پاورپوینت کامل مراقبت از عمر ۲۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مراقبت از عمر ۲۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مراقبت از عمر ۲۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مراقبت از عمر ۲۵ اسلاید در PowerPoint :

قیل لابی الحسن الرضا علیه السلام: کیف اصبحت؟ فقال علیه السلام: «اصبحت باجل منقوص و عمل محفوظ والموت فی رقابنا والنار من ورائنا و لاندری ما یفعل بنا…، تحف العقول /۸۰۸». اگر چه سلسله سند این روایت مشخص نیست، ولی کلمات ائمه معصومین علیهم السلام، به خصوص در این نوع مطالب حکیمانه اخلاقی و اجتماعی، خود گواه بر خودشان هستند. به حضرت رضا علیه السلام گفته شد: شما چگونه شب را به صبح آوردید؟ حال شما هنگام ورود به روز جدید چطور است؟ ایشان در جواب فرمودند: در حالی صبح کردم که عمرم کوتاه شده، عملم ضبط شده، مرگ چون طوقی به گردنمان افتاده، آتش را پشت سر داریم و نمی دانیم با ما چه می کنند. رسول گرامی اسلام صلی اللّه علیه وآله وسلم مشابه این سؤال را از جوانی می پرسند. او در پاسخ، معارف بسیار بالایی را مطرح می کند: «اصبحت یا رسول اللّه موقنا، کافی، ۲/۵۲»؛ روز را آغاز کردم، در حالی که همه چیز برای من روشن است و به همه چیز یقین دارم، ناله های اهل دوزخ را می شنوم و…. تفاوت آن روایت با این حدیث این است که مخاطب در آن روایت، رسول اکرم صلی اللّه علیه وآله وسلم بوده و همه چیز برای آن حضرت قابل فهم است، ولی در این جا مخاطب، فردی عادی و از عامه مردم است و حضرت امام رضا علیه السلام واقعیات را به گونه ای متناسب با حال او بیان می فرماید، به طوری که هم برای او قابل فهم باشد و هم موجب تنبّه و موعظه گردد؛ از این رو، پاسخ حضرت در این روایت بیان حال ماست، نه حال ایشان.

قسمت اول: «اصبحت باجل منقوص»؛ در حالی صبح کردم که یک روز را پشت سر گذاشتم و یک روز از عمر مقدرم کاسته شد؛ آن هم کاسته شدنی که قابل جبران نیست، و این یک واقعیت است. وقتی انسان می بیند کسی در سن پنجاه سالگی از دنیا رفته و کلمه «پنجاه سال» را درباره دیگران می شنود، روی آن حساب کرده و با خودش می گوید: خب، او آدم مسنّی بوده و در سن کهولت از دنیا رفته است، اما هنگامی که خودش به سن پنجاه سال رسید، با اندک تأملی نسبت به گذشته خود می بیند، این عمر پنجاه ساله در زمانی بسیار کوتاه بر او گذاشته است؛ مثل این که واقعاً بیشتر از پنج روز یا پنج ماه در این دنیا زندگی نکرده است! چطور پنجاه سال به این سرعت گذشت؟! بنابراین آینده هم، چندان طولانی نخواهد بود. پنج یا ده سال، کم تر یا بیشتر، بالاخره پایان کار این زندگی دنیوی بازگشت به سوی خداوند است؛ از این رو، یکی از گرفتاری های انسان، کوتاهی مدت اقامت او در این دنیاست. حضرت می فرماید: در حالی صبح کردم که می دانم مدت اقامت من در این دنیا بسیار اندک است؛ به طوری که اصلاً قابل ملاحظه نیست. نکته قابل توجه آن است که هر چیزی در دنیا، حتی کسالت های شدید، قابل جبران است، اما آن چیزی که دیگر قابل جبران و بازگشت نیست، عمر است. یک لحظه از عمر هم قابلیت بازگشت ندارد، البته مواردی که در قرآن کریم بیان شده، اعجاز بوده و از مسئله عمومی و عادی خارج است. پس باید از این سرمایه ای که پیوسته رو به پایان است، کمال استفاده را ببریم؛ برای مثال، اگر تاجری سرمایه ای دارد و می داند که این سرمایه نه تنها تا آخر عمر افزایش نخواهد یافت، بلکه هر روز ناچار است مقداری از آن را برای گذران زندگی خود خرج کند، این شخص برای چنین سرمایه ای چقدر ارزش قائل است؟! سرمایه عمر نیز چنین است، بلکه به مراتب بالاتر و ارزشمندتر است؛ بنابراین باید این موقعیت ها، امکانات، فرصت ها و این نیروی جوانی را غنیمت بشمارید. یک انسان مخصوصاً اگر اهل علم بوده و علاقه مند به علم، تبلیغ و ترویج و معارف دین باشد، می تواند استفاده بسیاری از عمرش بکند. مگر صاحب جواهر بیشتر از یک انسان بود؟! ببینید چه موفقیت بزرگی به دست آورد؛ آن هم در شرایط سختی که نجف آن روز داشت! نجف امروز با تمام امکاناتی که برای آن فراهم است، بیشتر از هفت ماه از سال، قابل س