پاورپوینت کامل آیهاللّه شیخ غلامحسین شرعی ۳۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیهاللّه شیخ غلامحسین شرعی ۳۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیهاللّه شیخ غلامحسین شرعی ۳۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیهاللّه شیخ غلامحسین شرعی ۳۹ اسلاید در PowerPoint :

تولد: ۱۲۷۹ ش

محل تولد: داراب

وفات: ۱۳۴۹ ش

مزار: قم، قبرستان شیخان

عمر: ۷۰ سال

اساتید: آیات عظام: حاج شیخ عبدالکریم حائری، سیدمحمدتقی خوانساری، حاج سید حسین طباطبایی بروجردی، سیدصدرالدین صدر و.. ..

زادگاه: آیهاللّه حاج شیخ غلامحسین شرعی از عالمان وارسته و خدمت گزار، در سال ۱۲۷۹ شمسی در شهرستان داراب در محله پایین بازار دیده به جهان گشود. ایشان تنها پسر خانواده و مورد علاقه شدید پدر و مادر بود. پدرش لطف علی نام داشت و از کسبه سرشناس، خوش نام و مورد اعتماد بود.

تحصیلات: پس از سپری کردن دوران کودکی با توصیه و تشویق والدین راهی مکتب خانه گردید و قرآن و برخی کتب فارسی را فرا گرفت. آن گاه تحصیلات ابتدایی را با موفقیت به پایان برد و در حالی که فقط سیزده بهار از عمرش را سپری کرده بود، با غم از دست دادن پدر مواجه گردید. این حادثه تلخ در سیر تحصیلی غلامحسین وقفه ای ایجاد کرد و با وجود استعداد و عشق به تحصیل، برای امرار معاش و تأمین مخارج روزمره خود و مادر و خواهرش، به کسب و کار روی آورد؛ اما از آن جا که وی گمشده خویش را در تحصیل و کسب علوم و معارف دینی می جست، پس از چندی این آرزویش – که آرزوی پدرش نیز بود – برآورده شد و برای تحصیل عازم حوزه علمیه شهرستان لار گردید. ایشان مقدمات و برخی از دروس سطح را نزد اساتید آن دیار فرا گرفت، سپس با اجازه مادر برای ادامه تحصیل عازم نجف اشرف گردید و سطوح عالی را از محضر اساتید برجسته استفاده نمود.

بازگشت به وطن: ایشان پس از پنج سال اقامت خود در نجف و بهره های علمی و اخلاقی از محضر استوانه های دانش و اخلاق، به وطن بازگشت و پس از ازدواج، همراه مادر و همسر خود به قم مهاجرت کرد. آیهاللّه شرعی با این که متأهل بود، اما در مدرسه رضویه برای خود حجره ای گرفت و با جدیت تمام مشغول درس و بحث گردید. ایشان در این مدت، محضر مؤسس حوزه علمیه قم مرحوم آیهاللّه العظمی حاج شیخ عبدالکریم حائری و دیگر اعاظم حوزه را مغتنم شمرده و از دانش و فضل آنان بهره مند گردید. با ورود آیهاللّه العظمی بروجردی به طور مرتب در مباحث فقه و اصول آن مرجع بزرگ حاضر شده و از شاگردان ممتاز ایشان به شمار می رفت. آیهاللّه شرعی از آیهاللّه العظمی بروجردی و برخی دیگر از اساتید خود اجازه اجتهاد و نقل روایت دریافت کرده بود و از فضلا و اساتید وارسته حوزه علمیه قم به شمار می رفت.

تدریس: ایشان از آغاز ورود به قم، برنامه های درسی خود را طوری تنظیم کرده بود که نیمی را صرف حضور در دروس اساتید می کرد و نیم دیگر را به تدریس می پرداخت. هر کس، هر درسی از ایشان درخواست می کرد، می پذیرفت؛ از این رو، ایشان متون حوزه را از شرح امثله تا کفایه الاصول و نیز سایر متون رایج حوزه را بارها تدریس کردند. گفتنی است، بیشتر شاگردان ایشان از طلاب و فضلای فارس بودند.

ویژگی های اخلاقی: آیهاللّه شرعی افزون بر جهات علمی و جایگاه خاصی که در حوزه و نزد مراجع داشت، مردی مهذب، وارسته و مقید به آداب شرع بود. یکی از ویژگی های ایشان تواضع و فروتنی بود؛ در سلام کردن سبقت می گرفت، وقتی وارد مجلسی می شد هر جا که خالی بود می نشست و از تشریفات پرهیز داشت. با این که مرد عالمی بود و همسر و فرزند داشت، اما هم چنان به مادر احترام می گذاشت و برای رفتن به میهمانی و سفر از مادرش اجازه می گرفت. فرزند ایشان از قول پدر نقل کرده: «یک سال ماه مبارک رمضان، مردی از روستا به مدرسه آمد و گفت: نیمی از ماه رمضان گذشته است، اما ما روحانی و مبلغ نداریم! آیا شما حاضرید دعوت ما را بپذیرید؟ حاج شیخ در جواب مرد روستایی گفت: اگر مادرم اجازه بدهند، حاضرم. وقتی که مادرش اجازه داد، به اتفاق آن مرد عازم روستا گردید».

یار نیازمندان: آیهاللّه شرعی دارای روح لطیفی بود و در کمک به سائلان و نیازمندان کوشا بود. او همواره سعی می کرد نیازمندان را دست خالی رد نکند، و گاهی کمکش به فقرا، ایثارگرانه بود. در این ارتباط از آن مرحوم نقل شده: «در نجف یک روز سائلی موقع نماز ظهر کمک خواست و از تنگدستی خود و خانواده اش گفت، (اما) کسی به او کمک نکرد و نماز تمام شد، دیدم سائل ناامید ایستاده است. همه نمازگزاران از مسجد خارج شدند. من فقط معادل یک ریال پول عراقی در جیب داشتم که می خواستم نهار تهیه کنم. فکر کردم: اگر این فقیر راست بگوید و واقعاً تنگدست باشد و زن و بچه اش بدون غذا باشند، من چه جوابی نزد خدا دارم؟! با خود گفتم: فکر می کنم امروز، روزه ام و گرسنگی را تحمل می کنم. پولم را به فقیر داده، از مسجد خارج و به سمت مدرسه روانه شدم. جلوی نانوایی رسیدم. شیطان وسوسه ام کرد که اگر پولت را به فقیر نداده بودی، الآن نان تازه تهیه می کردی. پیش خود خطاب به شیطان گفتم: ای ملعون، دست از سر ما بردار! من پولم را در راه خدا دادم و پشیمان نیستم. به مغازه میوه فروشی رسیدم. دوباره شیطان وسوسه ام کرد، و او را لعنت کرده تا به مدرسه رسیدم. با حال گرسنگی در حجره شروع به مطالعه کردم؛ دیدم آمادگی ندارم، خوابم هم نمی برد. ساعتی نگذشت که کسی در حجره را به صدا درآورد و گفت: آقا شیخ غلامحسین، آقا شیخ غلامحسین! بلند شدم در را باز کردم، دیدم شخصی یک سینی که رویش پوشیده است در دست دارد و می گوید: این هدیه است، بگیرید! سینی را گرفتم و پارچه روی آن را برداشتم؛ یک پیراهن بود و مقداری خرمای بی هسته، زیر خرما ۵ تومان پول! خوشحال شدم و با دل و زبانم شیطان را لعنت فرستادم و گفتم: ای ملعون، چقدر مرا وسوسه کردی که پشیمانم کنی، اما بحمداللّه موفق نشدی؛ من با یک ریال نمی توانستم این خوراک و پیراهنی را که به آن نیاز داشتم تهیه کنم، و خداوند برابر یک قران در دنیا ۵۰ قران داد، پس در آخرت چه خواهد کرد؟!»

توکل و عزت نفس: از ویژگی های روحی آیهاللّه شرعی، توکل و اعتماد او به خدای متعال بود. در خوشی ها و ناملایمات به یاد خدا بود و هرگز برای پول و جلب مرید، تملق کسی را نکرد. هماره اعتمادش به خدای قادر متعال بود. و مورد عنایات حضرت حق قرار می گرفت. ایشان در این مورد، داستان های