه مسکیناً و یتیماً و أسیراً»؛ انسان/۸ با این که طعام را دوست دارند، آن را به مسکین و یتیم و اسیر می دهند.

حالا اگر در روز میلاد امیرمؤمنان علیه السلام دور هم گرد آییم و بگوییم که علی علیه السلام آن کسی است که طعام خود را به مسکین و یتیم و اسیر می داد، چرا باید مشرک به حساب آییم؟! اگر در روز میلاد پیامبر صلی اللّه علیه وآله وسلم، آیاتی که پیامبر را ستوده است، به غیر زبان عربی ترجمه کنیم و یا در قالب شعر بریزیم و در جمعی بخوانیم، چرا دچار شرک شده باشیم؟!

آنان، دشمنان تکریم پیامبر صلی اللّه علیه وآله وسلم و اولیای الهی می باشند که در پوشش مبارزه با شرک می خواهند از آن جلوگیری کنند. اگر بگویند در زمان پیامبر صلی اللّه علیه وآله وسلم چنین جشن ها و بزرگ داشت هایی نبود، باید در پاسخ آن گفت: نبودن یک شیئی در زمان پیامبر گواه بر شرک بودن آن نیست. اگر کسی اقامه مجالس جشن و عزا را به خدا و پیامبر صلی اللّه علیه وآله وسلم نسبت