پاورپوینت کامل بازتاب واقعه کربلا در شعر فارسی ۳۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بازتاب واقعه کربلا در شعر فارسی ۳۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بازتاب واقعه کربلا در شعر فارسی ۳۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بازتاب واقعه کربلا در شعر فارسی ۳۲ اسلاید در PowerPoint :

۳۲

شعر عاشورا از مهم ترین و دیرسال ترین انواع شعر آیینی در زبان فارسی است که دامنه بسیار گسترده ای دارد و علی رغم کسانی که سعی دارند این نوع شعر فارسی را موضوعاً به دو مقوله «مناقبی» و «ماتمی» محدود کنند، به خاطر ارتباط تنگاتنگی که موضوعات توحیدی، نیایشی، پرستشی، عرفانی، اخلاقی، حکمی، تربیتی، اجتماعی، پندی، اعتراض، مقاومت، قیام، جهاد، شهادت، معرفت، و ولایت با آموزه های وحیانی و باورهای دینی دارند، می توان هر کدام از آنها را در قلمرو شعر آیینی مورد مطالعه و بررسی قرار داد و برای هر یک از این عناوین ارزشی، حوزه خاصی را در شعر فارسی در نظر گرفت.

اگر تاریخ شعر مکتوب فارسی را مرور کنیم، به دیرسالی شعر آیینی و قدمت زمانی آن پی خواهیم برد و اگر پژوهشگران شعر و ادب فارسی از حنظله بادغیسی (متوفای ۲۲۰ ق)، محمود ورّاق هروی (متولد ۲۲۱ق)، پیروز مشرقی (متولد ۲۸۳ق) و بوسلیک گرگانی معاصر عمرولیث (متوفای ۲۶۵ق) به عنوان پیشگامان شعر فارسی یاد می کنند، ما نیز می توانیم برای نمونه از محمد بن مخلّد سگزی، معاصر و معاشر یعقوب لیث صفاری یاد کنیم که در نیمه اول سده سوم هجری می زیست و در قطعه شعری که برای ممدوح خود –یعقوب لیث– به مناسبت شکست عمار خارجی به دست سپاهیان وی سروده، به صراحت از وجود نازنین پیامبر اکرم۶ نام می برد و با قیاسی مع الفارق، رفتار و کردار یعقوب لیث را با شیوه های کریمانه آن حضرت می سنجد! قطعه:

جز تو نزاد آدم و، حوّا نَکِشت

شیر نهادی به دل و برمَنِشت!

معجز پیغمبر مکّی تویی

به کُنش و به منش و به گُوِشت!

فخر کند عمّار، روزی بزرگ

گوید: آنیم که یعقوب کشت!

و یا از ابوطیّب محمد بن حاتم مصعبی نام ببریم که در دوره سامانیان (۲۰۴ – ۳۸۹ق) می زیست و منصب وزارت نصر بن احمد سامانی را بر عهده داشت و هم روزگار رودکی سمرقندی (متوفای ۳۲۹ق) بود، که در چکامه و ماندگار خود به «تلمیح» از رسول گرامی اسلام۶ یاد می کند و از اینکه نامردان ناپارسا، افزون از یک صد سال عمر می کنند و وجود مبارکی چون او، فرصت بیش از ۶۳ سال زیستن را پیدا نمی کند، اظهار دلتنگی می کند:

جهانا! همانا فسوسی و بازی

که بر کس نپایی و، باکس نسازی…

چرا زیرکان اند بس تنگ روزی؟

چرا ابلهان راست بس بی نیازی؟

چرا عمر طاووس و درّاج، کوته؟

چرا مار و کرکس زید در درازی؟

صد و اند ساله یکی مرد غَرچه!

چرا شصت و سه زیست آن مرد تازی؟

اگر نه همه کار تو باژ گونه

چرا هر که ناکس تر، او را نوازی ؟!!….

با نگاهی گذرا به پیشینه مکتوب شعر فارسی و آثار ماندگاری که کیان معنوی و هویّت فرهنگی ملت ما را رقم زده اند، درمی یابیم که مفاهیم کلیدی مطرح شده در این گونه آثار، متأثر از آموزه های قرآنی و برگرفته از معارف ناب و اصیل اسلامی است.

قرآن کریم، نهج الفصاحه، نهج البلاغه، صحیفه سجادیه، کلمات قصار، ادعیه مأثوره و احادیثی که از حضرات معصومین علیهم السلام از دیرباز در اختیار ماست، در هر مقطع تاریخی، نظر اندیشمندان و متفکران را در حوزه دین و فرهنگ و حکمت و اخلاق و عرفان، به جانب خود معطوف داشته اند و چهره های شاخص شعر فارسی، از این منابع متین و متقن در آفرینش آثار فاخر خود سود جسته اند.

اگر مقوله های ارزشی یاد شده، اجازه ورود در قلمرو موضوعی شعر آیینی را داشته باشند –که دارند– و اگر این مفاهیم وزین و گران سنگ از جهات بسیاری مُلهَم و متأثر از معارف والای اسلامی باشند –که هستند-، کدام حوزه از گستره زبان فارسی را می توان نشان داد که در سیطره این مفاهیم بلند نباشد؟! و کدام محدوده از قلمرو وسیع زبان فارسی را می توان جستجو کرد که حضور این شهروندان شعر آیینی را با آغوش گرم پذیرا نبوده و خود را بی نیاز از آنها دیده باشد؟!

راز سیصد سال سکوت تلخ و معنی دار

عمر شعر آیینی در زبان فارسی از یازده قرن تجاوز نمی کند و نمونه هایی که به عنوان کهن ترین آثار منظوم آیینی از آنها یاد کردیم، متعلّق به سده سوم به بعد بودند و این به آن معناست که از شعر فارسی و انواع آن عموماً و شعر آیینی خصوصاً، هیچ نمونه ای تا سده سوم، در منابع ادبی و تاریخی ما به ثبت نرسیده و حدود سیصد سال سکوت تلخ و معنی داری بر قلمرو شعر آیینی حاکم بوده است. راز این سکوت را در کجا باید جستجو کرد؟

بنابر نوشته ابوجعفر حسن بن محمد بن حسن قمی در اثر گران سنگ خود تاریخ قم، در سده های آغازین هجری ۱۳۰ تن از سخنوران شیعی که به دو زبان فارسی و عربی شعر می سرودند، در شهر قم زندگی می کردند و ابن عمید که در ادبیات عرب به خاطر ترسّلات ادیبانه و استادانه ای که داشت، به جاحظ دوم معروف بود، درباره یکی از این شاعران ولایی، ابوجعفر عطار قمی، بر این باور پای می فشرد که اشعار فارسی وی از جهت طراوت و دلنشینی و غنای محتوایی، به مراتب از اشعار رودکی سمرقندی و منطقی رازی برتر است؛ در حالی که امروز ما در حسرت دستیابی به یک بیت از هزاران بیت آیینی این شاعران زبردست می سوزیم و راه به جایی نمی بریم؛ زیرا به تدریج از میان رفته و یا به عبارت منطقی تر این گونه آثار ولایی را از میان برده اند تا شیعه از جهت ادبی و فر